Jenny Seagrove

Jenny Seagrove

Gisteravond heb ik naar “Appointment with Death” gekeken, een oude (1988) Hercule Poirot-film met Peter Ustinov. Het was op zich reeds eigenaardig dat ik deze film nog niet had gezien, maar na verloop van tijd werd duidelijk waarom: ondanks een rits Grote Namen werd er verschrikkelijk slecht geacteerd. Met twee uitzonderingen. Dat waren dan toevallig ook de oudste (Lauren Bacall, with all due respect) en de jongste. Deze laatste kwam mij erg bekend voor, maar haar naam zei me eigenaardig genoeg niets: Jenny Seagrove, wie mocht dat dan wel zijn? (De foto uit de film van Yoni S.Hamenahem via Wikipedia doet haar ongekunstelde schoonheid helaas geen recht.)

Lees verder “Jenny Seagrove”

35 jaar geleden: tien kleine negertjes…

35 jaar geleden: tien kleine negertjes…

De tijd holt onverstoorbaar verder en zelfs twee bladzijden theaterrecensies per week in De Rode Vaan kunnen niet alle producties tijdig opvangen. Daarom deze week in een notedop tien voorstellingen die helaas bijna alle reeds verdwenen zijn (zoals de tien kleine negertjes van Agatha Christie), maar om een compleet beeld te geven van het theaterseizoen vinden we het toch nog zinvol om er kort enkele beschouwingen rond te weven. (De Rode Vaan nr.2 van 1985)

Lees verder “35 jaar geleden: tien kleine negertjes…”

Het hoekje van Opa Adhemar (17)

Het hoekje van Opa Adhemar (17)

Voorbij flitsende telefoonpalen in de raamomlijsting. Door het bewasemde venster het ijskoude winterlandschap. Op het glas met de vingertop getekend een hartje. Of simpelweg een rechte lijn. De stikkenswarme coupé. Weggezakt in het kussen. Doezelend. Regen. Druppels die kronkelend, aarzelend, schokkend hun weg zoeken – daar aan de andere kant. Onbereikbaar. Toch nabij. Meerijdend. Onvermoeibaar.
Lees verder “Het hoekje van Opa Adhemar (17)”

Het hoekje van Opa Adhemar (14)

Het hoekje van Opa Adhemar (14)

Mijn toneelcarrière, indien zij zo mag genoemd worden, vindt haar bron bij mijn vroede voorvaderen. Of althans bij die ene, mijn vader! Hij startte zijn bescheiden maar uiteindelijk in beperkte kring veelbesproken theaterloopbaan in zijn geboorteplaats Boom op het podium van de lokale feestzaal. Bij de plaatselijke toneel- en zangvereniging. Met aan zijn zijde de later gerenommeerde Yvonne Verbeeck die furore zou maken naast Gaston en Leo, en in series als de Kolderbrigade en Benidorm. Van haar herinner ik mij vooral dat ene zinnetje: “sjoklat mé nutjes”. Ook de televisieregisseur Fred Kuypers moet daar met hem over de Bühne gestoeid hebben.
Lees verder “Het hoekje van Opa Adhemar (14)”

John Malkovich overtuigt als nieuwe, duistere Poirot

John Malkovich overtuigt als nieuwe, duistere Poirot

Gisteren naar “The ABC murders” gekeken, waarin John Malkovich gestalte geeft aan een ouder wordende Hercule Poirot (foto Charlie Gray). De recensent van de NRC (Paul Steenhuis) titelt (terecht): “John Malkovich overtuigt als nieuwe, duistere Poirot”. Zelf had ik nog geen bijdrage gewijd aan Malkovich, dus dat wordt nu wel eens tijd.
Lees verder “John Malkovich overtuigt als nieuwe, duistere Poirot”

65 jaar geleden ging “The Mousetrap” in première

65 jaar geleden ging “The Mousetrap” in première

Vandaag precies 65 jaar geleden ging in Londen het toneelstuk “The Mousetrap” van Agatha Christie in première in het Ambassadors Theatre in Londen. Op 23 maart 1974 verhuisde het toneelstuk naar het St. Martin’s Theatre, waar het heden ten dage nog steeds dagelijks wordt opgevoerd en is daarmee de langstlopende toneelvoorstelling ter wereld.
Lees verder “65 jaar geleden ging “The Mousetrap” in première”