Op 28 maart 1771 is de vijftienjarige Mozart opnieuw in Salzburg, waar hij “La Betulia liberata” schrijft (KV.118), geen echte opera maar een “action sacrée”, op een tekst van Metastasio uit 1734, waarvan de ouverture in d (KV.74c) door Hogwood als symfonie wordt geteld. Eigenlijk is dit het enige oratorium dat Mozart schreef.
Lees verder “255 jaar geleden: de 15-jarige Mozart schrijft “La Betulia Liberata””
Het is vandaag (en niet gisteren, zoals op Wikipedia Historical Data staat) 75 jaar geleden dat de Nederlandse dirigent Willem Mengelberg is overleden.
Lees verder “Willem Mengelberg (1871-1951)”
Het Nationaal Orkest van België maakte tien jaar geleden een einde aan de samenwerking met Jozef De Witte, die slechts tien maanden eerder aan het hoofd kwam van het orkest. De raad van bestuur had problemen met de aanpak van De Witte. Jozef De Witte werd in mei 2015 aangesteld als intendant van het Nationaal Orkest van België. Het was een opvallende carrièrewending, want tot dan was hij elf jaar lang het gezicht geweest van het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en Racismebestrijding.
Lees verder “Tien jaar geleden: Jozef De Witte al weg bij het Nationaal Orkest van België”
De Amerikaanse dirigent James Levine is vijf jaar geleden overleden. Dat zal dan wel in mineur geweest zijn (sorry voor het voor de hand liggende grapje), want Levine is bij mijn weten de enige klassieke muzikant die tot nu toe in opspraak is gekomen n.a.v. de fameuze #metoo-beweging. Ik moet eerlijk zeggen, als ik hem zo zie zoals op bovenstaande foto van Ralph & Jenny, dan kan ik me dat moeilijk voorstellen, maar op Wikipedia bleek het eerder om pedofilie te gaan en daarmee is Levine in de klassieke muziek helaas géén alleenstaand geval…
Lees verder “James Levine (1943-2021)”
In een postume platenrecensie van mijn dierbare confrater Mirek Czerny op 9 juli 2016 vernam ik dat op 5 maart (dus al bijna een half jaar eerder!) Nikolaus Harnoncourt was overleden. Nu is dat op basis van zijn hoge leeftijd niet zo verwonderlijk, maar ik begrijp niet hoe een dergelijk monument van de klassieke muziek tussen de plooien kan vallen, zelfs bij de populaire media.
Lees verder “Nikolaus Harnoncourt (1929-2016)”
Op 2 maart 1786 voltooit de pas dertig jaar geworden Mozart zijn 23ste klavierconcerto (in A, KV.488), waarin we de aria van Barbarina uit “Le nozze di Figaro” herkennen, terwijl de gravin “verborgen” zit in het 24ste (in c, KV.491), dat hij op 24 maart voltooide. Tussenin wordt in besloten kring ten huize van vorst Karl Auersperg “Idomeneo” hernomen en hiervoor schrijft Mozart de aria “Non temer, amato bene” (KV.490). Het pianoconcert was een van de drie abonnementsconcerten die dat voorjaar werden gegeven en werd waarschijnlijk door Mozart zelf tijdens een van deze concerten uitgevoerd. Als “uithangbord” heb ik deze keer de Franse pianiste Hélène Grimaud gekozen, ik ben er zeker van dat Woolfie daarmee akkoord zou gaan…
“Een vrouw als orkestleider blijft voor de grote massa iets vreemds. Daar staan we dan na zoveel jaar emancipatie. Iona Brown (1941-2004) en Simone Young zullen zowat de meest bekende zijn en dan wellicht nog enkel voor insiders.” Zo schreef ik nog vijf jaar geleden, maar nu is het onder invloed van woke al vaker een vrouw die dirigeert dan een man. Alleen de mastodonten (zoals natuurlijk de Wiener Symphoniker) houden nog het been stijf.
Lees verder “Simone Young wordt zestig…”
Wim De Moor concerteerde 45 jaar geleden niet alleen in zijn geboortestad Sint-Niklaas, ook in het prestigieuze Paleis voor Schone Kunsten te Brussel waar men hem kon gaan bewonderen in de reeks “first meeting”. Hij voerde er, bijgestaan door Guy Penson aan de piano, werk uit van Ysaye, Mozart en Vieuxternps.
Lees verder “45 jaar geleden: Wim De Moor in “First meeting””
Mireille Gleizes was in 1978 de eerste inwoner van het Waasland die deelnam aan de Koningin Elisabethwedstrijd.
Lees verder “Mireille Gleizes wordt zeventig…”
Eergisteren is de Brusselse bariton José Van Dam overleden.
Lees verder “José Van Dam (1940-2026)”
dagelijks iets degelijks 