Waar is de tijd van Tliedboek?

Waar is de tijd van Tliedboek?

Het zal dus morgen al vijftien jaar geleden zijn dat Isaac Gálvez Lopez overleed na een zware valpartij in de Zesdaagse van Gent. Ikzelf was niet aanwezig in ’t Kuipke, omdat er op dat moment een reünie van de Germaanse plaatsvond in de Koninklijke Academie in Gent, waarbij Miel Swillens, Lieven Tavernier, Jean-Pierre Rondas en Johan Thielemans het hadden over de tijd van Tliedboek. Zelf had ik het daar zo’n twintig jaar eerder al over gehad in De Rode Vaan…

Lees verder “Waar is de tijd van Tliedboek?”

Robert Altman (1925-2006)

Robert Altman (1925-2006)

Morgen zal het al vijftien jaar geleden zijn dat de Amerikaanse filmregisseur Robert Altman is overleden (foto AP via Wikipedia). Zijn doorbraak situeert zich in 1970 als hij de Gouden Palm wint in Cannes met “MASH”. Een jaar later zag ik van hem “McCabe and mrs.Miller”, een naargeestige western met in de titelrollen Warren Beatty en Faye Dunaway, die in mijn ogen enkel wegens het gebruik van een aantal songs van Leonard Cohen te pruimen was.

Lees verder “Robert Altman (1925-2006)”

Spiegelsymboliek

Spiegelsymboliek


Negentig jaar geleden was er de première van het ballet “The lady of Shalott” op muziek van Jean Sibelius, uiteraard refererend aan het schilderij The Lady of Shalott van John William Waterhouse uit 1888 naar het gelijknamige gedicht van Alfred Tennyson uit 1833. In de legende van Elaine van Astolat zoals verhaald in een dertiende-eeuwse Italiaanse novelle met de titel Donna di Scalotta (No. lxxxi in de bundel Cento Novelle Antiche) zit de betoverde edelvrouw met haar rug naar het raam in een door water omringde toren aan haar weefgetouw. Zij weet dat zij de werkelijkheid, waaronder het nabijgelegen Camelot, alleen in de spiegel mag aanschouwen. Zo zij uit het raam zou kijken zou de betovering worden verbroken en haar noodlot, in het gedicht onbenoemd, maar het betreft een vroege dood, vervuld worden. Wanneer zij in de spiegel de onweerstaanbaar knappe Lancelot voorbij ziet rijden kan zij zich niet langer beheersen. De spiegel breekt op het ogenblik dat zij naar buiten kijkt. De dame laat zich in het gedicht van Tennyson op een boot naar Camelot drijven. Onderweg sterft zij.

Lees verder “Spiegelsymboliek”

955 jaar geleden: de slag bij Hastings

955 jaar geleden: de slag bij Hastings

Als ik goed kan tellen (en dat kan ik eigenlijk niét) dan is het vandaag precies 955 jaar geleden dat de slag bij Hastings heeft plaats gehad tussen een Normandisch-Frans leger onder leiding van hertog Willem II van Normandië en een leger onder leiding van de Angelsaksische koning Harold II. De slag is vernoemd naar de Engelse plaats Hastings, maar vond in werkelijkheid ongeveer tien kilometer ten noordwesten van Hastings plaats, waar nu de plaats Battle ligt. De uitkomst van de slag bij Hastings was een beslissende Normandische overwinning, de eerste en belangrijkste stap in de Normandische verovering van Engeland.

Lees verder “955 jaar geleden: de slag bij Hastings”

Dirk De Witte (1934-1970)

Dirk De Witte (1934-1970)

Toen ik Germaanse Filologie studeerde, zat er in ons jaar een meisje, waarover men fluisterde dat ze nog een verhouding had gehad met de schrijver Dirk De Witte, die op 27/12/70 (dus toen we in de tweede kandidatuur zaten) zelfmoord pleegde. Als ik me goed herinner, was er zelfs sprake van een zus van haar, die eveneens een verhouding met hem had gehad. Er werd dan ook geïnsinueerd dat heel die merkwaardige liefdesgeschiedenis aan de oorsprong van het drama lag. Het verbaasde me bijgevolg uitermate dat ik pas vele jaren later te weten kwam dat de bekende roman “Hoe heette de Hoedenmaker?” van Loekie Zvonik hierover zou gaan. Ik had het boek ondertussen al enkele jaren in mijn bezit, maar had het tot dan toe nog niet geopend. Nu begon ik er meteen aan…

Lees verder “Dirk De Witte (1934-1970)”

Janis Joplin (1943-1970)

Janis Joplin (1943-1970)

“Het was 4 oktober rond half één, als Janis alleen naar haar kamer trok. De heroïne die ze door haar ader joeg was zo puur dat het haar een schok moet hebben gegeven. Daarna borg ze alle toebehoren netjes op in een lade. Gewoonlijk liet ze het op het nachttafeltje liggen. Men mag aannemen dat dit gebaar betekende dat ze écht wilde dat dit shot het laatste was. Er is iets magisch aan een ochtendstond. Herboren worden met de bleke, blauwe dageraad. De heroïne in haar lichaam had haar onmiddellijk kunnen vellen. Dat was echter niet zo. Toen ze enige ogenblikken later naar de lobby ging, wist ze niet dat ze aan het sterven was. Ze praatte even met de hotelbediende en vroeg hem een pakje sigaretten te halen. Dan wandelde ze terug naar haar kamer. Als ze de deur achter zich had gesloten, zette ze nog een paar passen en viel dan voorover, als een weggeslingerde of weggeschopte pop.” (Vrij naar Myra Friedman, Buried alive – a biography of Janis Joplin, London, Star Books, 1975)

Lees verder “Janis Joplin (1943-1970)”

45 jaar geleden: “Twice upon a time”

45 jaar geleden: “Twice upon a time”

Vandaag is het precies 45 jaar geleden dat ik een brief mocht ontvangen van Louis Paul Boon. Samen met Johan de Belie had ik immers een roman geschreven onder de titel “Twice upon a time” (wellicht ging het al verkeerd bij de titel), waarvoor we tevergeefs een uitgever hebben trachten te vinden. We hebben zelfs getracht de zegen van Louis Paul Boon te bekomen (zie brief hiernaast), maar allemaal zoals gezegd tevergeefs. De enige die de moeite heeft genomen om een uitgebreide kritiek te schrijven is wijlen Leo Geerts.

Lees verder “45 jaar geleden: “Twice upon a time””