De geschiedenis van de popmuziek, pop als wereldwijd strijdlustig medium vooral wat zich aan deze kant van de generatiekloof bevindt, is nagenoeg dertig jaar oud. Velen duiden het uitbrengen van Elvis Presleys eerste wereldhit « Heartbreak Hotel » aan als moment waarop de muziekcultuur definitief uit de hand liep. Met een weinig moeite kon de popfan uit het begin der jaren ’60 enig inzicht verwerven in historiek en structuur van « zijn » muziek. Het volstond geregeld een goed tijdschrift ter hand te nemen (Humo of de meer gespecialiseerde vakbladen zoals Muziek Express of Melody Maker) en elke aanleiding te baat te nemen om even te grasduinen in de oude doos. In betrekkelijk korte tijd had je dan wel enig idee van de wijze waarop de zwarte muziek (blues, jazz, rhythm & blues) in wisselwerking met de meer blankgerichte genres (country, bluegrass) aanleiding gaven tot het ontstaan van een « nieuw » genre dat uiteindelijk als rock ‘n’ roll gebrandmerkt werd. Van daar af kon het spoor gemakkelijk worden gevolgd tot bij de Beatles en Stones.