Veertig jaar geleden: “Wij hebben Jan met de pet leren schaken”

Veertig jaar geleden: “Wij hebben Jan met de pet leren schaken”

Het eerste wat ik leerde toen ik voor het eerst in mijn leven een leraarskamer betrad (van een katholieke school dan nog wel) was… stripschaak. Zoals gebruikelijk in dergelijke oorden van cultuur werd er tijdens de middag immers druk gekaart met veel “miljaardes” en “nondedjus” en een collega wilde het peil van opkrikken door er de schaaksport te introduceren. Hij was daarvan een fanatieke aanhanger geworden, sedert zijn vrouw hem het fameuze stripschaken had geleerd. Ik ga hier geen schaakcursus geven, maar als ik aanneem dat u de basiszetten kent, dan is het eigenlijk heel eenvoudig: telkens de tegenstander een stuk buitmaakt op het bord, moet de verliezer ook een kledingstuk achterlaten.

Lees verder “Veertig jaar geleden: “Wij hebben Jan met de pet leren schaken””

35 jaar geleden: The Corrs auditioneren voor The Commitments

35 jaar geleden: The Corrs auditioneren voor The Commitments

Op 14 juni 1990 traden de drie zusjes Sharon, Caroline en Andrea samen met hun broer Jim Corr voor het eerst op tijdens de audities voor de film The Commitments van Alan Parker, waar zij ook alle vier in spelen, maar niet als groep. Leadzangeres Andrea Corr heeft de voornaamste rol (als Sharon Rabbitte), gitarist Jim is lid van een avantgarde groep, violiste Sharon is… violiste en drummer Caroline gewoon als figurant. In een andere film “The Deportees” daarentegen worden The Corrs juist als toetssteen gebruikt om iemand te aanvaarden: wie hen geen bagger vindt, komt er niet in.  Vooral het titelnummer uit hun eerste album, Forgiven, Not Forgotten, wordt over de hekel gehaald… (Foto Desiii via Wikipedia)

Ronny De Schepper

Vijftien jaar geleden: tenoren gezocht

Vijftien jaar geleden: tenoren gezocht

Ook de populaire media hebben in het Darwin-jaar eindelijk ontdekt dat er door de evolutie van de mens (verandering van voedingsgewoonten o.a.) stilaan een tekort aan tenoren is ontstaan. Een probleem voor de vele koren in ons land en elders. Vandaar: nog maar pas zijn de verkiezingen achter de rug of weer wordt er naar uw stem gevist. Ene Nele Vandendriessche (*) schreef ons een briefje waarin zij naar mannen vraagt. Liefst zoveel mogelijk. Neen, dit is geen contactrubriek, want Nele heeft die mannen vooral nodig wegens hun stem. Nele is namelijk de woordvoerdster van een Brusselse zanggroep die Zuid-Amerikaanse liederen brengt. Zij repeteren elke dinsdag om 19.30 u in het huis “Seul”, Zwedenstraat 41, 1060 Brussel. Zouden wij aan deze smeekbede van Nele kunnen weerstaan, Tijl Uilenspiegels als we zijn? Allen daarheen dus, zodat Nele niet langer « seule » zou zijn.

Lees verder “Vijftien jaar geleden: tenoren gezocht”

25 jaar geleden: cultuur in Gent (773)

25 jaar geleden: cultuur in Gent (773)

’t Is examentijd. Voor kunstscholen is dat niet anders dan elders. Het verschil is natuurlijk dat toeschouwers hier ook iets aan hebben, terwijl een openbaar examen wiskunde toch niet zoveel volk op de been zou brengen. * Alhoewel, als ik naar het succes van het jaarlijks Groot Dictee kijk… * 25 jaar geleden legden de jongens en meisjes van P.A.R.T.S., de dansschool van Anne Teresa De Keersmaeker (foto Hugo Glendinning via Wikipedia), om 20 uur examen af in de theaterzaal van Vooruit. Niet enkel de dansers, maar ook de choreografen. George Khumalo inspireerde zich voor “Ulozi” op Afrikaanse dans, terwijl Claire Croizé in “Donne-moi quelque chose qui ne meure pas” vooral met water speelt. “Variations on hypothetical stream” van Elizabeth Corbett ten slotte, is gebaseerd op het werk van William Forsythe. * Als men zich haastte kon men na deze voorstellingen om 22 uur misschien nog in het SMAK terecht voor “The birdman and the lady” van Les Visiteurs du Soir, een mythologische samenkomst van jazzgrootheden Charlie “Bird” Parker en Billie Holiday. Vanaf 21 uur was er al een muziekprogramma. (RDS in HLN van 14/6/2000)

De leestips van Nonkel Fons (352)

De leestips van Nonkel Fons (352)

De ondertitel van dit autobiografische boek luidt ‘Madrid tijdens de Spaanse burgeroorlog’. De auteur is Arturo Barea en hij is een bevoorrechte getuige van zijn tijd. Niet alleen getuige, hij koos de zijde van de Republiek en werkte tijdens de burgeroorlog als censor in Madrid. Dat wil zeggen dat hij dagelijks in contact stond met buitenlandse journalisten aan wie hij de officiële versie van de Republiek moest doorgeven. In deze positie kwam hij in contact met schrijvers/journalisten als Ernest Hemingway, Martha Gellhorn en John Dos Passos.

Lees verder “De leestips van Nonkel Fons (352)”

Negentig jaar geleden: “Becky Sharp” is de eerste film in technicolor

Negentig jaar geleden: “Becky Sharp” is de eerste film in technicolor

De film “Becky Sharp” van Rouben Mamoulian werd uitgebracht op 13 juni 1935 en was de eerste speelfilm volledig in Technicolor (driekleurenproces). De film is gebaseerd op de roman Vanity Fair uit 18471848 van de Britse schrijver William Makepeace Thackeray. Destijds werd hij hier uitgebracht onder de titel Kermis der ijdelheid.

Lees verder “Negentig jaar geleden: “Becky Sharp” is de eerste film in technicolor”