Morgen is het zestig jaar geleden dat Bishop Burke of Buffalo Catholic dioceses declares Chubby Checker’s “Twist” is impure & bans it from all Catholic schools…
Lees verder “Zestig jaar geleden: “Kom, twist niet meer, wees rustig nu en luister naar ’t plan dat ik ontvouw” (*)”
Morgen zal het al twintig jaar geleden zijn dat de Britse toetsenist Peter Bardens in Californië is gestorven aan longkanker (foto Ueli Frey in Zürich 1975). Peter Bardens is zo typisch iemand die nooit uit de schaduw is getreden, maar die een zeer opmerkelijke loopbaan achter de rug heeft.
Lees verder “Peter Bardens (1945-2002)”
De Cavern Club is een club in Liverpool die bestaat sinds 16 januari 1957. Het was in eerste instantie een jazzclub, maar werd in de jaren zestig onder druk van het jonge publiek een beatclub. De rock’n’roll werd dus overgeslagen. De club geniet vooral bekendheid vanwege The Beatles die er op 2 augustus 1961 voor de eerste maal als huisband optraden en er later, op 9 november 1961, kennis maakten met hun latere manager Brian Epstein. In totaal traden ze er 292 keer op tussen 1961 en 1963.
Lees verder “65 jaar geleden: opening van “The Cavern””
Het vrtnws meldt dat de Amerikaanse zangeres Ronnie Spector op 78-jarige leeftijd is overleden aan de gevolgen van kanker. Spector was de frontvrouw van de meidengroep The Ronettes. In de jaren zestig scoorde de band hits met nummers als “Be my baby,” “Baby I love you” and “Walking in the rain”. (Op de foto v.l.n.r. Nedra Talley, Estelle Bennett, Phil Spector and Ronnie Spector.)
Lees verder “Ronnie Spector (1943-2022)”
Let’s Spend the Night Together is een nummer geschreven door Mick Jagger en Keith Richards en werd oorspronkelijk uitgebracht door The Rolling Stones als dubbele A-kant met “Ruby Tuesday“. Later kwam het ook voor als de eerste track op de Amerikaanse versie van het album Between the Buttons. Het nummer werd door verscheidene artiesten gecoverd, waarvan David Bowie de meest succesvolle versie uitbracht in 1973. De bekendste covers van “Ruby Tuesday” zijn deze van Melanie Safka uit 1970 en Rod Stewart uit 1993.
Lees verder “55 jaar geleden: “Let’s spend the night together” van de Stones”
Het is al twintig jaar geleden dat een andere Britse zanger met buitenlandse roots (in zijn geval: Ierse) om het leven is gekomen: David McWilliams (*) was geen eendagsvlieg als Peter Sarstedt, want hij heeft in een tijdsspanne van twee jaar (1967-69) toch een drietal hitjes gehad. Het laatste was “Can I get there by candlelight” (als “Zet een kaars voor je raam vannacht” vertaald door Lennaert Nijgh en gezongen door Rob De Nijs). De eerste twee kwamen destijds (juni 2018) ter sprake in de tweede aflevering van de rubriek “Plaatjes draaien”, die gewijd was aan b-kantjes…
Lees verder “David McWilliams (1945-2002)”
‘Burn down the night’ verscheen eerst, als veel van de romans van Craig Strete, in Nederlandse vertaling. Onder de ‘werktitel’ ‘Twee spionnen in het Huis van de Liefde’, bij de uitgeverij ‘In de Knipscheer’ (1982) met het personeel waarvan de auteur een, ook persoonlijke, band ontwikkelde. Pas maanden later werd het boek met de nieuwe titel in de US gepubliceerd.
Lees verder “Veertig jaar geleden: “Burn down the night” van Craig Strete”
De sixties zijn een ongelooflijk decennium wat popmuziek of zelfs de muziekgeschiedenis in het algemeen betreft. En als je mij dan vraagt welk jaar mijn voorkeur wegdraagt, dan zeg ik 1966, omdat vanaf 1967 pop (toch de afkorting voor “populair”) artistieke pretenties kreeg. Ik zou zeggen: denk maar aan “Sgt.Pepper’s” van The Beatles, maar dat is nu juist een voorbeeld van een plaat die deze artistieke ambities ook waarmaakt. Toch is het morgen precies 55 jaar geleden dat journalist Maureen Cleave in The Evening Standard het artikel “The year pop went flat” liet verschijnen.
Lees verder “Maureen Cleave (1934-2021)”
De legendarische Britse zanger Dave Berry heeft al jaren een speciale relatie met mijn geboortedorp Temse. Dat heeft voornamelijk te maken met burgemeester Luc De Ryck die u hierboven overigens met Dave ziet in Berlare in 2010, bij de voorstelling van diens autobiografie. Tien jaar eerder was Dave echter bijna niet weg te slaan uit Temse en daar wil ik met plezier even op terugblikken.
Lees verder “Twintig jaar geleden: Dave Berry aan het Waesmeer”
Na een jarenlange juridische strijd heeft Matthew Fisher dan vijftien jaar geleden toch bekomen dat hij naast zanger Gary Brooker en tekstschrijver Keith Reid als componist van “A whiter shade of pale” wordt erkend. “Matthew Fisher, wie mag dat wel zijn?” zullen velen zuchten die nochtans zijn belangrijkste bijdrage aan de popgeschiedenis ongetwijfeld in huis hebben. Fisher was inderdaad diegene die orgel speelde op “A whiter shade of pale” van Procol Harum.
Lees verder “Vijftien jaar geleden: Matthew Fisher wordt (even) erkend als medecomponist van “Whiter shade of pale””
dagelijks iets degelijks 