25 jaar geleden: Cultuur in Gent (88)

25 jaar geleden: Cultuur in Gent (88)

Daniel Sternefeld (foto) was in Vlaanderen een pleitbezorger van de avantgarde, maar zijn eigen muziek leunde sterk aan bij Mahler en Strauss. Het is dan ook een goed idee om een uitvoering van zijn monodrama « Mater Dolorosa » (de eerste sedert 60 jaar!) vanavond in de Bijlokehal té laten vergezeld gaan van de « Metamorphosen » van Richard Strauss. Bovendien staan beide werken in het teken van de tweede wereldoorlog. Librettist Willem Ghysels grijpt een sprookje van Andersen aan om het verdriet van een moeder over haar jong gestorven kind te schetsen (ze vraagt aan de Dood om haar kind weer te geven; deze wil dat wel, maar toont haar eerst welk ellendig leven het te wachten staat, daarop verkiest de moeder het kind niet opnieuw tot leven te wekken). Richard Strauss van zijn kant componeerde zijn werk in 1945 na de verwoesting van Dresden. Niet de grootste heldendaad van de geallieerden, maar men moet toch ook de nazistische sympathieën van Richard Strauss in acht nemen. De uitvoering is in handen van liet Filharmonisch Orkest van Vlaanderen. (HLN, 11/4/1997)

Zestig jaar geleden: première van het War Requiem van Benjamin Britten

Zestig jaar geleden: première van het War Requiem van Benjamin Britten

In 1940 schrijft Benjamin Britten (1913-1976) zijn War Requiem, dat echter pas in 1962 voor het eerst zal worden uitgevoerd in de kathedraal van Coventry, die tijdens de Tweede Wereldoorlog was vernietigd. Britten ging uit van de oorlogsgedichten van Wilfred Owen om op die manier zijn pacifistische ingesteldheid uit te dragen. De twee zangers verpersoonlijken een Duitse en een Engelse soldaat, terwijl de sopraan samen met de koren het eigenlijke rouwproces vorm geven. (DSRG, War Requiem in de opera, Het Laatste Nieuws, 22 januari 1994)

Lees verder “Zestig jaar geleden: première van het War Requiem van Benjamin Britten” →

25 jaar geleden: Cultuur in Gent (87)

25 jaar geleden: Cultuur in Gent (87)

Frans Depeuter (foto) schreef « Mama Carlota », een portret van prinses Charlotte van België, speciaal voor Ivonne Lex, maar tijdens de repetities overleed de laatste Vlaamse theaterdiva. Het was voor Martine Geerinckx hoegenaamd niet eenvoudig om de rol van de krankzinnige dochter van Leopold I (nadat haar echtgenoot Maximiliaan van Oostenrijk als keizer van Mexico werd geëxecuteerd) over te nemen. Omwille van het leeftijdsverschil diende de auteur zelfs hier en daar ingrijpende wijzigingen aan te brengen. Vanavond om 20 uur te zien in de Tinnen Pot. * Op de middag is in FNAC Belgische muziek te horen uit de tijd van Leopold I. Het nochtans weinig Belgische vioolduo Cecil Vidal en Kuniko Nagata (hij is van Guatemala, zij uit Japan) brengt dan immers muziek van Charles–Auguste de Beriot, die leefde van 1802 tot 1870. * En ’s avonds speelt Karin De Fleyt hedendaags Belgisch werk in Logos. Maar ook muziek van de onlangs overleden Japanner Toru Takemitsu. Misschien kan Kuniko daar eens langs lopen? (HLN, 10/4/1997)

Lily Castel wordt 85…

Lily Castel wordt 85…

Alice Van Acker (Gent 10-04-1937) trok als tienjarige naar de balletstudio van Lily De Munter en werd er opgemerkt door Bert Joris, die haar  in de jaren vijftig van de twintigste eeuw als Lily D’Amour [zowel als ballerina, zangeres als actrice in sketchen] opnam in zijn revueprogramma’s met het Gezelschap Bert Joris. Kort na de ontbinding van de ambulante groep werd ze geëngageerd door de West-Vlaamse orkestleider Frank Greven die haar de meer internationaal (lees Engels) klinkende artiestennaam Lily Castel bezorgde.

Lees verder “Lily Castel wordt 85…” →

25 jaar geleden: Cultuur in Gent (86)

25 jaar geleden: Cultuur in Gent (86)

Op de Arcazolder is vanavond om 20 uur een « Uitgelezen Gezelschap » te gast. Dat is de naam voor een Antwerps « letter-, lijn- en liedjescircus », dat op die manier volkomen past in de happeningstijl van de woensdagavonden op de Arcazolder. Leo Kenter en Ab de Nijs Bik brengen « Dokter Plox », er zijn diverse muziekstijlen en Roland Bergeys vertelt zijn « Beestige verhalen ». * Deze laatste vormen ongetwijfeld ook een onderdeel van het Verzameld Werk van Kamiel Kafka (foto) dat op hetzelfde moment in Het Magazijn wordt voorgesteld. De grote poëet Kamiel Kafka is een van de weinigen die nog bij leven en welzijn met een Verzameld Werk wordt bedacht. Of zal hij die avond misschien afscheid nemen van dit tranendal en reïncarneren als Kamagurka of, nog erger, als Luc Zeebroek ? * Voor wie de poëzie van Kamiel iets te veel geworteld is in onze Vlaamsche kleigrond, voor die fijngevoelige zielen is er vanavond soelaas voorzien in cinema Sphinx waar ze terecht kunnen voor het smaakvolle « Senso » van Luchino Visconti, de rode graaf. (HLN, 9/4/1997)

35 jaar geleden: de fameuze “Pak de Poen Show”

35 jaar geleden: de fameuze “Pak de Poen Show”

Pak de poen, de show van 1 miljoen was een groots opgezet spelprogramma op de Belgische openbare televisiezender BRT, thans VRT, in samenwerking met de Nationale Loterij. Het programma kwam voor het eerst op televisie op 8 april 1987 en werd tijdens de eerste aflevering gepresenteerd door Manu en René Verreth. Het werd rechtstreeks uitgezonden vanuit het Amerikaans Theater.

Lees verder “35 jaar geleden: de fameuze “Pak de Poen Show”” →