Georges Moustaki (1934-2013)

Georges Moustaki (1934-2013)

Het is ook al tien jaar geleden dat de Franse zanger van Grieks-Joodse afkomst Georges Moustaki op 79-jarige leeftijd in Nice is overleden (foto Rob Mieremet). Hij wordt meestal vereenzelvigd met één lied, met name “Le métèque”. Dat is enerzijds terecht omdat het een heel persoonlijk portret is dat hem ten voeten uit typeert en tegelijk is het ook zijn grootste (eigenlijk enige) hit. Anderzijds doet dit hem onrecht aan aangezien hij nog tal van andere prachtige nummers heeft geschreven, niet alleen voor hemzelf maar ook voor andere grootheden van het Franse chanson. Ook voor mij is hij vooral van belang door een ander nummer, zonder dat ik daarbij “Le métèque” wil verloochenen, verre van…

Lees verder “Georges Moustaki (1934-2013)” →

Guido Belcanto wordt zeventig…

Guido Belcanto wordt zeventig…

In 1989 belde een vriendin mij op om te zeggen dat ik mij moest haasten om het optreden van een zanger mee te maken, waarvan ik zeker zou gaan houden. Ik spoedde mij dus naar de Spiegeltent aan het Gentse ICC, maar ik moet zeggen: het was geen liefde op het eerste gehoor. Ik dacht: waarom moest ik hiervoor zo nodig uit mijn appartement worden gehaald? Wellicht had ik moeite met het “format” van Guido Belcanto. Hij zong “levensliederen”, maar in zekere zin was dat tongue in cheek en in een andere zin toch ook weer niet. Later zou ik bijdraaien en ik heb met veel plezier nog een paar optredens van de man meegemaakt (foto Steven Fruitsmaak).

Lees verder “Guido Belcanto wordt zeventig…” →

Tien jaar geleden: “Wanneer wordt het eindelijk weer zoals het nooit is geweest” van Joachim Meyerhoff

Tien jaar geleden: “Wanneer wordt het eindelijk weer zoals het nooit is geweest” van Joachim Meyerhoff

Wanneer wordt het eindelijk weer zoals het nooit is geweest van de Duitse auteur Joachim Meyerhoff is grotendeels autobiografisch en verhaalt over een jongen die opgroeit met zijn familie in een psychiatrisch centrum voor kinderen, waar zijn vader de directeur is. Met zijn ouders en broers leeft hij dus in een huis in het domein van dit centrum in Noord-Duitsland.

Lees verder “Tien jaar geleden: “Wanneer wordt het eindelijk weer zoals het nooit is geweest” van Joachim Meyerhoff” →

25 jaar geleden: cultuur in Gent (351)

25 jaar geleden: cultuur in Gent (351)

Ik weet niet waarom mijn sterretjes soms in hoofdletters H veranderen, het enige wat ik kan bedenken is dat Bert Verhoye van het rubriekje “Minimaal” het alleenrecht wil behouden op het gebruik van sterretjes in deze krant. * Dergelijke onverklaarbare spelingen van het lot behoren ook tot de ingrediënten van “Alice in Wonderland” van Lewis Carroll. De liefde van deze Engelse wiskundige voor kleine meisjes zou in deze post-Dutroux tijden op veel scepsis onthaald worden, maar vorige eeuw was het nog de aanleiding voor een literair meesterwerk. In de handen van Rieks Swarte mogen we er gerust in zijn dat het ook op toneel een betoverend schouwspel wordt, 25 jaar geleden in Vooruit. * De even Britse toneelauteur Howard Barker ziet de bijbelse Judith, die Holofernes letterlijk een kopje kleiner maakte, ook als een soort Alice in Wonderland. Met een kinderlijke verwondering stelt de treurende weduwe immers vast dat de machtige veldheer voor haar door de knieën gaat. Maar wie Aafke Bruining (foto van haar eigen website) op de scène van Arca ziet staan, weet wel hoe dat komt! (RDS in HLN van 22/5/1998)

Vijf jaar geleden: “De odyssee van Mohamed” van Mohamed El Bachiri

Vijf jaar geleden: “De odyssee van Mohamed” van Mohamed El Bachiri

In de periode vóór Fons Mariën op mijn blog zijn populaire “leestips” publiceerde, schreef hij er ook reeds een tweehonderdtal voor de website “Lezers tippen lezers”. Vijf jaar geleden is deze website opgehouden met bestaan en het zou spijtig zijn om deze kleine pareltjes te laten verloren gaan. Daarom viste ik er elke dag ééntje weer op…

Lees verder “Vijf jaar geleden: “De odyssee van Mohamed” van Mohamed El Bachiri” →

Vijftien jaar geleden: “Het verdwenen jaar van Salvatierra” van Pedro Mairal

Vijftien jaar geleden: “Het verdwenen jaar van Salvatierra” van Pedro Mairal

Juan Salvatierra heeft zijn sinds zijn 20ste zijn leven lang geschilderd, hij schilderde zijn eigen leven in een dorp aan een rivier op de grens tussen Argentinië en Uruguay. Na zijn dood keren zijn zonen Miguel en Luis terug naar hun geboortedorp en in de schuur vinden ze de meterslange doeken terug, die elk jaar uit Salvatierra’s leven uitbeelden. Ze willen het gehele werk aan een musuem verkopen. Eén jaar, 1961, ontbreekt echter en vooral Miguel vindt geen rust voor hij dit doek teruggevonden heeft.

Lees verder “Vijftien jaar geleden: “Het verdwenen jaar van Salvatierra” van Pedro Mairal” →