Dany Vandenbossche (1956-2013)

Dany Vandenbossche (1956-2013)

Het is vandaag ook al vijf jaar geleden dat de Gentse schepen en parlementariër Dany Vandenbossche is gestorven (op bovenstaande foto in het midden tussen Carlos Boerjan en Joris De Zutter). Ik heb hem vooral leren kennen midden de jaren negentig toen we allebei deel uitmaakten van een parlementaire commissie van de SP die zich over het statuut van de artiest heeft gebogen. Daarnaast heb ik hem als schepen van cultuur ook nog een persconferentie weten geven waarin ook een eventueel Gents stadsorkest ter sprake kwam. En tenslotte heb ik rond die tijd ook een gesprek gehad met zijn dochter Sherolyn, die toen in een musical in de Backstage acteerde en uiteraard moesten we het daarbij natuurlijk over haar pa hebben…
Lees verder “Dany Vandenbossche (1956-2013)”

Poppers worden doppers


Een typisch voorbeeld van de Babylonische spraakverwarring die er op Europees vlak nog heerst wat het sociaal statuut betreft, is dat van de artiest. In sommige landen worden ze beschouwd als werknemers (in Griekenland b.v.), in andere als zelfstandigen (Portugal). In nog andere landen, en met name in het onze, is er een verschuiving waar te nemen. Zoals vroeger reeds aangestipt, zijn artiesten volgens onze sociale wetgeving werknemers, alhoewel in de praktijk er velen zijn die zich als zelfstandige uit de slag trekken.
Lees verder “Poppers worden doppers”

De musicus als nowhere man

Op een debat voor Radio 3 (“de musicus als nowhere man”) wees Johan Huys, voormalig adviseur van minister Dewael, er reeds op dat alle “klassieke” orkesten met verschillende statuten werken (bedienden, ambtenaren enz.). Maar zelfs zonder de problemen van de freelancers te willen wegmoffelen, dient erop gewezen, aldus Huys, dat de vraag naar een statuut vooral afkomstig is vanuit de popmuzikanten, want dat klassieke muzikanten sociaal gezien eigenlijk nog goed af zijn. De uitzonderingen zijn misschien juist de solisten en de beoefenaars van kamermuziek, die qua structuur eigenlijk nog het meest met popmuzikanten kunnen worden vergeleken. Vandaar allicht dat op het ministerie ene Koen Wauters zich nog ooit over dit probleem heeft ontfermd? (Of althans deed alsof…)
Lees verder “De musicus als nowhere man”