Categorie: nederlands toneel gent

Dertig jaar geleden: “Mario ga eens opendoen er werd gebeld”

Dertig jaar geleden: “Mario ga eens opendoen er werd gebeld”

Morgen zal het alweer dertig jaar geleden zijn dat ik “Mario ga eens opendoen er werd gebeld” heb gezien, een stuk dat Kamagurka speciaal voor het N.T.G. had geschreven. Het werd Kamagurka zoals te verwachten en te voorzien was. Zelfs de muziek van Johan De Smet was min of meer te voorzien, maar daarom niet minder geslaagd. De mini-opera, ingestudeerd door Françoise Van Hecke, met de poolreiziger was m.i. dan ook het beste onderdeel. Maar ook de machinisten hadden hun werk, want dit toneelstuk was zo niet grensverleggend, dan toch publiekverleggend! Plotseling zagen we de dingen soms in een heel ander licht (van Jaak van de Velde).

Lees verder “Dertig jaar geleden: “Mario ga eens opendoen er werd gebeld”” →

35 jaar geleden: “Station Service” in het NTG

35 jaar geleden: “Station Service” in het NTG

In de r.v. nr 15 lieten wij Roger van Ransbeek zijn nieuwste stuk De Schuldvraag voorstellen, dat toen in première ging in de Antwerpse K.N.S. Troont daarin het hoofdpersonage met zijn (te ?) verregaande integriteit een beetje boven « de massa » uit als een « fool on the hill », dan laat Gildas Bourdet zijn stuk « Station Service » openen en besluiten door een « echte » fool.

Lees verder “35 jaar geleden: “Station Service” in het NTG” →

Frans Redant (1945-2022)

Frans Redant (1945-2022)

Zelfs als hij met vakantie is, volgt dagbladjournalist Dirk Musschoot de actualiteit nog steeds op de voet. Zo weet hij mij vandaag te melden dat de Antwerpse theaterman Frans Redant op 23 april is overleden. In 1987, toen hij nog dramaturg was van het N.T.G., ben ik hem gaan interviewen voor De Rode Vaan…

Lees verder “Frans Redant (1945-2022)” →

Dertig jaar geleden: “George Dandin” van Molière in het NTG

Dertig jaar geleden: “George Dandin” van Molière in het NTG

Van Molière werd dertig jaar geleden “George Dandin ou Le Mari Confondu” (De verstomde echtgenoot, 1668) gebracht in een coproductie NTG/Théâtre Varia. De regie was van Marcel Delval en het decor van Jean-Claude De Bemels. Met Reinhilde Van Driel (Angélique, een overspelige adellijke jongedame), Eddy Vereycken (George Dandin, haar man, een rijke hereboer), Blanka Heirman (Mme de Sotenville, haar moeder), François Beukelaers (Mr de Sotenville, haar vader), Els Magerman (Claudine, haar gezelschapsdame), John Dobrynine (Clitandre, haar minnaar, een hoveling), Lucas Dietens (Lubin, liefdesbode van Clitandre, minnaar van Claudine) en Guido Van den Berghe (Colin, knecht van Dandin).

Lees verder “Dertig jaar geleden: “George Dandin” van Molière in het NTG” →

35 jaar geleden: “King Lear” in het NTG

35 jaar geleden: “King Lear” in het NTG

Wanneer Lear, koning van Brittannië, op hoge leeftijd besluit zijn machtige rijk te verdelen onder zijn drie dochters, betekent dat het begin van een donkere en angstaanjagende tijd. Belust op macht vleien Goneril en Regan, de twee oudste dochters, hun vader met listige tongen. Maar Cordelia, tot dan toe de lieveling van haar vader, weigert hieraan mee te doen en tracht haar gevoelens oprecht uit te drukken. Dit bevalt Lear echter niet. Hij wordt kwaad, onterft Cordelia, verdeelt zijn rijk en beslist afwisselend bij zijn beide dochters te verblijven. Pas wanneer Cordelia, samen met de koning van Frankrijk het Kanaal is overgestoken, worden hem de ogen geopend. Nu zij de macht in handen hebben laten Regan en Goneril hun vader immers categoriek vallen. Razend en met nog slechts de nar als gezel, vlucht Lear naar de heide. Daar doet een onweer de waanzin die in hem sluimert losbarsten. Lear zint op wraak…

Lees verder “35 jaar geleden: “King Lear” in het NTG” →

25 jaar geleden: het NTG wil vooral publieksvriendelijk zijn

25 jaar geleden: het NTG wil vooral publieksvriendelijk zijn

Onder het motto “theater voor een publiek, publiek voor een theater” stelde Jean-Pierre De Decker op zaterdag 1 februari 1997 het NTG-seizoen 1997-98 voor, dat helemaal van zijn hand is, want hij wilde geen overgangsseizoen, “dat blijft immers soms langer dan een jaar duren”.

