Categorie: erotiek

Shirley MacLaine wordt negentig…

Shirley MacLaine wordt negentig…

Je bent maar zo oud als je je voelt is een veel gehoorde “volkswijsheid”. Niets van! Ik kan je verzekeren als de meisjes die destijds je eerste erotische gevoelens deden oprijzen ondertussen negentig jaar worden, dan ben je écht oud. Shirley MacLaine is b.v. in dat geval. In 1965 zag ik haar in diverse prikkelende harempakjes in de komedie “John Goldfarb, please come home” van John Lee Thompson, een komedie geschreven door William Peter Blatty, de latere auteur van “The exorcist”, en ik ben er zeker van dat dit op mij zo’n indruk heeft nagelaten dat ik bij mijn reis naar Turkije bijna dertig jaar later zo goed als dagelijks naar een of andere buikdansshow ging kijken…

Lees verder “Shirley MacLaine wordt negentig…” →

Willeke van Ammelrooy wordt tachtig…

Willeke van Ammelrooy wordt tachtig…

De Nederlandse actrice Willeke van Ammelrooy viert vandaag haar tachtigste verjaardag. Zij was (en is) voor mijn generatie het eerste voorbeeld van wat ik zou willen noemen “het tastbare naakt”. Uiteraard was Willeke even ongenaakbaar als de Franse, Engelse of Amerikaanse meisjes die we naakt op het witte doek konden aanschouwen, maar aangezien het om Vlaamse films ging, voelde het aan alsof ze meer bereikbaar was dan Brigitte Bardot of Jane Fonda, om maar die te noemen. De scène waarover ik het heb, is uiteraard die uit “Mira” (1971) van Fons Rademakers, waarin Jan Decleir haar leert zwemmen. Toch heb ik als foto voor haar volgende Vlaamse film gekozen, namelijk “Louisa of een woord van liefde” van Paul Collet en Pierre Drouot uit 1972. Uiteraard omdat het hier een emblematisch beeld betreft, geënt op het beroemde schilderij “Le déjeuner sur l’herbe” van Edouard Manet.

Lees verder “Willeke van Ammelrooy wordt tachtig…” →

Régine Deforges (1935-2014)

Régine Deforges (1935-2014)

Het is al tien jaar geleden dat de Franse schrijfster Régine Deforges op 78-jarige leeftijd is overleden aan een hartaanval. Zij werd vooral bekend met de romancyclus De blauwe fiets waarvan sinds 1983 zo’n tien miljoen boeken zijn verkocht. Mijn vrouw, die graag boeken van lange adem leest, heeft van deze trilogie genoten (het boek is ook verfilmd met Laetitia Casta in de hoofdrol), maar zelf ben ik er nog niet aan toe gekomen. Wel heb ik enkele erotische werken van Régine Deforges gelezen. De socialistische president François Hollande roemde Deforges in een reactie op haar dood als een rebel die zich met hartstocht voor het feminisme en de strijd tegen taboes heeft ingezet. Behalve erotische literatuur schreef Deforges ook de onvermijdelijke kookboeken.

Lees verder “Régine Deforges (1935-2014)” →

25 jaar geleden: cultuur in Gent (545)

25 jaar geleden: cultuur in Gent (545)

Het lunchconcert in de opera was 25 jaar geleden weer om duimen en vingers af te likken (om in de culinaire sfeer te blijven). Het septet van Beethoven werd er uitgevoerd door de bloedmooie Muriel Bialek, samen met haar hartsvriend Stephan Ulpenich, de onevenaarbare Fang Song en nog vier andere, even schitterende leden van het opera-orkest. * Diezelfde precisie kan op vocaal gebied het Goeyvaerts Consort voorleggen. Zij brachten die avond hun jaarlijkse passie van Gentenaar Norbert Rosseau in het seminarie op de Reep. Let op de gewijzigde verkeerssituatie! * Aan de overkant van de Sint-Jacobsnieuwstraat, met name in het Nieuwpoorttheater kon men nog tot ’s anderendaags terecht voor een herneming van “De broers Gebroers” van die andere Gentenaar, Arne Sierens. * “De koning komt voorbij” dat in “La Barraca” was te zien, was erotisch getint absurd theater. * Erotiek kwam ook aan bod in twee pas geopende tentoonstellingen. In het Caermersklooster was er “Begeerte heeft ons aangeraakt” over seks en socialisme en in Ons Huis (Vrijdagsmarkt) had er een Boon-tentoonstelling plaats. (RDS in HLN van 26/3/1999)

Vijftien jaar geleden: Hermans erotische monoloog

Vijftien jaar geleden: Hermans erotische monoloog

Het verhaal “Hoe Herman zichzelf ontdekte” bestaat ook in monoloogvorm. Door het gebruik van de ik-vorm lijkt het nogal autobiografisch, maar het omgekeerde is dus waar: het verhaal kwam éérst. Die monoloogversie is enkel maar geschreven met het oog op een festival van erotische monologen in de Gentse Backstage (*). Ik kwam het eigenlijk slechts heel laat te weten en heb de aanpassing zodanig snel gemaakt (en nadien nooit meer ter hand genomen) dat ik denk dat er vast en zeker “fouten” zijn blijven staan. Het enige wat ik eigenlijk heb gedaan is de derde persoon vervangen door de eerste persoon and that’s it. Terwijl het herschrijven van een tekst naar een monoloog toch nog heel wat meer is dan dat! Maar hoe ik me ook heb gehaast, ik kwam nog te laat met zijn tekst aandraven om te kunnen deelnemen aan het festival. Zelf had ik toen aan Bob De Moor gedacht om hem naar voren te brengen, maar als er iemand anders zich geroepen voelt, no problem. Ook het onderwerp van het verhaal, “Herman” dus, gaat hiermee akkoord. Zoals gezegd heb ik later nooit meer naar de tekst omgekeken, ook niet toen ik nog enkele passages aan de oorspronkelijke tekst heb toegevoegd. Die zijn dus m.a.w. niet opgenomen in deze monoloog.

Lees verder “Vijftien jaar geleden: Hermans erotische monoloog” →

35 jaar geleden: “vrouwelijke auteurs van erotische literatuur”

35 jaar geleden: “vrouwelijke auteurs van erotische literatuur”

35 jaar geleden hadden wij een boekenclub. En “wij” dat waren dan o.a. Anton Stevens, Walter Schelfhout en Hilde Proot. We vergaderden in het Volkshuis in de Sleepstraat, dat toen nog het lokaal van de KP was en zo kwam het IMAVO (de studiedienst van de KP) vragen of zij soms de vergaderingen mochten “organiseren” (omdat ze dan hun subsidieverplichtingen konden nakomen). Dat mochten ze, als ze zich maar niet met ons bemoeiden. Dat hebben ze ook niet gedaan, maar toch zijn we na verloop van tijd vertrokken uit het Volkshuis en vergaderden we voortaan in De Groote Avond, meer bepaald in het zaaltje waar Multatuli nog ooit de Gentenaars had toegesproken. Ondertussen had wel bijna ieder lid van de club eens een boek of een schrijver belicht, behalve ondergetekende. Ik zat toen blijkbaar al in een periode dat ik wel graag naar zulke bijeenkomsten ging, maar dat ik geen zin had om het woord te voeren. Bovendien had ik geen idee welke schrijver of boek ik zou willen belichten. “Wat interesseert je het meest?” vroeg er iemand. “Vrouwelijke auteurs van erotische literatuur” was (toen nog) mijn antwoord. Dus, zo gezegd, zo gedaan…

Lees verder “35 jaar geleden: “vrouwelijke auteurs van erotische literatuur”” →