35 jaar geleden bracht Raymond van het Groenewoud een nieuwe cd uit die als titel de naam van zijn grootste hit meekreeg, “Meisjes”. Het betreft voor de tweede maal (na “Leven en Liefdes”) een compilatieplaat, maar deze keer is de ondertitel “Het beste van R.v.h.G.” veel meer terecht dan tien jaar eerder.
Lees verder “35 jaar geleden: de beste van de beste”
Het is vandaag 25 jaar geleden dat de Italiaanse wielrenner met de merkwaardige naam Gambacurta is overleden. Het is een onbeduidende renner, die het slechts tot onafhankelijke heeft geschopt, maar dankzij Wilfried Journée van de Wielersite komen we wel een paar interessante dingen te weten.
Lees verder “Carlo Gambacurta (1912-2001)”
Zoals gewoonlijk is er van de productie van De Tijd weer niks meer terug te vinden op het internet. Daarom ben ik even leentjebuur gaan spelen bij Toneelvereniging Vast als Eik uit Zelzate. Ik hoop dat ze deze extra-reclame kunnen appreciëren…
Lees verder “25 jaar geleden: cultuur in Gent (905)”
Negen jaar geleden was het nu al enkele weken (naar mijn gevoelen zelfs enkele maanden) dat ik “La noche de los tiempos” aan het lezen was van Antonio Muñoz Molina (foto H.P.Schaefer via Wikipedia). Uiteraard las ik het werk in het Nederlands: “De nacht der tijden”, uitgegeven bij De Geus in 2011, twee jaar na het verschijnen van de originele versie. Het is een boek van zo maar eventjes 730 bladzijden en ik vorderde er verschrikkelijk langzaam in, want de “homerische” stijl van de heer Munoz Molina (met ellenlange zinnen, periodebouw, zinnen tussen haakjes, waarbij hij – of de vertaalster – dan nog vaak vergeet om de haakjes te sluiten ook) zint me helemaal niet. Het is echt zwoegen en vele mensen hebben me dan ook al aangeraden om het gewoon te laten vallen. Maar ik zit ondertussen al te ver (al zit ik nog niet half weg, dat zou toch al een kanjer van een “gewone” roman opleveren) om dat te doen en bovendien ben ik wel geïntrigeerd door de inhoud. En dat ga ik hier even proberen uitleggen.
Lees verder “Antonio Muñoz Molina wordt zeventig…”
Het is al zeventig jaar geleden dat Elvis Presley “Heartbreak hotel” heeft opgenomen. Ik laat het vertellen door Alcide… (*)
Het is al vijftien jaar geleden dat de Vlaamse acteur Raf Troch is overleden. Rafke heeft destijds bij mij in de klas gezeten (als leerling) en rond de tijd van zijn overlijden (vijftien jaar geleden dus) zette ik toevallig een bijdrage over hem op mijn blog. Ik vroeg mij meer bepaald af wat er van hem was geworden, want ik had de laatste jaren nog maar weinig van hem gehoord. Ik merkte dat die bijdrage meteen erg hoog scoorde bij de lezers van mijn blog en ik begreep er niets van. Tot iemand mij het vreselijke nieuws over de dood van Raf meldde (zie bij de reacties op het artikel). En nu is dat allemaal dus ook alweer vijftien jaar geleden…
Lees verder “Rafael Troch (1960-2011)”
Het is vandaag al 45 jaar geleden dat José De Cauwer (op de foto samen met Marc Van Vlierberghe) met een bal afscheid nam van de wielersport. Normaal gezien zouden we daar met het Masereelfonds-Temse naartoe geweest zijn, omdat we José erelid van onze vereniging hadden gemaakt nadat hij een schitterende gespreksavond had geleid over “de moderne wielersport”. Maar wie mijn persoonlijke geschiedenis een beetje kent, weet dat ik op dat moment in een echtscheiding verwikkeld was en dat bal is dus jammer genoeg aan mij voorbijgegaan. Ik heb daar ook nooit iets over gehoord, al denk ik dat met name Luc De Ryck daar wel aanwezig zal zijn geweest. En wellicht ook Erik Westerlinck. Misschien heeft die zelfs foto’s genomen? Want ongetwijfeld zullen daar ook wel tal van ploegmaten van José zijn op afgekomen met op kop natuurlijk Hennie Kuiper…
Lees verder “45 jaar geleden: het afscheidsbal van José De Cauwer”
Wannes Van de Velde en groep. Op dat moment reeds meer dan veertien jaar samen. Een prestatie op zichzelf, vooral omdat de groepsleden elkaar steeds tot nieuwe hoogten weten op te zwepen. Ongetwijfeld is dit omdat zij naast hun werk bij Wannes nog tal van andere « jobs »aanvaarden. Zo troffen wij tot onze grote verbazing accordeonist Bernard Van Lent in een clownspak in het Koninklijk Jeugdtheater aan. Onze bewondering voor Bernard is dermate dat dit zielige optreden ons eerder hartpijn berokkende dan dat wij hem ervoor zouden afvallen.
Lees verder “45 jaar geleden: Wannes met Rum”
An De Donder, Rik Verstrepen, Elvis Peeters & Linde De Donder hebben voor het Muziek Lod een voorstelling in elkaar gestoken die de heel terechte titel “De ontmoeting met een mens is altijd afmattend” meekreeg. Ze ging begin 2001 in première in de Domzaal van Vooruit.
Lees verder “25 jaar geleden: de ontmoeting met een mens is altijd afmattend, zeker als het An De Donder is…”
Op 10 januari 49 v.Chr. bereikte Julius Caesar met zijn leger de Rubicon, de rivier die de grens vormde tussen Gallia Cisalpina en de gedemilitariseerde zone Italia, die geen enkele Romeinse veldheer met zijn troepen mocht betreden. Daarop zei Caesar: Etiam nunc regredi possumus; quod si ponticulum transierimus, omnia armis agenda erunt. (Nu kunnen we nog terug; zijn we dit bruggetje eenmaal over, dan zal verder alles met de wapens beslecht moeten worden.) Terwijl hij nog in besluiteloosheid stond, verscheen volgens Suetonius een buitengewoon grote en mooie man die zittend fluit speelde. Soldaten, onder wie trompetters, en herders stroomden toe om naar het fluitspel te luisteren. De man ontrukte een soldaat een trompet, sprong naar de rivier, gaf een harde stoot op de trompet als aanvalsteken en stak over naar de andere oever. Daarop zou Caesar gezegd hebben: Eatur quo deorum ostenta et inimicorum iniquitas vocat. Iacta alea est! (Laat ons gaan waarheen de tekens der goden en de kwaadwilligheid van onze vijanden ons roepen. De teerling is geworpen.)
Lees verder “2075 jaar geleden: “Alea iacta est!””
dagelijks iets degelijks 