Lees verder “25 jaar geleden: het NTG wil vooral publieksvriendelijk zijn” →

45 jaar geleden: “Het proces” in het NTG

45 jaar geleden: “Het proces” in het NTG

Bij het begin van het seizoen 1976-77 was Jacques Van Schoor directeur van het NTG geworden. Een van zijn eerste beleidsdaden was Anita Van den Berghe aanstellen om wat te doen aan de teruglopende belangstelling. Met haar team van medewerkers (waarbij o.m. Jan Seurinck) slaagde ze er even in het gemiddelde op te drijven tot 300 per voorstelling, maar na enige tijd zakte het opnieuw. Ikzelf woonde toen nog niet in Gent en schreef dus ook nog geen recensies voor De Rode Vaan (al werkte ik daar wel al), dat deed Firmin De Gryse. Ik deed wel de eindredactie. Een paar titels komen mij dan ook nog min of meer bekend voor. Zo o.a. “Het proces” van Peter Weiss naar de bekende roman van Franz Kafka in een regie van Walter Tillemans.

Lees verder “45 jaar geleden: “Het proces” in het NTG” →

Veertig jaar geleden: “Ik voel me als een boom” (Buysse-herdenking)

Veertig jaar geleden: “Ik voel me als een boom” (Buysse-herdenking)
Het Buysse-jaar 1982 werd ingezet te Gent met een herdenkingsprogramma, ‘Ik voel me als een boom’, samengesteld door een NTG-collectief bestaande uit Chris de Bruyker, Blanka Heirman, Peter Marichael, Leah Thys, Nolle Versyp en Arnold Willems (regisseur), met als acteurs: Cyriel van Gent, Magda Cnudde, Blanka Heirman, Lia Lee, Peter Marichael, Eddy Spruyt, Chris Thys, Leah Thys, Jos Verbist, Nolle Versyp, Mark Willems en Jappe Claes (a.g.). Decor en costuums waren verzorgd door Andrei Ivaneanu.

Het programma bracht, rond de centrale figuur van Cyriel Buysse zelf, die permanent op de scène werd uitgebeeld door Cyriel van Gent, een gestileerde montage van fragmenten uit Driekoningenavond, Het recht van de sterkste en Het gezin Van Paemel (sterke momenten uit eerdere NTG-producties), uit de romans Tantes en Sursum corda!, uit het Zomerdagboek (waaraan de titel van het geheel ontleend was) en uit enkele verhalen. Ook een scène uit de satirische ‘Verslagen van de Nevelse gemeenteraad’ zorgde voor de nodige hilariteit, terwijl snel gebrachte citaten uit kritieken (positieve én negatieve) en getuigenissen het geheel verbonden tot een authentiek en levendig sfeerbeeld. De gehele productie was sober en sterk suggestief. De evocatie werd voor het eerst gebracht op dinsdag 5 januari. Na vier voorstellingen te Gent (7, 12 en 13 januari en nog een extra voorstelling op 23 februari) bleef de produktie beschikbaar voor reisvoorstellingen gedurende de maanden januari en februari. Bij de première op 5 januari sprak A. van Elslander een inleidend woord uit dat werd afgedrukt in het Jaarboek De Fonteine 1982-1983.
In De Standaard en De Gentenaar verscheen bij de overgang 1982-1983 een tweedelige reportage onder de titel ‘Keert Buysse terug? Groot verteller in de schaduw van Streuvels’ door Gaston Durnez. De tekst hiervan werd bijgewerkt opgenomen in Vlaamse schrijvers. Vijfentwintig portretten (1982). Het ‘frisse’ Buysse-programma van het NTG gaf ook aanleiding tot een uitvoerige reportage over de auteur in het geïllustreerde weekblad De Post van 24 januari 1982. Dit ‘profiel van Vlaanderens meest ondergewaardeerde auteur’ werd niet ondertekend.

Anne Marie Musschoot in de eerste aflevering van de “Mededelingen van het Cyriel Buysse Genootschap” in 1985