Morgen is het al 55 jaar geleden dat de Britse politie een inval beraamde in Redlands, het huis van Keith Richards, op zoek naar drugs.
Lees verder “55 jaar geleden: de inval in het huis van Keith Richards”
Eén van de beste singer-songwriters aller tijden viert vandaag haar tachtigste verjaardag (foto Angela George via Wikipedia).
Lees verder “Carole King wordt tachtig…”
Het is weer het ogenblik om iemand te ontdekken. Het zal morgen tien jaar geleden zijn dat de Schotse gitarist Joe Moretti is overleden. De man stamt uit de oertijden van de Britse rock’n’roll (Vince Taylor and his Playboys, Johnny Kidd and the Pirates…) en heeft één single uitgebracht (Lady Lee/Little Ewy in 1971 in een productie van Mark “Teenage Opera” Wirtz) en één postume verzamel-CD (zie illustratie), maar het is niet dààrvoor dat hij zal worden herinnerd. Nee, als sessiemuzikant heeft hij op honderden platen meegespeeld, waarvan de allerbelangrijkste, één van de beste pophits aller tijden: “Out of time” van Chris Farlowe.
Lees verder “Joe Moretti (1938-2012)”
Morgen zal het ook al 55 jaar geleden zijn dat The Beatles naar een optreden van Cream gingen kijken/luisteren, alweer in The Saville Theatre (Londen).
Lees verder “55 jaar geleden: The Beatles naar optreden van Cream”
Het zal morgen al 55 jaar geleden zijn dat de eerste onafhankelijke platenproducent ter wereld, Joe Meek, uit het leven stapte. Meek was een genie, een non-conformist die heel vroeg een fenomenaal succes boekte met “Telstar” – de best verkochte plaat van die tijd – vooraleer tegenslagen, depressie, teleurstellingen en paranoia hem naar moord en zelfmoord dreven. Hij was homoseksueel, verslaafd aan amfetamines, getalenteerd, maar ook heel verward, en had een voorliefde voor het occulte.
Lees verder “Joe Meek (1929-1967)”
Dave Davies van The Kinks heeft voor altijd zijn plaatsje in de (rock)geschiedenis veroverd dankzij zijn “power riff” op “You really got me“, de derde single van de groep, die meteen ook voor de doorbraak zorgde. Lange tijd heeft het verhaal de ronde gedaan dat het eigenlijk studiogitarist Jimmy Page was, die de riff inspeelde, maar dat blijkt uiteindelijk toch een stadslegende te zijn geweest.
Lees verder “Dave Davies wordt 75…”
De Engelse zanger Graham Nash (die al een halve eeuw in de Verenigde Staten woont) viert morgen zijn tachtigste verjaardag.
Lees verder “Graham Nash wordt tachtig…”
Het is vandaag al 45 jaar geleden dat producer Johnny Franz is overleden. Hij is het best bekend voor zijn werk met Dusty Springfield en The Walker Brothers (op bovenstaande foto zit hij rechts naast Scott Walker) en dus zou je op het eerste gehoor zeggen: een Phil Spector-kloon. Maar Franz zat al veel langer in de platenbusiness dan Spector, dus zal hij wel zijn eigen weg zijn gegaan. Dat ga ik nu, samen met u, ontdekken…
Lees verder “Johnny Franz (1922-1977)”
Morgen zal het al 55 jaar geleden dat The Beatles in het Londense Saville Theatre naar een concert van Jimi Hendrix gingen kijken en vooral luisteren. Het voorprogramma mocht er ook zijn: this show featured the debut live performance of The Who’s “A Quick One While He’s Away” (foto).
Lees verder “55 jaar geleden: The Beatles gaan naar concert van Jimi Hendrix”
Morgen zal het al 55 jaar geleden zijn dat er de release was van “My way of giving” van Chris Farlowe, geschreven (en mee uitgevoerd) door Steve Marriott en Ronnie Lane van The Small Faces, in een productie van Mick Jagger voor Immediate. Drie jaar later (maar dus nog vóór zijn samenwerking met The Faces) zou Rod Stewart het op zijn tweede solo-elpee (“Gasoline Alley”) zetten.
Lees verder “55 jaar geleden: “My way of giving” van Chris Farlowe”
dagelijks iets degelijks 