Categorie: de schatkamer van johan de belie

De schatkamer van Johan de Belie (55)

De schatkamer van Johan de Belie (55)

Zijn roman ‘Shalimar, the Clown’ (2005) moet Salman Rushdie wel nauw aan het hart gelegen hebben vermits hij rechtstreeks naar zijn roots teruggrijpt, hij speelt immers hoofdzakelijk in (en over) Kashmir. Een streek die fel, bloederig betwist werd door India en Pakistan, terwijl het zelf hunkerde naar onafhankelijkheid. Dit is het centrale thema van het magistrale werk, naast de zijlijnen als haat-liefde, de verhouding oosten – westen, de rijke geschiedenis en cultuur van Kashmir zelf.

Lees verder “De schatkamer van Johan de Belie (55)” →

De schatkamer van Johan de Belie (54)

De schatkamer van Johan de Belie (54)

Met ‘The Closed Circle’ (2004) (‘De gesloten kring’, Meulenhoff, 2004) voert Jonathan Coe al zijn personages uit ‘The Rotter’s Club’ ten tonele. We schrijven eind 1999, ze zijn dus tien jaar ouder geworden. Geëvolueerd, meestal in een richting die reeds voor hen uitgetekend lag, zo zal in de loop van de roman blijken.

Lees verder “De schatkamer van Johan de Belie (54)” →

De schatkamer van Johan de Belie (53)

De schatkamer van Johan de Belie (53)

Philip Roth kroop in negen romans in het lichaam en vooral het brein van zijn alter ego Nathan Zuckerman. De eerste vier romans kwamen in deze rubriek reeds ter sprake. Ik was benieuwd hoe het Zuckerman verging op het eind van zijn leven, in zijn oude dag… Wat zou het laatste werk over hem vertellen? Dus las ik ‘Exit Ghost’ (2007; vert. ‘Exit Geest’, De Bezige Bij, 2007). Geschreven toen Roth 74 was.

Lees verder “De schatkamer van Johan de Belie (53)” →

De schatkamer van Johan de Belie (51)

De schatkamer van Johan de Belie (51)

In ‘Zipper und sein Vater’ (1928) (‘Zipper en zijn vader’, Atlas, Antwerpen, 2011) laat Joseph Roth het verhaal vertellen door de (vaderloze) vriend van Arnold Zipper. Die als kleine jongen eerbied, zelfs liefde koesterde voor de vader van zijn kameraad, hem als een god aanbad. Hij was jaloers op zijn kameraad. Wat een zegen dat hij al zijn vrije uren kon doorbrengen in het gezin van Zipper, dat hij kon aanschuiven bij de maaltijden. De knaap hemelt papa Zipper op… Reden genoeg om wantrouwig te worden, vooral bij een auteur als Joseph Roth.

Lees verder “De schatkamer van Johan de Belie (51)” →

De schatkamer van Johan de Belie (50)

De schatkamer van Johan de Belie (50)

Philip Roth liet zijn alter ego, de joodse auteur Nathan Zuckerman het levenslicht zien in zijn roman ‘My life as a man’ (1974) als de creatie van de schrijver Peter Tarnopol waar hij hem reeds een volledige identiteit meegaf. Die zou dan toch afwijken van de definitieve versie zoals die aan bod zou komen in negen romans! Een ‘autobiografie’, geschreven tussen 1979 en 2009, om u tegen te zeggen…

Lees verder “De schatkamer van Johan de Belie (50)” →

De schatkamer van Johan de Belie (49)

De schatkamer van Johan de Belie (49)

Met de titel van zijn roman ‘Radetzkymarsch’ (1932) (vert. ‘Radetzkymars’, Atlas, Antwerpen, 1999), verwees Joseph Roth naar de hitsingle van Johann Strauss, gecomponeerd ter ere van veldmaarschalk Josef Radetzky die in 1849 het Oostenrijks leger te Custoza naar de overwinning leidde. Deze jubel wordt iedere zondag uitgevoerd onder het balkon van districtshoofd baron Franz von Trotta von Sipolje. Een ode aan de monarchie! Maar dat is misleidend.

Lees verder “De schatkamer van Johan de Belie (49)” →

De schatkamer van Johan de Belie (48)

De schatkamer van Johan de Belie (48)

‘The ground beneath her feet’ (1999) van Salman Rushdie (‘De grond onder haar voeten’, Contact, Antwerpen, 1999) is met zijn meer dan 600 pagina’s niet alleen een lijvige roman maar een bijzonder complex boek. De inhoud, de plot laat zich nauwelijks navertellen tenzij in de heel grote, rudimentaire lijnen.

Lees verder “De schatkamer van Johan de Belie (48)” →

De schatkamer van Johan de Belie (47)

De schatkamer van Johan de Belie (47)

Garcia Marquez debuteerde met een reeks verhalen. Reeds in 1947 verscheen een eerste verzameling. Opvallend is dat deze teksten zeer sterk variëren in stijl. Wat blijkt uit de collectie van negen die vertaald werd uitgegeven onder de titel ‘De uitvaart van Mama Grande’ (Meulenhoff, 1976), naar het origineel van 1967, aangevuld met een extraatje waarmee de bundel opent ‘Isabel en de regen in Macondo’.

Lees verder “De schatkamer van Johan de Belie (47)” →

Tachtig jaar geleden: “Le grand nocturne” van Jean Ray

Tachtig jaar geleden: “Le grand nocturne” van Jean Ray

De Gentse auteur Jean Ray is vooral bekend dankzij zijn twee romans ‘Malpertuis’ (1943) en ‘Les derniers contes de Canterbury’ (1944). Maar hij was ook de meesterverteller van verhalen. Niet alleen onder het pseudoniem John Flanders (voor de Vlaamse Filmkes) en onder talloze andere namen, maar ook als Jean Ray. Voor een biografie verwijs ik naar een apart artikel op deze blog. Hier wil ik het even hebben over de kortverhalen die hem op de kaart van de fantastische literatuur hebben gezet.

Lees verder “Tachtig jaar geleden: “Le grand nocturne” van Jean Ray” →