Tag: Marc Reynebeau

Hubert Lampo (1920-2006)

Hubert Lampo (1920-2006)

Vandaag is het al twintig jaar geleden dat de Antwerpse schrijver Hubert Lampo is overleden. Om het over hem te hebben ben ik, in tegenstelling tot gewoonlijk, niet vertrokken van Wikipedia, omdat de gegevens daar veel te uitgebreid zijn, net als bij het Hubert Lampo Genootschap trouwens (maar daar vind ik dat normaal). Daarom heb ik geopteerd voor de zogenaamde “thuispagina” van Louis Jacobs. Ik hoop dat hij het me niet kwalijk neemt.

Lees verder “Hubert Lampo (1920-2006)” →

Marc Reynebeau wordt zeventig…

Marc Reynebeau wordt zeventig…

Journalist Marc Reynebeau viert vandaag zijn zeventigste verjaardag. Ik heb op de website van een.be een foto geselecteerd, waarbij hij in de trein zit en dat is natuurlijk niet toevallig, want het was vooral op die manier dat ik hem in de jaren tachtig en negentig vaak heb ontmoet. Hij werkte toen voor Knack en ik eerst voor De Rode Vaan en nadien voor de socialisten, maar ondertussen zijn zowel hij als ik een andere richting uitgegaan en zullen onze meningen op politiek vlak nu wel verder uit elkaar liggen. Maar aangezien ik niet meer buiten kom, kom ik Marc nu ook niet meer tegen en kan ik mij hem dus nog altijd van vroeger herinneren, toen we interessante en vaak leuke gesprekken voerden in de trein. Ik heb in die tijd ook een paar keer over hem geschreven, maar voorlopig hou ik het hier bij een telefonisch interviewtje uit 1988.

Lees verder “Marc Reynebeau wordt zeventig…” →

Veertig jaar geleden: herrie met Jan Lampo

Veertig jaar geleden: herrie met Jan Lampo

Als ik het over de vader heb, dan moet ik het natuurlijk ook eens over de zoon hebben. Dus na Hubert Lampo, ziehier Jan Lampo (foto Arlette Stubbe), omdat ik uit het bij Hubert Lampo geciteerde artikel ook iets over de zoon zelf wil onthouden, namelijk deze passage: “Toen ik twaalf was, leerde ik mijzelf tikken en schreef een roman (nou ja) van vijftig bladzijden. In volzinnen van vijf regels, hoewel ik mijn vader toen nog niet gelezen had. Dat was dus geen verworven eigenschap.”

Lees verder “Veertig jaar geleden: herrie met Jan Lampo” →

35 jaar geleden: de NCR-prijs voor literatuur op televisie

35 jaar geleden: de NCR-prijs voor literatuur op televisie

Op 27 december 1990 werd de NCR-prijs voor literatuur voor het eerst rechtstreeks op televisie toegekend. Het stramien was duidelijk geënt op de traditie die er in Nederland reeds in zekere zin is gegroeid bij de toekenning van de AKO-prijs. De vraag was dus in hoeverre de BRT erin zou slagen iets op poten te zetten dat op zijn beurt tot een traditie zou kunnen uitgroeien. (Not dus.)

Lees verder “35 jaar geleden: de NCR-prijs voor literatuur op televisie” →

Vijf jaar geleden: “Een Vlaamse canon”

Vijf jaar geleden: “Een Vlaamse canon”

Het zal nu al een dikke tien jaar geleden zijn dat ik iets schreef over een boek van Geert Stadeus (links op bovenstaande foto van Anna De Swaef) waarbij ik me de bedenking maakte dat “een moeizaam opgebouwde vriendschap hier onder grote druk zou komen te staan.” Quod erat demonstrandum, want sindsdien heb ik helaas niets meer vernomen van Geert (*). En zo komt het dat ik alweer op de website van Doorbraak.be ben aangewezen om het over een nieuw boek van Geert te hebben. Samen met ene Stijn Van der Stockt (mij totaal onbekend) schreef hij immers “De Vlaamse canon (een aanzet tot)”. Eens zien wat Karl Drabbe daarover te vertellen heeft op hogergenoemde website.

Lees verder “Vijf jaar geleden: “Een Vlaamse canon”” →

Tien jaar geleden: “Den vaderland getrouwe”

Tien jaar geleden: “Den vaderland getrouwe”

Tien jaar geleden had Lode Willems een nieuw boek klaar over het verleden, heden en de toekomst van onze lage landen. Het heette ‘Den Vaderland Getrouwe’ en was oorspronkelijk verkrijgbaar in de e-versie en als papieren boek. De e-versie kostte 9 €, voor abonnees op LW-Mededelingen 8 €. De papieren boekversie kostte 24 €. Wie een papieren versie bestelde, kreeg er gratis de e-versie bij. Maar ondertussen is Lode dus helaas al een tijdje overleden en ik vraag mij af wie er zich over zijn nalatenschap bekommert en of het boek via die weg dan nog verkrijgbaar is?

Lees verder “Tien jaar geleden: “Den vaderland getrouwe”” →

105 jaar De Standaard

105 jaar De Standaard

“Op zaterdag 2 mei 1914 kwamen in het statige Grand Hotel Wagner (zie foto) in Antwerpen, op de hoek van wat nu het Rooseveltplein en de Frankrijklei is, 31 keurige heren bij elkaar. Ze hadden een gewichtige zaak op het oog: een nieuw dagblad in het leven roepen, dat ze van meet af aan zagen als een kwaliteitskrant, die zou verschijnen in Brussel, het centrum van de politieke en economische macht. Voor een notaris richtten ze de naamloze vennootschap De Standaard op, met duizend aandelen van elk 250 frank.”

Lees verder “105 jaar De Standaard” →