Barbara Tuchman (1912-1989)

Barbara Tuchman (1912-1989)

Vandaag is het al 35 jaar geleden dat de Amerikaanse Mediëviste Barbara Tuchman (foto Wikipedia) is overleden. Ik heb niet zozeer een stuk aan hààr als zodanig gewijd, maar in mijn bijdrage over “erotiek in de Middeleeuwen” besteed ik wel veel aandacht aan haar afwijkende visie op de zogenaamde “hoofse liefde”…

Lees verder “Barbara Tuchman (1912-1989)”

“Een schoonheid uit Moskou” van Viktor Jerofejev

“Een schoonheid uit Moskou” van Viktor Jerofejev

Na Sjolokov (*) ligt er opnieuw een Russisch boek op mijn leestafel: “Een schoonheid uit Moskou” van Viktor Jerofejev was in 1990 zowat het eerste meesterwerk van het post-Sovjet tijdperk (**). Bij ons werd het uitgegeven bij Rainbow Pockets in een vertaling van Arie van der Ent met op de kaft een reproductie van “Liegende Frau” van Egon Schiele (***).

Lees verder ““Een schoonheid uit Moskou” van Viktor Jerofejev”

45 jaar geleden: “YMCA” van Village People op nr.1

45 jaar geleden: “YMCA” van Village People op nr.1

Het is vandaag 45 jaar geleden dat “YMCA” van Village People op nr.1 stond in Engeland. In die tijd gingen er 150.000 exemplaren per dag over de toonbank. De Sloebergazet, het blad van de communistische jeugdbeweging “De Pionierkes”, vroeg mij dan ook om een stuk te maken over homoseksualiteit omwille van het succes van Tom Robinson aan de ene kant van het muzikale spectrum en The Village People (foto) aan het andere uiteinde. Eens kijken of deze tekst de “tand des tijds” heeft doorstaan…

Lees verder “45 jaar geleden: “YMCA” van Village People op nr.1″

Vijftien jaar geleden: Christophe Peeters in “De naaktkalender”

Vijftien jaar geleden: Christophe Peeters in “De naaktkalender”

Alhoewel ik doorgaans een supporter was van de Gentse burgemeester Daniel Termont (zo lang hij zich niet ontpopte als rabiate N-VA-hater) moest het mij vijftien jaar geleden toch van het hart dat ik het niet eens was met zijn negatieve reactie op het feit dat schepen van sport Christophe Peeters mee naakt op de foto was gegaan met de (overigens erg appetijtelijke) Gentse rugbyspeelsters (*). Termont beweerde dat Peeters zijn schepenlint te schande had gemaakt, omdat dit lint de edele delen van de schepen bedekte. Ik zou integendeel stellen dat die onnozele vod eindelijk eens voor iets nuttigs heeft gediend. Volgens mij was Daniel gewoon jaloers omdat hij (net zoals ik trouwens) niet meer in aanmerking komt voor naaktfoto’s. En daarom, om hem en ook wel Chris Peeters een beetje te troosten, hierbij een artikel over naakt en erotiek in fotografie en plastische kunst.

Lees verder “Vijftien jaar geleden: Christophe Peeters in “De naaktkalender””