“De Dante-club” van Matthew Pearl

“De Dante-club” van Matthew Pearl

Enkele jaren geleden las ik “De mozaïekmoorden” van Giulio Leoni, een thriller waarin zowaar de Italiaanse dichter Dante Alighieri (1265-1321) een hoofdrol speelde. Zonder echt een waardeoordeel uit te spreken, leid ik uit de nabespreking die ik eraan wijdde wel af dat het mij heeft geboeid. Daarom vond ik het wel een goed idee om in te gaan op de suggestie van mijn Willekeurige Woordgenerator, namelijk een andere thriller, zijnde “De Dante-club” van Matthew Pearl.

Lees verder ““De Dante-club” van Matthew Pearl”

Paula Hawkins wordt vijftig…

Paula Hawkins wordt vijftig…

Een boek waarvoor in het voorjaar van 2017 tot tweemaal toe expliciet reclame wordt gemaakt in “Thuis” (*), dat moet ik uiteraard zelf ook eens lezen. Mijn vrouw, die zoals gewoonlijk mijn voorproever is, vond het niet slecht maar: “Jij gaat het niet graag lezen,” zei ze. Toen ik haar dan echter vroeger waarom niet, wilde ze daar niet op antwoorden. En dus ben ik er toch maar aan begonnen natuurlijk…

Lees verder “Paula Hawkins wordt vijftig…”

Vijftien jaar geleden: interessante aflevering van “Taggart”

Vijftien jaar geleden: interessante aflevering van “Taggart”

Vijftien jaar geleden zag ik een interessante aflevering van “Taggart” (“Cold Reader”). Een jonge vrouw, kapitein van een hockeyploeg, probeert zowat alle meisjes van haar team “binnen te doen”. Wanneer er eentje weigert en nadien dood wordt teruggevonden, is het duidelijk wie “the obvious suspect” is. Zoals gewoonlijk (als je veel naar dergelijke series kijkt, kan je op de duur zelf die scenario’s bedenken) blijkt uiteindelijk iemand totaal anders de dader te zijn en heeft het motief niets met hockey of met lesbische liefde te maken.

Lees verder “Vijftien jaar geleden: interessante aflevering van “Taggart””

Tien jaar geleden: “De verliefden” van Javier Marias

Tien jaar geleden: “De verliefden” van Javier Marias

Maria Dolz leeft in Madrid, ze kent een koppel van ziens in een café waar ze dagelijks ontbijten. Maar op een bepaalde moment blijft het koppel weg. Uit de pers verneemt ze dat de man op straat doodgestoken is door een zwerver. Dan leert ze de vrouw Luisa kennen, zij worstelt emotioneel met de onverwachte dood van haar man. Via Luisa leert ze ook Javier, een vriend van het koppel, kennen. Maria wordt verliefd op hem en knoopt een relatie aan. Maar na een tijd verneemt ze dat hij een rol kan gespeeld hebben in de dood van de man…

Lees verder “Tien jaar geleden: “De verliefden” van Javier Marias”

Catherine Aird

Catherine Aird

Ik ben gekapituleerd. Wij bezitten zoveel thrillers (het lievelingsgenre van mijn vrouw) dat mijn “willekeurige woorden generator” bijna altijd op een thriller uitkomt. Ik heb zelfs nog een tweede poging gewaagd, maar toen dat ook een thriller bleek te zijn, heb ik het maar bij de eerste keuze gehouden en dat was “De prooi” van Catherine Aird, oorspronkelijke titel: “Henrietta who?” (foto afkomstig van haar eigen website).

Lees verder “Catherine Aird”

Vijf jaar geleden: “Het kwalijke geheugen” van Marc Peirs

Vijf jaar geleden: “Het kwalijke geheugen” van Marc Peirs

“Bedankt, John Vervoort!” Ik hoop dat jullie het cynisme meekrijgen, terwijl je dit leest. In de tijd dat we nog geabonneerd waren op Het Nieuwsblad, lieten mijn vrouw en ik onze keuze van boeken – en vooral dan thrillers – nogal afhangen van de mening van recensent John Vervoort. En zo heb ik mij destijds “Het kwalijke geheugen” van Marc Peirs aangeschaft. Volgens Vervoort zou dit immers een thriller zijn over… wielrennen (helaas heb ik de exacte formulering destijds niet gekopieerd). En zo ben ik er ingelazerd natuurlijk…

Lees verder “Vijf jaar geleden: “Het kwalijke geheugen” van Marc Peirs”

Hideo Yokoyama wordt 65…

Hideo Yokoyama wordt 65…

In juli 2017 heb ik de thriller “Zes Vier” gelezen van de Japanse schrijver Hideo Yokoyama (foto op keerzijde van het boek). Het is een kanjer van meer dan zeshonderd pagina’s en oorspronkelijk dacht ik te wachten tot hij uit was vooraleer iets te schrijven. Maar ik zit nu op de helft en het intrigeert me zozeer dat ik niet langer kon wachten om een en ander op te zoeken over de schrijver.

Lees verder “Hideo Yokoyama wordt 65…”