Categorie: sint-niklaas

Veertig jaar geleden: politiek, ook bij de jeugd een blinde vlek

Veertig jaar geleden: politiek, ook bij de jeugd een blinde vlek

Bij de verkiezingen van 1985 was u wellicht het meest onthutst bij de vaststelling dat het kiezerspubliek het fabeltje van het zogenaamde « herstelbeleid » van Wilfried Martens heeft geslikt. Ik niet. Tamelijk vroeg op de verkiezingsavond was immers ene professor De Wachter aan het woord geweest die een onderzoek had verricht naar de politieke kennis van de doorsnee Belg. Hieruit bleek o.a. dat ongeveer dertig procent niet eens wist wie de eerste minister van dit klerelandje was, dat niet minder dan 45 % niet wist welke coalitie er aan het bewind was en dat zo maar eventjes 80 % niet wist dat Gaston Geens de voorzitter was van de Vlaamse deelregering (in Wallonië scoorde Jean-Marie Dehousse zelfs nog 5 % hoger)!

Lees verder “Veertig jaar geleden: politiek, ook bij de jeugd een blinde vlek” →

45 jaar geleden: “Van big band tot jazz-rock” in het Masereelhuis

45 jaar geleden: “Van big band tot jazz-rock” in het Masereelhuis

Vandaag is het al 45 jaar geleden dat het Masereelfonds van Sint-Niklaas (met als bakermat het Masereelhuis, gelegen in de Truweelstraat nr.123) verder ging met haar interessante vrijdagavondactiviteiten. Na het geanimeerde debat n.a.v. Willy Courteaux‘ uiteenzetting over de Koude Oorlog, was het dan de beurt aan de relatie « Muziek en Maatschappij ». Eigenlijk zelfs « kunst en maatschappij », want ook de poëzie werd erbij betrokken. Dit was niet zo verwonderlijk als men weet dat het thema was: « Van big band tot jazzrock » of m.a.w. de relatie tussen jazz en pop. Op 13 oktober 1980 heeft deze muzikaal-poetische avond plaats.

Lees verder “45 jaar geleden: “Van big band tot jazz-rock” in het Masereelhuis” →

Veertig jaar geleden: “Je suis un vieux peau-rouge qui refuse de marcher en file indienne” (Ayguesparse)

Veertig jaar geleden: “Je suis un vieux peau-rouge qui refuse de marcher en file indienne” (Ayguesparse)

“Geen linksen baas in het Land van Waas“, dat was destijds de agressieve slogan van collegeleraar Lieven Lenaerts, extreem-rechts paradepaardje van de CVP in Sint-Niklaas. Het is dan ook enkel en alleen om dit individu te ergeren dat ik voor De Rode Vaan “Rode mannen baas in Sint-Niklaas” als titel heb verzonnen, want – helaas – dit was geen visioen van hoe dit provinciestadje er na 13 oktober 1985 zou uitzien, maar wel een aanduiding dat men er tot 6 oktober van dat jaar nog terechtkon in het Stedelijk Museum voor een tentoonstelling gewijd aan de indianen van Noord-Amerika.

Lees verder “Veertig jaar geleden: “Je suis un vieux peau-rouge qui refuse de marcher en file indienne” (Ayguesparse)” →