Ferre Grignard (1939-1982)

Ferre Grignard (1939-1982)

Het is vandaag al veertig jaar geleden dat de Antwerpse protestzanger Ferre Grignard is overleden. In de jaren zestig heeft hij op een bepaald moment een enorme populariteit gekend, maar bij zijn dood was hij helaas al in de vergetelheid geraakt. Sedertdien is zijn naambekendheid dan toch weer een beetje toegenomen.

Lees verder “Ferre Grignard (1939-1982)”

25 jaar geleden: Cultuur in Gent (137)

25 jaar geleden: Cultuur in Gent (137)

Conservator Jan Hoet (foto), die sinds hij zich bij de CVP engageerde terecht « kunst-paus » wordt genoemd, ging vorig jaar in tal van debatten in de clinch met Dany Vandenbossche, de toenmalige SP-schepen voor cultuur. De laatste tijd zaten ze elkaar niet meer in de haren. Hebben ze misschien hun wilde haren verloren ? We zullen het vanavond weten, want om 22 uur treden ze in de Hotsy Totsy in de ring voor een terugmatch. We gebruiken opzettelijk de boksterm, want wie de Hotsy Totsy kent, weet dat dat toepasselijk is. En ook omdat het de lievelingssport is van Hoet natuurlijk. Scheidsrechter is Wim Van Gansbeke. Eens zien of hij slagen onder de gordel toelaat, nu hij er daar onlangs zelf een aantal mocht incasseren… * Maar goed, « Over lijken,» zullen de sparring-partners wel niet gaan. Dáárvoor moeten we in de Minard zijn, waar de vzw Capitool om 20 uur deze muzikale thriller presenteert. Wie een spurtje van Walpoortstraat naar Hoogstraat wel ziet zitten, kan de twee combineren. (HLN, 26/6/1997)

25 jaar geleden: Cultuur in Gent (117)

25 jaar geleden: Cultuur in Gent (117)

Het politieke theater is weer in. De Amerikaanse regisseur Peter Sellars is hiervan vooral de trendsetter met uitspraken als « Art is preparing the people for action ». Of nog: « De kunstenaar moet een stem vinden voor de stemlozen. » Hoe raar het ook mag lijken, maar de strontstukken (of om het deftig te zeggen: de faecaliëndrama’s) van Werner Schwab buiten beschouwing gelaten, lijkt het korte interregnum van Wim Van Gansbeke (foto) in het NTG als dramaturg nog het best te situeren in deze stroming. Inhoudelijk is dat misschien niet zo verwonderlijk, maar dat deze inhoud zich vormelijk vertaalt in vrij traditioneel theater, dat is verrassend. « Het dispuut van Valladolid » was daarvan een voorbeeld en het lijkt nu ook die kant uit te gaan met « Professor Bernhardi » van Arthur Schnitzler. Of is de karikaturale aanpak, die de Franse regisseur Jean-Claude Berutti langzaam laat doorsijpelen toch van aard om het spel deze keer wat meer pit te geven? Ikzelf ga me er vanavond van vergewissen. Misschien komen we elkaar wel tegen?

25 jaar geleden: Cultuur in Gent (110)

25 jaar geleden: Cultuur in Gent (110)

Het laatste stuk van de tandem Vandenberghe-Van Gansbeke gaat vanavond in première in het NTG. Het betreft « Professor Bernhardi » van Arthur Schnitzler « Als je op een ochtend, zonder er verder bij na te denken, begint het juiste te doen en zo de hele dag door niets anders dan het juiste doet, dan zit je beslist nog voor donker in de cel. » Dat is zowat de kernzin van het stuk, waarop we later zeker nog eens terugkomen. * Met Joris Verdin (foto) sluit zondagochtend om 11 uur ook de eerste orgelcyclus in het Gentse conservatorium af, waaraan we helaas onvoldoende aandacht hebben kunnen besteden. Hopelijk zal dit wel het geval zijn als eind augustus een tweede cyclus start. * En ook de serie « 8 Actueel » in het Museum voor Sierkunst wordt maandagavond afgesloten met pianist Johan Duijck. * Maar, om heel eerlijk te zijn, zelf zitten we die avond in Trefpunt, waar onder de slogan « Zing mee met Freddie B. » het zelf beoefenen van het levenslied nieuw leven wordt ingeblazen. Zei Godfried Bomans niet: het is beter zelf mondharmonica te spelen dan naar Bach te luisteren? (HLN, 17/5/1997)

