Tim Krabbé wordt tachtig…

Tim Krabbé wordt tachtig…

De Nederlandse auteur Tim Krabbé wordt vandaag tachtig jaar. Hij is de broer van acteur Jeroen (“Terwijl de andere jongens op de toneelschool ervan droomden Hamlet te spelen, wilde hij James Bond zijn”) en naar eigen zeggen een navolger van Willem Frederik Hermans. Maar toch ook niet helemààl, “want als je Hermans volgt, ga je snel te strak en te stram schrijven.” (*)

Lees verder “Tim Krabbé wordt tachtig…”

Veertig jaar geleden: Hollandse kinderauteurs, daar kun je beter soep van koken!

Veertig jaar geleden: Hollandse kinderauteurs, daar kun je beter soep van koken!

Heel wat ouders“, zo begint het boekje “Zullen we deze dan maar houden”, “zijn nogal vervelend, dat is niets bijzonders. Maar de vader en moeder van Liesje en Lodewijk van Pech tot Puffelen waren wel buitengewoon vervelend“. Nou, reken maar! Zo verplichten ze hun kinderen hun neus te snuiten, hun oren schoon te maken en hun haren te wassen. Zeg nou zelf!

Lees verder “Veertig jaar geleden: Hollandse kinderauteurs, daar kun je beter soep van koken!”

Tien jaar geleden: “La Superba” van Ilja Leonard Pfeijffer

Tien jaar geleden: “La Superba” van Ilja Leonard Pfeijffer

La Superba is het eerste boek van Ilja Leonard Pfeijffer (foto YouTube) dat ik gelezen heb. Meteen een voltreffer denk ik. Het boek is een ode aan Genua waar de Nederlandse schrijver-dichter zich gevestigd heeft. La Superba (de hoogmoedige) is ook de bijnaam van de stad. Pfeijffer onderstreept het labyrintische van deze stad, observeert goed mensen en situaties, komt in contact met arme migranten uit Marokko of zwart Afrika (mensen zonder papieren versus hij als Europeaan met papieren) en verdiept zich in de geschiedenis van de stad, waaruit meer bepaald vele miljoenen arme Italianen migreerden naar Amerika.

Lees verder “Tien jaar geleden: “La Superba” van Ilja Leonard Pfeijffer”

Anton Roothaert (1896-1967)

Anton Roothaert (1896-1967)

Mijn “willekeurige woordzoeker” haalde deze keer “Mr.A.Roothaert” uit mijn boekenkast. Het betrof een Zwarte Beertje met als titel “Chinese handwassing”, dus ik was al vrij zeker dat ik het niet zou lezen (de detectives laat ik voor mijn vrouw), maar ik was geïntrigeerd door de naam van de auteur. Op Wikipedia bleek het over Anton Roothaert te gaan, de man die ik toch al zou moeten kennen als auteur van “Dokter Vlimmen”. En jawel hoor, al zal ik het boekje dus uiteindelijk niet lezen, ik vond de Wikipedia-bijdrage toch leerzaam genoeg om ze hier over te nemen.

Lees verder “Anton Roothaert (1896-1967)”