Categorie: het britse theater

Tony Richardson (1928-1991)

Tony Richardson (1928-1991)

Morgen zal het al dertig jaar geleden zijn dat de Britse regisseur (en ooit “an angry young man”) Tony Richardson is overleden. Op mijn blog is vanalles over hem te vinden, maar dan wel via de zoekfunctie (zie rechterbovenhoek). Alsof ik het erom heb gedaan, duikt zijn naam in een tiental “lemma’s” op, maar telkens slechts één keer. Met andere woorden, het was erg moeilijk om op basis van al die losse fragmenten tot één samenhangend geheel te komen. Daarom heb ik voor een andere oplossing geopteerd. Ik ben alweer eens leentjebuur gaan spelen bij de onevenaarbare Wikipedia en in die (ingekorte) tekst heb ik dan de links gestoken, naar “den Tony”, en dat allemaal om het u, beste lezer, gemakkelijker te maken. Zeg nu eens braaf: dank u, Ronny. Dan zeg ik: graag gedaan, beste lezer.

Lees verder “Tony Richardson (1928-1991)” →

Tien jaar geleden: de populariteit van Shakespeare, bij ons en elders

Tien jaar geleden: de populariteit van Shakespeare, bij ons en elders

In zijn eigen tijd werd William Shakespeare letterlijk op handen gedragen, zoals we hem hier in de gedaante van acteur Rafe Spall zien doen in de film “Anonymous” van Roland Emmerich, in première gegaan op 4 november 2011. Maar het biedt wel een verkeerd beeld van de theorie die de film aankleeft. William Shakespeare is volgens het scenario van John Orloff immers niets anders dan een ongeletterde toneelspeler die ten onrechte mag pronken met de veren van iemand anders. En wie is die “iemand anders” dan wel?

Lees verder “Tien jaar geleden: de populariteit van Shakespeare, bij ons en elders” →

Veertig jaar geleden: “Passies” in de KVS

Veertig jaar geleden: “Passies” in de KVS

Het is zeer moeilijk om Peter Nichols onder te brengen in één of andere theaterlade. Dat maakt zijn werk ook zo boeiend. Andere auteurs hebben zowat hun eigen handelsmerk. We associëren X met episch drama, Y met de mislukking van revolutionaire idealen, Z met de onmogelijkheid tot communicatie. Met Nichols is dit niet mogelijk. Nichols schrijft al meer dan 20 jaar voor diverse media en behandelt de meest uiteenlopende thema’s. Nochtans is in al deze verscheidenheid, van het ontroerend gewaagde « Een dag uit de dood van Piet Snot » tot het satirische wrange « Volksgezondheid » een gemeenschappelijke lijn te herkennen: een diepe bezorgdheid voor wat individuen elkaar aandoen. Dit is vooral duidelijk in «Passies».

Lees verder “Veertig jaar geleden: “Passies” in de KVS” →