Categorie: feminisme

25 jaar geleden: Marianne Dupon in P-Magazine en Humo

25 jaar geleden: Marianne Dupon in P-Magazine en Humo

In Humo van 9/5/2000 werd Marianne Dupon geïnterviewd n.a.v. het spelprogramma “De Mol”, maar omdat zij één van de eerste BV’s was die er geen geheim van maakte dat ze lesbisch was, kwamen o.m. ook zogenaamd lesbische films ter sprake. Films die eigenlijk gemaakt zijn met het oog op een mannenpubliek, omdat mannen graag opgegeild worden door lesbische scènes. “Dat doet me nog minder dan hetero-porno,” antwoordde Marianne. “Dat is echt beneden alle peil. In de meeste pornofilms zijn de lesbische scènes er om de mannen op te winden; die zijn niet te vergelijken met hoe je echt met een vrouw vrijt. Het fake druipt – goeie term – er meestal af.” En meteen lanceerde ze een oproep: “Als er eens een goede lesbische pornofilm uitkomt, mag je het me altijd laten weten.” Twee dagen later stuurde ik haar prompt onderstaand artikel. Een bedankje kon er nog net af, maar een echte reactie kwam er helaas niet. Toch hoop ik dat ze er een en ander heeft uit kunnen opsteken. En ik hoop van u hetzelfde…

Lees verder “25 jaar geleden: Marianne Dupon in P-Magazine en Humo” →

25 jaar geleden: cultuur in Gent (725)

25 jaar geleden: cultuur in Gent (725)

Als Ariane Ryckaert haar “Mieke Maaike” toont, is dat dan een uiting van “het nieuwe feminisme”? Het zal de mannen die in dichte drommen naar de Tinnen Pot afzakken ongetwijfeld worst wezen, maar in de Engelse pers is de discussie de laatste tijd weer opgelaaid. Engeland is natuurlijk ook de bakermat van de “girl power” (foto Kura.kun via Wikipedia) die aan de oorsprong ligt van deze hedendaagse versie van “la querelle des modernes et des anciens”. Al moet het in dit geval eigenlijk “anciennes” zijn. Feit is dat het Vlaamse feminisme nog altijd verder bouwt op de verworvenheden uit de jaren zeventig. 25 jaar geleden startte in het Film-Plateau immers de tiende reeks lunchgesprekken van het Centrum voor Genderstudies. De eerste sprekers die aan bod komen, behandelen feministische architectuur en vrouwenliteratuur. Morgen wordt het thema “vrouwen en ondernemerschap” gekoppeld aan “vrouwelijke religieuzen in het boeddhisme”. Woensdag tenslotte gaat het over partnerkeuze bij Turkse en Marokkaanse vrouwen en vraagt men zich af: “Hebben meisjes andere zorgen dan jongens?” (RDS in HLN van 3/4/2000)

Tachtig jaar geleden: de eerste Vrouwendag

Tachtig jaar geleden: de eerste Vrouwendag

In september 1944 werd in Rome de Italiaanse vrouwenunie (Unione Donne in Italia, UDI) opgericht, aanvankelijk door vrouwen die lid waren van de politieke partijen PCI, PSI, Partito d’Azione, Sinistra Cristiana en Democrazia del Lavoro. De UDI was in 1945 initiatiefneemster van het op 8 maart vieren van de Dag van de Vrouw in het bevrijde deel van Italië. Nadat de oorlog voorbij was, werd de Dag van de Vrouw (vanaf 1946) op 8 maart in heel Italië gevierd. Ook werd de mimosa, die voornamelijk bloeit op de eerste dagen van maart, als symbool van de Dag van de Vrouw geïntroduceerd; een idee van Teresa Noce, Rita Montagnana en Teresa Mattei, drie communististische politici.

Lees verder “Tachtig jaar geleden: de eerste Vrouwendag” →

Vijftien jaar geleden: op zoek naar Tina Weemoed

Vijftien jaar geleden: op zoek naar Tina Weemoed

Bij de jaarovergang tussen 2009 en 2010 maakte een Nederlandse erotische roman furore, vooral omdat de auteur geheim wilde blijven. “Genade” van Tina Weemoed (een knipoog naar Tina Weymouth van Talking Heads?) bevatte zo’n “potige seks” (de citaten komen uit Het Nieuwsblad) dat o.a. Joost Zwagerman niet uitsloot dat het om een man ging die zich achter een vrouwennaam verschuilde. Vijftien jaar later is bij mijn weten het geheim nog steeds niet onthuld…

Lees verder “Vijftien jaar geleden: op zoek naar Tina Weemoed” →

Vijftien jaar geleden: Caster Semenya mag gouden medaille behouden

Vijftien jaar geleden: Caster Semenya mag gouden medaille behouden

Vandaag is het al vijftien jaar geleden dat de Zuid-Afrikaanse atlete Caster Semenya (foto YouTube) haar gouden medaille mocht behouden die ze had behaald op de 800 meter op de wereldkampioenschappen atletiek in Berlijn. Voor mij de aanleiding om een aantal gevallen van transgenderisme, geslachtsoperaties en andere sekstesten te bekijken.

Lees verder “Vijftien jaar geleden: Caster Semenya mag gouden medaille behouden” →

Veertig jaar geleden: Nawal El Moutawakel wint als eerste islamitische goud op de OS

Veertig jaar geleden: Nawal El Moutawakel wint als eerste islamitische goud op de OS

Vandaag is het veertig jaar geleden dat de Marokkaanse Nawal El Moutawakel als eerste islamitische goud won op de OS. Dat was dan op de 400 meter horden, een nieuw nummer voor vrouwen dat in Los Angeles voor het eerst in het programma van de Spelen was opgenomen.

Lees verder “Veertig jaar geleden: Nawal El Moutawakel wint als eerste islamitische goud op de OS” →

Een vraag die iedereen nog altijd bezighoudt: hebben linksen een gebrek aan humor?

Een vraag die iedereen nog altijd bezighoudt: hebben linksen een gebrek aan humor?

Vandaag is het veertig jaar geleden dat James F.Fixx is gestorven. Dat is allerminst om te lachen. Fixx is de auteur van “The complete book of running” in 1977 en op die manier één van de grondleggers van de jogging-rage. Hij stierf tijdens het joggen… En waarom koppel ik dit droeve bericht nu aan onderstaand artikel? Wel, daarvoor zal u het moeten lezen, vrees ik…

Lees verder “Een vraag die iedereen nog altijd bezighoudt: hebben linksen een gebrek aan humor?” →