Dertig jaar geleden: “Heilige koeien” van Oliver Czeslik

Dertig jaar geleden: “Heilige koeien” van Oliver Czeslik

Oliver Czeslik schreef “Heilige koeien”, althans onder die titel werd het opgevoerd door Arca in een regie van Sabine Reifer. Met Bert van Tichelen als Karl Klementi, een soort van linkse Jambers, die de vermetele moed heeft opgevat een “inside” reportage te maken over neo-nazi’s. Erik Burke is Gero von Wilfenstein, de leider van de neo-nazi’s, die hem ontmaskert en aan een dagenlange marteling onderwerpt met het vooruitzicht hem op de verjaardag van Hitler in Dresden te “offeren”. Tenslotte is er Ann Saelens als Ulrike, een sexy bedoelde maar eerder volslanke “collega” van Klementi, van de schrijvende pers weliswaar, die reeds enige tijd in het milieu is geïnfiltreerd. Als Ulrike wordt ontmaskerd, schijnt ze zich om haar vel te redden te “bekeren”. Ook Klementi komt op het einde tot het “inzicht” dat de neo-nazi net zo goed zijn “zoon” kan zijn. Een merkwaardig slot voor een voor de rest ook al totaal mislukte voorstelling, waarin plat realisme voor mislukt “théâtre de la cruauté” moet doorgaan.

Lees verder “Dertig jaar geleden: “Heilige koeien” van Oliver Czeslik”

Dertig jaar geleden: “Fragment de théâtre I” (Samuel Beckett) in Tinnenpot

Dertig jaar geleden: “Fragment de théâtre I” (Samuel Beckett) in Tinnenpot

“Fragment de théâtre I” (1960) van Samuel Beckett werd in de Tinnen Pot op 12 oktober 1993 opgevoerd in een regie van Marie-Dominique Wiche. Dit mooie kind is tevens de vrouw van Julien Schoenaerts; het was immers zijn idee om met deze drie “stukjes” onder de noemer “de eenzamen” uit te pakken, zij het dat hij eerst aan zijn zoon Matthias had gedacht als tegenspeler. Uiteindelijk werd het Nand Buyl als een kreupele en Julien Schoenaerts als een blinde vioolspeler, die er maar niet in slagen met elkaar overweg te kunnen, zodat ze uiteindelijk alle twee hulpeloos achterblijven (het is kort na “Fin de partie” geschreven, inderdaad).

Lees verder “Dertig jaar geleden: “Fragment de théâtre I” (Samuel Beckett) in Tinnenpot”

Dertig jaar geleden: “Liefdesbrieven” in Tinnenpot

Dertig jaar geleden: “Liefdesbrieven” in Tinnenpot

Het 43ste seizoen (1992-93) van Arca stelde Jo Decaluwe in het teken van de vrouw, want de inbreng van de vrouwen was dat jaar bijzonder groot. Naast drie vrouwelijke auteurs werden immers ook nog vier regies door vrouwen waargenomen. En ook “Liefdesbrieven” van A.R.Gurney was een “vrouwvriendelijke” productie. Jo Decaluwe en Tine Ruysschaert lezen liefdesbrieven en kattebelletjes voor die een Amerikaans senator en zijn jeugdvriendin, een aan alcohol verslaafde kunstenares, hun hele leven lang elkaar hebben geschreven.

Lees verder “Dertig jaar geleden: “Liefdesbrieven” in Tinnenpot”

Dertig jaar geleden: “Sinte Vrouw” in Arca

Dertig jaar geleden: “Sinte Vrouw” in Arca

Bij Arca kon men zich dertig jaar geleden niet herpakken (integendeel) met “Sinte Vrouw”, een stuk (?) zonder regisseur met alleen Jo Decaluwe zelf voor “advies”. Eigenlijk is dit immers een puur zelfbevredigend “spectacle coupé”, zoals ze het zelf noemen, van vier actrices die voorzien waren als “Vrouwen van Baekelandt”, een spel op muziek van Dirk Van Esbroeck, maar toen regisseur Mark Peeters zijn voet werd verbrijzeld, ging de productie niet door, maar besloten de vier toch maar “iets” te brengen rond “de” vrouw. De scenografie was van Geert De Rodder, wat betekent dat hij de belichting deed, want van een echt decor is geen sprake.

Lees verder “Dertig jaar geleden: “Sinte Vrouw” in Arca”

25 jaar geleden: “De Parochiezaal” van Hugo Van Laere

25 jaar geleden: “De Parochiezaal” van Hugo Van Laere

Het Arcatheater pakte 25 jaar geleden uit met een project van huisregisseur Hugo Van Laere, dat de titel “De Parochiezaal” meekreeg, maar naar zijn eigen zeggen had het net zo goed “Het Volkshuis” kunnen heten. De titel refereert immers aan de kleine gemeentelijke zalen waar in lang vervlogen tijden reizende gezelschappen met een staalkaart van het Vlaamse toneel uitpakten.

Lees verder “25 jaar geleden: “De Parochiezaal” van Hugo Van Laere”

Dertig jaar geleden: “Drek” van Robert Schneider

Dertig jaar geleden: “Drek” van Robert Schneider

Alweer een verloren avond in het theater, dat was mijn gevoel bij “Drek” van Robert Schneider, opgevoerd in Arca in een regie en decor van Chris Vanneste (die zijn burgerdienst doet bij Arca als… technieker). Jo De Meyere heeft zelf deze tekst gekozen om daarmee heel duidelijk stelling te nemen tegen het opkomende fascisme. Heel lovenswaardig dus maar dit stuk blijft niet enkel in de goede bedoelingen steken, het heeft misschien zelfs het omgekeerde effect! De Meyere speelt hierin een gastarbeider die zichzelf “Sad” noemt als afkorting van “Saddam”. Op het einde zal blijken dat hij helemaal niet zo heet, maar dat het enkel uitgevonden is om de woordspeling “Ik heet Sad, dat betekent droevig in het Engels, maar ik ben helemaal niet droevig” tot in den treure te gebruiken.

Lees verder “Dertig jaar geleden: “Drek” van Robert Schneider”