Toen ik destijds in Reinaerts Klein Sinaai de opgravingen van de « verdwenen » abdij van Baudelo bezocht, werd me onder meer een marmeren dobbelsteen getoond. In het stedelijke museum van Sint-Niklaas werden ook nog stenen knikkers en schaliën werpschijven onder de spots geschoven. En vergeet de speelbol uit aardewerk niet. De noeste hard labeurincarnaties ondermijnden hiermee hun zwoegend imago. De paters hielden dus stiekem toch van spel. Uit teruggevonden documenten blijkt zelfs dat de Cisterciënzers geregeld berispt werden in verband met « misbruiken » in het spel. En dit geschiedde al in de 13de eeuw, nog lang voor de paters zich overijverig op het wulpse spel van de heksensabbat stortten. Kan niemand het dan laten ? Van de bikkels van de Beotiërs tot de electronica-gadgets van de videokids, de homo ludens speelt door de tijden heen, in alle uithoeken van de planeet.