Categorie: de schatkamer van johan de belie

De schatkamer van Johan de Belie (34)

De schatkamer van Johan de Belie (34)

De Franse auteur Jean Giono (1895 – 1970) werd geboren en leefde in de Provence in de schaduw van de Alpen, een streek die een rol zou blijven spelen in zijn werk dat meer dan dertig romans bevat waarvan vele verfilmd werden. Daarnaast publiceerde hij een twintigtal essays, toneelstukken, poëzie en schreef hij talrijke filmscenario’s. Niet alleen als literator werd hij zo bekend maar ook omdat hij zich opwierp als pacifist. Tijdens de eerste wereldoorlog werd hij gewond. Gedegouteerd van wat hij aan het front gezien had, en wat hij vaststelde als de impact van het gebeuren op de thuisblijvers, weigerde hij in 1940 dienst te nemen – hij werd geïnterneerd. In meerdere werken zal hij zijn afschuw voor het geweld neerschrijven.

Lees verder “De schatkamer van Johan de Belie (34)” →

De schatkamer van Johan de Belie (32)

De schatkamer van Johan de Belie (32)

“Een huis dat van je hield, dat je opnam en je beschermde, een huis dat zijn armen om je heen sloeg, waar je als een verdwaald diertje in wegkroop en dat je als een deken over je hoofd trok.” Het is dit huis dat centraal staat in ‘The sweetest dream’ (2001; ‘Het huis van Julia’, Bert Bakker, 2002), het derde deel van de autobiografie van Doris Lessing – meteen haar 24ste roman indien ik de tel niet kwijtraakte.

Lees verder “De schatkamer van Johan de Belie (32)” →

De schatkamer van Johan de Belie (31)

De schatkamer van Johan de Belie (31)

In ‘The Noise of Time’ (2016) (‘Het tumult van de tijd’; Atlas, Antwerpen, 2016), heeft Julian Barnes het over een der belangrijkste Russische componisten van de twintigste eeuw, Dmitri Sjostakovich. Het is nochtans geen biografie in de eigenlijke zin want de levensloop van de man wordt slechts zijdelings, functioneel gevolgd. En zijn muziek zelf wordt evenmin belicht in de zin dat muziekliefhebbers hier op hun honger zullen blijven zitten; hoewel talrijke composities wel genoemd worden, hun ontstaan gereveleerd wordt – en er soms interessante details toegevoegd worden die een inkijk bieden op het creatieve proces of op wat dit net in de weg stond en hinderde. Dit immers vooral is het thema van deze roman: de levenslange strijd die de componist diende te voeren om zijn muzikale genie te bewaren in de storm van een politiek die hij – helaas – vaak het hoofd niet wist te bieden.

Lees verder “De schatkamer van Johan de Belie (31)” →

Dertig jaar geleden: “The Secret Hereafter” van Russell Banks

Dertig jaar geleden: “The Secret Hereafter” van Russell Banks

Het overkomt me uiterst zelden dat ik een film, gebaseerd op een literair werk bekijk eer ik het boek gelezen heb. Vrijwel steeds is de film een tegenvaller. Wellicht omdat ik mij in het geschrevene geworteld had, mij ingeleefd had in situatie, sfeer, omgeving, mij de personages eigen gemaakt had. Het beeld was gevormd. Daar kon de beste film, geen goede regisseur, geen acteerprestatie tegenop tornen. ‘The Secret Hereafter’, een Canadese film van Atom Egoyan uit 1997, zag ik voor ik de gelijknamige roman van Russell Banks las. Hij maakte indruk op mij. Niet alleen op mij. Een succes. Bij het publiek. En hij genoot ook officiële waardering: in Cannes ging hij in 1997 met drie prijzen aan de haal waaronder deze van de jury.

Lees verder “Dertig jaar geleden: “The Secret Hereafter” van Russell Banks” →

De schatkamer van Johan de Belie (28)

De schatkamer van Johan de Belie (28)

Nikolai Gogol schreef zijn novelle ‘Taras Boulba’ in 1834, completeerde haar in 1842 met enkele hoofdstukken tot de definitieve versie die door Johan Daisne in zijn werk over de Russische literatuur een “kozakkenroman” genoemd wordt. Een genre apart? Er werden inderdaad wel meer werken aan dit strijdlustige volkje besteed, zo o.m. ‘De kozakken’ van Tolstoi uit 1852.

Lees verder “De schatkamer van Johan de Belie (28)” →

De schatkamer van Johan de Belie (26)

De schatkamer van Johan de Belie (26)

‘The Man in the Red Coat’ (2019) (‘De man in de rode mantel’, Atlas, Antwerpen) van Julian Barnes is geen fictie. Het is een werk opgehangen aan de figuur van dokter Samuel Jean Pozzi, of beter: aan het schilderij dat Barnes opviel, dat hem fascineerde: ‘Dr Pozzi at Home’ van John Singer Sargent, gedateerd 1881. Daar is Pozzi te zien in een scharlakenrode kamerjas. Cruciaal zijn zijn mooie handen, de lange vingers – niet toevallig dit detail voor zo’n gerenommeerd chirurg.

Lees verder “De schatkamer van Johan de Belie (26)” →

De schatkamer van Johan de Belie (25)

De schatkamer van Johan de Belie (25)

Nauwelijks vijftien jaar was Doris Lessing toen zij haar eerste verhalen verkocht aan twee tijdschriften. In 1951, een jaar na de publicatie van haar eerste roman (The grass is singing), verscheen de eerste van een ganse serie verhalenbundels onder de titel ‘This was the old chief’s country’, tien novellen die speelden in Zuid-Afrika. De laatste verzameling zou het licht zien in 2003: ‘The Grandmothers’ (Ndl. vertaling ‘De grootmoeders’, uitg. Prometheus, 2004).

Lees verder “De schatkamer van Johan de Belie (25)” →