35 jaar geleden: interview met Linda Lepomme

35 jaar geleden: interview met Linda Lepomme

Op 28 december 1989 ging in de Antwerpse Singel « Chicago » in première, de nieuwste productie van de musical-afdeling van het Ballet van Vlaanderen. Op de vooravond van de lustrumviering van dit gezelschap sprak ik met Linda Lepomme, bij het begin van dit seizoen zowaar tot « artistiek directeur met een contract van onbeperkte duur » benoemd. Maar dat is de « onbeperkte duur » die vergelijkbaar is met het contract van een voetbaltrainer, relativeert ze zelf: « je moet resultaten behalen of je gaat eruit… »

Lees verder “35 jaar geleden: interview met Linda Lepomme” →

45 jaar geleden: “Daens” in het NTG

45 jaar geleden: “Daens” in het NTG

Toen vijftien jaar geleden “Daens, de musical” in première ging, heeft niemand, maar dan ook niemand (dus in eerste instantie ook ikzelf niet) er ook maar eventjes op gewezen dat er dertig jaar eerder in Vlaanderen reeds een stuk (met zang) over Daens was te zien, met name in het NTG (bovenstaande foto komt uit hun archief). Zelf ben ik er in februari 2009 heel toevallig over gestruikeld bij het opkuisen van mijn archief en Frans Redant was zo vriendelijk om mij meer tekst en uitleg te verschaffen.

Lees verder “45 jaar geleden: “Daens” in het NTG” →

175 jaar geleden: Dostojevski ontsnapt aan de doodstraf

175 jaar geleden: Dostojevski ontsnapt aan de doodstraf

Het is vandaag 175 jaar geleden dat de Russische schrijver Fjodor Michailovitsj Dostojevski van het vuurpeloton werd gered, nadat hij ter dood werd veroordeeld wegens “activiteiten tegen de (tsaristische) Staat”. Gelukkig voor hem, maar ook voor ons, werd de straf op de valreep omgezet naar enkele jaren dwangarbeid, want anders waren zijn beroemde romans nooit tot ons gekomen.

Lees verder “175 jaar geleden: Dostojevski ontsnapt aan de doodstraf” →

The Supremes: “Someday we’ll be together”

The Supremes: “Someday we’ll be together”

Het is vandaag al 55 geleden dat The Supremes in The Ed Sullivan Show afscheid namen van het televisiepubliek met het toepasselijke “Someday we’ll be together” (*). The Supremes bestonden op dat moment nog altijd in hun topformatie, zijnde Diana Ross, Florence Ballard en Mary Wilson. Maar Berry Gordy had zijn favorietje, Diana Ross, steeds meer naar de voorgrond geduwd. Eerst werd er nog een compromis gevonden in de benaming “Diana Ross and the Supremes”, maar eind 1969 was de situatie niet langer houdbaar en begon Diana Ross aan een solocarrière.

Lees verder “The Supremes: “Someday we’ll be together”” →