Vandaag is het ook al 95 jaar geleden dat dansfenomeen Isadora Duncan op een bizarre wijze om het leven kwam. Toen ze in Nice met iemand in een open Amilcar wilde wegrijden, raakte het uiteinde van haar rode zijden sjaal, die ze om haar hals droeg, in één van de spaakwielen verstrikt. Ze werd uit de auto getrokken en enkele meters meegesleurd. Door de plotselinge ruk, brak haar nek. Ik heb dit gezien in de film over haar leven uit 1968 (geregisseerd door Karel Reisz verfilmd en met Vanessa Redgrave in de hoofdrol) en sindsdien moet ik bij het horen van “The ballad of Lucy Jordan” van Marianne Faithfull – en dat is heel vaak want het is één van de lievelingsnummers van mijn vrouw – altijd aan haar denken (“At the age of 37 she realized she’d never ride through Paris in a sportscar with the warm wind in her hair“). Ik weet het, het is een onzinnige gedachtensprong, maar het is nu eenmaal niet anders (*)…