Johan Verminnen wordt 65…

Johan Verminnen wordt 65…

De Vlaamse zanger Johan Verminnen viert vandaag zijn 65ste verjaardag. Hij heeft bij die gelegenheid ook een nieuwe CD uitgebracht, “Tussen een glimlach en een traan”, naar het bekende gezegde van Toots Thielemans, die hij destijds (in 1979) nog voor het Feest van De Rode Vaan heeft gestrikt, toen hij als gastheer het programma mocht samenstellen. Verminnen heeft vaak voor De Rode Vaan of de Communistische Partij opgetreden, dus heb ik hem ook heel vaak geïnterviewd, vaker nog wellicht dan Raymond Van het Groenewoud of Jos Van Immerseel. Hieronder vind je een overzicht.
Lees verder “Johan Verminnen wordt 65…”

Louis Neefs (1937-1980)

Kerstmis is altijd een droeve herinnering in de familie Neefs. Vandaag is het immers reeds 35 jaar geleden zijn dat Louis Neefs en zijn echtgenote zijn omgekomen in een verkeersongeluk. In De Rode Vaan werd hun dood als volgt aangekondigd: “Het verschijnen van dit feestelijk nieuwjaarsnummer valt samen met het droevige feit van de ter aarde bestelling van de zanger Louis Neefs. Op kerstdag is deze 43-jarige Kempenaar immers, samen met zijn echtgenote, om het leven gekomen bij een auto-ongeluk in Lier. In tegenstelling tot de gangbare opvatting dat wij het talent van Louis Neefs zouden meten aan de hand van zijn politieke opvattingen (hij was CVP-gemeenteraadslid van Mechelen), moeten wij vaststellen dat de r.v. steeds positief heeft gestaan tegenover wat deze zanger binnen zijn genre heeft gepresteerd. En eveneens wat zijn televisiewerk betreft. Het omgekeerde is trouwens evenzeer waar : het politieke engagement van Neefs heeft hem niet belet ooit een (zeer gewaardeerd) optreden te verzorgen op ons jaarlijks feest. Zijn laatste elpee (« Nooit zonder jou », WEA WEAN 58030) mag op de koop toe zeker als zijn beste gelden, die niet alleen uit vals sentiment verdient af en toe op de draaitafel te belanden.”
Lees verder “Louis Neefs (1937-1980)”

“Vier hoog in de wolken”

“Vier hoog in de wolken”

Het is vandaag twintig jaar geleden dat ik Peter De Craene ben gaan interviewen in het kader van de tentoonstelling “Jardin d’Artistes”. Ik doe er vaak mijn beklag over dat mensen waar ik destijds naar opkeek blijkbaar nooit tot in het internet-tijdperk zijn gesukkeld, maar dit is nog veel opvallender: twintig jaar geleden zat ikzelf nog niet op het internet, maar het wàs er wel al, denk ik, of ik zou me zwaar moeten vergissen. En een jonge artiest zou daar toch zó opspringen, zou ik zo denken. Maar nee, veel Peter De Craenes op het internet en nog meer “Jardins d’Artistes”, maar van de Peter De Craene waarover ik het wil hebben geen spoor. Vreemd…
Lees verder ““Vier hoog in de wolken””