Ruxandra Donose wordt zestig…

Ruxandra Donose wordt zestig…

De Roemeense mezzo Ruxandra Donose (foto YouTube) nam deel aan The Cardiff Singer of the World 1993, terwijl ze understudy was in Wenen. Toch houdt ze meer van liederen dan van opera, zegt ze n.a.v. haar interpretatie van “Allerseelen” van Richard Strauss. Haar aria uit “Werther” van Massenet daarentegen klonk nogal “Oost-Europees”.

Lees verder “Ruxandra Donose wordt zestig…” →

Detlef Macha (1958-1994)

Detlef Macha (1958-1994)

Het is vandaag al dertig jaar geleden dat de voormalige Oost-Duitse wielrenner Detlef Macha door zelfdoding een eind aan zijn leven heeft gemaakt. Hij is een typisch voorbeeld van een Ossie voor wie de hereniging van de beide Duitslanden niet bepaald een zegen was (*). Alhoewel hij in het jaar van de hereniging (1989) al vier jaar was gestopt, viel voor hem toch een wereld in duigen. Tot dan toe had hij faam en aanzien genoten, maar na de Wende keerde voor hem ook het tij: hij werd (net als zovele andere Oost-Duitse topsporters) van dopinggebruik beschuldigd en bij wijze van spreken was hij van de ene dag op de andere “from hero to zero”…

Lees verder “Detlef Macha (1958-1994)” →

75 jaar geleden: première van “The Third Man”

75 jaar geleden: première van “The Third Man”

Vandaag is het al 75 jaar geleden dat The Third Man, een Britse film noir van regisseur Carol Reed, in première ging. Het scenario is van de hand van Graham Greene. De film zou de Gouden Palm in Cannes winnen en het werd de populairste film in het Verenigd Koninkrijk in 1949. De Oostenrijkers vonden het echter niet leuk, hoewel de film tot op de dag van vandaag drie keer per week wordt gedraaid in de beroemde Burgkino. Bovendien zijn er rondvaarten met de naam “Der Dritte Man-Tour” die de exacte plekken bezoeken waar de scènes zijn opgenomen waarin Harry Lime door de politie wordt achtervolgd.

Lees verder “75 jaar geleden: première van “The Third Man”” →

Dertig jaar geleden verscheen “L’isola del giorno prima” van Umberto Eco

Dertig jaar geleden verscheen “L’isola del giorno prima” van Umberto Eco

Het eiland van de vorige dag is de Nederlandse titel van L’isola del giorno prima, een roman van de Italiaanse schrijver Umberto Eco. Deze verscheen in 1994 en is het jaar erna in het Nederlands uitgegeven bij Uitgeverij Bert Bakker.

Lees verder “Dertig jaar geleden verscheen “L’isola del giorno prima” van Umberto Eco” →

“De hedendaagse dirigent is vergelijkbaar met de manager in het moderne bedrijfsleven”

“De hedendaagse dirigent is vergelijkbaar met de manager in het moderne bedrijfsleven”

De Amerikaanse dirigent Leonard Slatkin viert vandaag zijn tachtigste verjaardag. Nog niet zo heel lang geleden heeft hij bij het BBC Symphony Orchestra ophef veroorzaakt door kritiek te leveren op musici die in zijn ogen te dik waren. Het bericht in “The Times” maakte meteen ook melding van “een niet nader genoemde dirigent” die de vrouwelijke orkestleden vroeg om zonder slipje te spelen, zogezegd omdat de aflijning daarvan onder hun kleed de aandacht zou afleiden. Men kan zich afvragen of dit allemaal behoort tot het domein van de dirigent. Wat is überhaupt de rol van een dirigent? Is hij een noodzakelijk kwaad? Een overbodige luxe? Of integendeel toch een onaantastbare halfgod? De laatste autoritaire dictator?

Lees verder ““De hedendaagse dirigent is vergelijkbaar met de manager in het moderne bedrijfsleven”” →

Commissaris Maigret wordt 95…

Commissaris Maigret wordt 95…

Het is vandaag 95 jaar geleden dat de Luikse schrijver Georges Simenon het personage van commissaris Maigret zou hebben gecreëerd. Volgens de overlevering gebeurde dat in Delfzijl tijdens een van zijn bootreizen. Vandaar dat er daar ook een standbeeld van de Parijse commissaris staat. De eerste Maigret (“Pietr-le-Letton”) verscheen echter pas in het voorjaar van 1931. Zijn 84ste en laatste (“Maigret et monsieur Charles”) in 1972.

Lees verder “Commissaris Maigret wordt 95…” →

35 jaar geleden: Ronald Zollman directeur van de Pilsen Philharmonic

35 jaar geleden: Ronald Zollman directeur van de Pilsen Philharmonic

Bij het begin van het seizoen ’89-’90 werd Ronald Zollman (geboren in 1950 in Antwerpen), een leerling van Igor Markevitsj, aangesteld als chefdirigent van het N.O.B. Tegelijkertijd engageerde het orkest Fred Brouwers als de eerste intendant uit de geschiedenis van het N.O.B. Beiden kenden elkaar allicht uit de tijd van de acties voor de vrijlating van de Argentijnse pianist Miguel-Angel Estrella. Toen deze acties in 1981 resultaat opleverden, kreeg Estrella trouwens onmiddellijk een concert aangeboden in Brussel, waarbij Zollman het conservatoriumorkest dirigeerde.

Lees verder “35 jaar geleden: Ronald Zollman directeur van de Pilsen Philharmonic” →

Vijftien jaar geleden: “I’m having a strange postmodern moment here”

Vijftien jaar geleden: “I’m having a strange postmodern moment here”

Leuke scène in de fijne televisieserie “Lost in Austen”: nadat Darcy zijn liefde voor Amanda Price heeft bekend (hij noemt haar “she who must be loved” en, verdorie, hij heeft nog gelijk ook: Amanda is een gerundium – of een gerundivum, ik heb die twee nooit goed uit elkaar kunnen houden – eigenlijk zou dit dus ook een goede naam geweest zijn voor Ayesha, “she who must be obeyed”), vraagt zij hem om een gunst. Zij wil hem namelijk de fameuze scène uit “Pride and prejudice” laten overdoen, waarbij Colin Firth (als Darcy) uit het water stapt (foto). “Haar” verliefde Darcy (gespeeld door Elliot Cowan) kan dat natuurlijk niet weigeren en op dat moment spreekt Price de historische woorden: “I’m having a strange postmodern moment here”. Maar wat is dat dan eigenlijk “a postmodern moment”?

Lees verder “Vijftien jaar geleden: “I’m having a strange postmodern moment here”” →