235 jaar geleden: Mozart voltooit zijn 25ste klavierconcerto

235 jaar geleden: Mozart voltooit zijn 25ste klavierconcerto

Na de dood van zijn vrouw in 1778 verslechterde het contact tussen vader en zoon Mozart heel snel. Leopold verweet zijn zoon indirect verantwoordelijk te zijn voor haar dood. Nadat Wolfgang Amadeus zich in Wenen had gevestigd, hadden vader en zoon lange tijd nauwelijks contact. Ook weigerde hij aanvankelijk zijn zegen te geven aan het huwelijk van Wolfgang met Constanze Weber. Enkele jaren voor zijn dood, in 1785, bezocht Leopold Mozart zijn zoon nog eenmaal in Wenen. Hij was slechts gedeeltelijk tevreden met diens muzikale ontwikkeling en beklaagde zich over het ruige leven van zijn zoon.

Lees verder “235 jaar geleden: Mozart voltooit zijn 25ste klavierconcerto”

Dertig jaar geleden: Isolde Siebert in de Miniemenkerk

Dertig jaar geleden: Isolde Siebert in de Miniemenkerk

Dertig jaar geleden zong de Zwitserse sopraan Isolde Siebert (foto YouTube) de concertaria’s “Mia speranza adorata” KV 416, “Ah, lo previdi” KV 272, “Popoli di Tessaglia” KV 316 niet altijd technisch 100% perfect, maar zeer expressief en gevoelig in de Brusselse Miniemenkerk. Later deed ze dat nog eens over in het programma met de Mozart-aria’s van Anne Teresa De Keersmaker. 

Gabriël Verschraegen (1919-1981)

Gabriël Verschraegen (1919-1981)

Gabriël Verschraegen (Eksaarde, 11/9/1919-Gent, 13/11/1981) schreef als orgelvirtuoos ook tal van werken voor dit instrument, zodat op 27 oktober 1994 op het orgel van het Gentse conservatorium een huldeconcert plaatsvond. Dirk Verschraegen vertolkte werk van zijn vader, naast andere bekende orgelisten zoals Stanislas Deriemaecker, Jo Van Eetvelde en Johan Huys.

Lees verder “Gabriël Verschraegen (1919-1981)”

De schatkamer van Johan de Belie (31)

De schatkamer van Johan de Belie (31)

In ‘The Noise of Time’ (2016) (‘Het tumult van de tijd’; Atlas, Antwerpen, 2016), heeft Julian Barnes het over een der belangrijkste Russische componisten van de twintigste eeuw, Dmitri Sjostakovich. Het is nochtans geen biografie in de eigenlijke zin want de levensloop van de man wordt slechts zijdelings, functioneel gevolgd. En zijn muziek zelf wordt evenmin belicht in de zin dat muziekliefhebbers hier op hun honger zullen blijven zitten; hoewel talrijke composities wel genoemd worden, hun ontstaan gereveleerd wordt – en er soms interessante details toegevoegd worden die een inkijk bieden op het creatieve proces of op wat dit net in de weg stond en hinderde. Dit immers vooral is het thema van deze roman: de levenslange strijd die de componist diende te voeren om zijn muzikale genie te bewaren in de storm van een politiek die hij – helaas – vaak het hoofd niet wist te bieden.

Lees verder “De schatkamer van Johan de Belie (31)”