Pete Townshend, de gitarist van The Who, viert vandaag zijn tachtigste verjaardag. Alcide merkt droogjes op: “Jeune, Townshend a écrit qu’il souhaitait mourir avant de devenir vieux. C’est raté.” Hij refereert hiermee uiteraard aan het zinnetje: “Hope to die before I get old” uit “My generation”.
Lees verder “Pete Townshend wordt tachtig…”
De Canadese choreografe Marie Chouinard viert vandaag haar zeventigste verjaardag. Alcide schrijft over haar:,”Ze is een iconoclast, gefascineerd door rituelen. Voor haar is dans een sacrale kunst waarbij het lichaam wordt beschouwd als een buitengewoon materiaal, begiftigd met een spirituele kracht die gevierd moet worden. Veel van haar vroege werken vergen een bijzondere spierbeheersing. In 1990 richtte ze
La Compagnie Marie Chouinard op en creëerde ze Les trous du ciel, een werk waarin een groep half-menselijke, half-dierlijke wezens “keelzang” uitvoert. Dit werd gevolgd door Le Sacre du printemps (1993), Marie Chouinards eerste werk gebaseerd op een partituur (van Stravinsky). Deze twee werken zijn uitgevoerd in Frankrijk, België, Nederland, de Verenigde Staten en heel Canada.” (De foto van Marie Chouinard werd genomen door Laurence Labat; de foto van de productie “Chorale” uit 2003, is van Marie Chouinard zelf.)
Alcide is voor mij steeds een bron van informatie. Zo verneem ik nu dat in het Canadese Halifax het einde van de Tweede Wereldoorlog werd gevierd met zware onlusten…
Lees verder “Tachtig jaar geleden: in Canada wordt het einde van WO II gevierd met… onlusten”
Als we spreken over “de zwaarste scheepsramp ooit”, dan denken we natuurlijk automatisch aan de ondergang van de Titanic. Gelukkig is er alweer good old Alcide om ons terecht te wijzen…
Lees verder “Tachtig jaar geleden: de zwaarste scheepsramp ooit”
Alcide brengt in herinnering dat het vandaag tachtig jaar geleden is dat “Operatie Paperclip” tot een goed einde werd gebracht.
Lees verder “Tachtig jaar geleden: Operatie Paperclip”
Alcide stipt aan dat zeventig jaar geleden dat het orkest van Perez Prado op nummer één stond van de Amerikaanse hitparade met “Cherry Pink and Apple Blossom White”.
Lees verder “Zeventig jaar geleden: Perez Prado op nummer één”
Alcide bericht dat “een paar uur voor de algemene verkiezingen in Québec, de eerste verkiezingen waaraan de Parti Québécois meedoet, voert de Royal Trust een zeer zichtbare overdracht van geld uit van bepaalde ‘timide’ cliënten in Montreal naar Toronto, aan boord van negen gepantserde vrachtwagens (van het bedrijf Brinks).” Mmm, even denken, waarom komt dit bericht me zo bekend voor?
Lees verder “55 jaar geleden: “Coup de la Brinks au Québec””
Op 22 april schreef ik nog dat de eerste Amerikaanse tournee van The Rolling Stones van start ging in Canada. En lap, vier dagen later is het al prijs: een optreden in London (Ontario) wordt al na amper vijftien minuten opgedoekt wegens rellen. Het is altijd lastig om zoiets te timen natuurlijk, maar de Canadezen gaan er prat op dat dit het kortste concert van de Stones “ooit” was, dus ook korter dan dat in het Nederlandse Scheveningen. Het zou zelfs het kortste concert ooit zijn van eender wie. Grappig: ik heb dit teruggevonden op de Historical Data van Wikipedia en niet bij mijn Canadese vriend Alcide. Ontario ligt immers in Engelstalig Canada…
Ronny De Schepper
De jaren zestig staan algemeen bekend als revolutionair op het vlak van de seksuele moraal. Dat alles echter niet van de ene dag op de andere ging, wordt bevestigd door dit verhaal van Alcide, die in herinnering brengt dat 55 jaar geleden (dus in 1970) nog twee vrij onschuldige seksfilmpjes in beslag werden genomen in Québec…
Lees verder “55 jaar geleden: censuur in Québec”
Op 25 oktober van vorig jaar schreef ik reeds over het optreden van The Rolling Stones in de Ed Sullivan Show. Blijkbaar hadden de Stones toen speciaal voor dat optreden de oversteek gemaakt, want vandaag meldt Alcide dat het zestig jaar geleden is dat hun eerste Amerikaanse tournee van start is gegaan. En waarom is Alcide er als de kippen bij om dit feit te melden? Uiteraard omdat die tournee opende in… Montréal!
dagelijks iets degelijks 