James Levine (1943-2021)

James Levine (1943-2021)

De Amerikaanse dirigent James Levine is vijf jaar geleden overleden. Dat zal dan wel in mineur geweest zijn (sorry voor het voor de hand liggende grapje), want Levine is bij mijn weten de enige klassieke muzikant die tot nu toe in opspraak is gekomen n.a.v. de fameuze #metoo-beweging. Ik moet eerlijk zeggen, als ik hem zo zie zoals op bovenstaande foto van Ralph & Jenny, dan kan ik me dat moeilijk voorstellen, maar op Wikipedia bleek het eerder om pedofilie te gaan en daarmee is Levine in de klassieke muziek helaas géén alleenstaand geval…

Lees verder “James Levine (1943-2021)”

Nikolaus Harnoncourt (1929-2016)

Nikolaus Harnoncourt (1929-2016)

In een postume platenrecensie van mijn dierbare confrater Mirek Czerny op 9 juli 2016 vernam ik dat op 5 maart (dus al bijna een half jaar eerder!) Nikolaus Harnoncourt was overleden. Nu is dat op basis van zijn hoge leeftijd niet zo verwonderlijk, maar ik begrijp niet hoe een dergelijk monument van de klassieke muziek tussen de plooien kan vallen, zelfs bij de populaire media.

Lees verder “Nikolaus Harnoncourt (1929-2016)”

240 jaar geleden: 23ste klavierconcerto van Mozart

240 jaar geleden: 23ste klavierconcerto van Mozart


Op 2 maart 1786 voltooit de pas dertig jaar geworden Mozart zijn 23ste klavierconcerto (in A, KV.488), waarin we de aria van Barbarina uit “Le nozze di Figaro” herkennen, terwijl de gravin “verborgen” zit in het 24ste (in c, KV.491), dat hij op 24 maart voltooide. Tussenin wordt in besloten kring ten huize van vorst Karl Auersperg “Idomeneo” hernomen en hiervoor schrijft Mozart de aria “Non temer, amato bene” (KV.490). Het pianoconcert was een van de drie abonnementsconcerten die dat voorjaar werden gegeven en werd waarschijnlijk door Mozart zelf tijdens een van deze concerten uitgevoerd. Als “uithangbord” heb ik deze keer de Franse pianiste Hélène Grimaud gekozen, ik ben er zeker van dat Woolfie daarmee akkoord zou gaan…

Lees verder “240 jaar geleden: 23ste klavierconcerto van Mozart”

Simone Young wordt zestig…

Simone Young wordt zestig…

“Een vrouw als orkestleider blijft voor de grote massa iets vreemds. Daar staan we dan na zoveel jaar emancipatie. Iona Brown (1941-2004) en Simone Young zullen zowat de meest bekende zijn en dan wellicht nog enkel voor insiders.” Zo schreef ik nog vijf jaar geleden, maar nu is het onder invloed van woke al vaker een vrouw die dirigeert dan een man. Alleen de mastodonten (zoals natuurlijk de Wiener Symphoniker) houden nog het been stijf.

Lees verder “Simone Young wordt zestig…”

45 jaar geleden: Wim De Moor in “First meeting”

45 jaar geleden: Wim De Moor in “First meeting”

Wim De Moor concerteerde 45 jaar geleden niet alleen in zijn geboortestad Sint-Niklaas, ook in het prestigieuze Paleis voor Schone Kunsten te Brussel waar men hem kon gaan bewonderen in de reeks “first meeting”. Hij voerde er, bijgestaan door Guy Penson aan de piano, werk uit van Ysaye, Mozart en Vieuxternps.

Lees verder “45 jaar geleden: Wim De Moor in “First meeting””

245 jaar geleden: première van “Idomeneo”

245 jaar geleden: première van “Idomeneo”

Op 5 november 1780 vertrekt de 24-jarige Wolfgang Amadeus Mozart naar München om de productie van “Idomeneo” te leiden. De première zou nochtans pas op 29 januari plaats hebben. Het lijkt me niet erg geloofwaardig dat men destijds zoveel tijd in repetities zou steken en ook de reis kan onmogelijk zo lang geduurd hebben, maar ik heb niet kunnen terugvinden waarom er dus bijna drie maanden tussen liggen.

Lees verder “245 jaar geleden: première van “Idomeneo””