Jan D’Haese (1922-2005)

Jan D’Haese (1922-2005)

Het is vandaag precies honderd jaar geleden dat kunstcriticus Jan D’Haese werd geboren. Jan D’Haese schreef vooral voor ’t Pallieterke en toch werd ik met hem goed bevriend toen ik nog in onverdachte tijden goed en wel voor De Rode Vaan werkte. De aanleiding was een incident met het Gentse Theater Controverse waarover ik hieronder schrijf, maar dat zou ten hoogste goed zijn voor een “bedankje” en het zou niet kunnen uitgroeien tussen een vriendschap tussen vertegenwoordigers van twee extremen, ware het niet dat in de vorming van Jan D’Haese hiervoor reeds een voedingsbodem terug te vinden was.

Lees verder “Jan D’Haese (1922-2005)”

55 jaar geleden: eerste uitzending Omroep Brabant

55 jaar geleden: eerste uitzending Omroep Brabant

De gewestelijke VRT-omroep Brabant (nu Vlaams-Brabant) werd 55 jaar geleden in het leven geroepen. Vijf jaar geleden werd daar uiteraard de nodige aandacht aan besteed door de VRT zelf en dat gebeurde dan door de huidige ploeg van Radio 2 Vlaams-Brabant die naar het legendarische Flagey-gebouw trok met vier coryfeeën van toen: Jan Van Rompaey, Zaki, Chris Jonckers en Urbanus.

Lees verder “55 jaar geleden: eerste uitzending Omroep Brabant”

Veertig jaar geleden: naar volwaardige kinderradio

Veertig jaar geleden: naar volwaardige kinderradio

Veertig jaar geleden had in Ontmoetingscentrum Westrand te Dilbeek het jaarlijkse Radioolfeest plaats. “Radiool” zijnde het kinderprogramma van BRT 2-Omroep Brabant. De tegenhanger op BRT 1, “Van kattekwaad tot erger” (bovenstaande foto), had zich spontaan bij de festiviteiten aangesloten en bracht zelfs de creatie van “Marjorein de majorette” rechtstreeks in de ether. Het kinderbal door Stekelbees werd anderzijds door “Radiool” ingeblikt. Een geknipt ogenblik dus voor een gesprek met Els Loos, producer van “Kattekwaad”, en Madeleine Sergooris en Gaby De Moor, programmamakers van “Radiool”, onder het krítische oog van hun producer Wim Van Gansbeke…

Lees verder “Veertig jaar geleden: naar volwaardige kinderradio”

Nolle Versyp (1936-2006)

Nolle Versyp (1936-2006)

In de nacht van 5 op 6 oktober 2006 is de Gentse acteur Nolle Versyp overleden. Bij zijn overlijden werd vooral gerefereerd aan de soapserie “Thuis”, waarin hij de nogal rigide Dr.Dré speelde. Nolle zou zeker een grapje maken over het gebruik van het woord “rigide”, want omwille van zijn gezondheidsproblemen, meer bepaald wegens reuma had hij inderdaad al enkele jaren het acteren op scène moeten laten varen. Sedert een jaar was hij ook uit “Thuis” verdwenen (hij speelde nu zogezegd enkel nog pétanque in de Provence) omdat de ziekte steeds meer bezit nam van zijn lichaam, tot hij er uiteindelijk aan bezweken is.

Lees verder “Nolle Versyp (1936-2006)”