Jan D’Haese (1922-2005)

Jan D’Haese (1922-2005)

Het is al vijftien jaar geleden dat kunstcriticus Jan D’Haese is overleden. Jan D’Haese schreef vooral voor ’t Pallieterke en toch werd ik met hem goed bevriend toen ik nog in onverdachte tijden goed en wel voor De Rode Vaan werkte. De aanleiding was een incident met het Gentse Theater Controverse waarover ik hieronder schrijf, maar dat zou ten hoogste goed zijn voor een “bedankje” en het zou niet kunnen uitgroeien tussen een vriendschap tussen vertegenwoordigers van twee extremen, ware het niet dat in de vorming van Jan D’Haese hiervoor reeds een voedingsbodem terug te vinden was.

Lees verder “Jan D’Haese (1922-2005)”

Nand Buyl (1923-2009)

Nand Buyl (1923-2009)

Vandaag is het al tien jaar geleden dat Nand Buyl op 86-jarige leeftijd is overleden aan een hersenbloeding. Helaas kan ik geen stuk brengen over de man zelf. Ik zou uiteraard kunnen vertellen over hoe hij mijn jeugd heeft gekleurd, eerst als de schipper naast Mathilde en daarna als Axel Nort, maar daarover kunt u elders al uitgebreid lezen, ik heb daar niets speciaals aan toe te voegen. Toen ik daarna voor De Rode Vaan toneelrecensies verzorgde, was dit vooral in het Gentse en had ik dus weinig met Nand Buyl te maken. Die was immers op dat moment de leider van de Brusselse KVS. En hier zaten we met een probleem…
Lees verder “Nand Buyl (1923-2009)”

Wim Van Gansbeke (1938-2008)

Wim Van Gansbeke (1938-2008)

Op 16 februari 2008 overleed theatercriticus Wim Van Gansbeke, amper tien dagen nadat hij met vrienden en collega’s zijn zeventigste verjaardag vierde. Wim ligt nu rustig in de schaduw van de zuidelijke muur van een Frans kerkhof op loopafstand van zijn beoogd eindstation Ancienne Gare de Mauzac, waar hij en zijn geliefde Hilde zoveel gasten ontvingen, “à la gare comme à la gare”. Hier kan hij rusten en zwijgen, ver van de spotlights en microfoons van theater en media.
Lees verder “Wim Van Gansbeke (1938-2008)”

Ferre Grignard (1939-1982)

Ferre Grignard (1939-1982)

Het is vandaag al 35 jaar geleden dat de Antwerpse protestzanger Ferre Grignard is overleden. In de jaren zestig heeft hij op een bepaald moment een enorme populariteit gekend, maar bij zijn dood was hij helaas al in de vergetelheid geraakt. Sedertdien is zijn naambekendheid dan toch weer een beetje toegenomen.

Lees verder “Ferre Grignard (1939-1982)”

Nolle Versyp (1936-2006)

Nolle Versyp (1936-2006)

In de nacht van 5 op 6 oktober 2006 is de Gentse acteur Nolle Versyp overleden. Bij zijn overlijden werd vooral gerefereerd aan de soapserie “Thuis”, waarin hij de nogal rigide Dr.Dré speelde. Nolle zou zeker een grapje maken over het gebruik van het woord “rigide”, want omwille van zijn gezondheidsproblemen, meer bepaald wegens reuma had hij inderdaad al enkele jaren het acteren op scène moeten laten varen. Sedert een jaar was hij ook uit “Thuis” verdwenen (hij speelde nu zogezegd enkel nog pétanque in de Provence) omdat de ziekte steeds meer bezit nam van zijn lichaam, tot hij er uiteindelijk aan bezweken is.
Lees verder “Nolle Versyp (1936-2006)”

Oud Huis Stekelbees zoekt recensent (m/v)

IMG_0005
Op de laatste pagina (blz. 32) van dagblad Vooruit/De Morgen stond op 12 november 1990 een merkwaardige paginagrote advertentie. Onder de titel Oud Huis Stekelbees zoekt recensent (m/v) voor Stekelbees Festival ’91 reageert het theater op recensies over het voorbije Stekelbeesfestival die verschenen in de Vooruit/De Morgen van dinsdag 6 november. De advertentie citeert volop uit de recensies en weerlegt de aangehaalde feiten. „Wij doen dat uit verontwaardiging over de recensie. Wij willen zo tot een open discussie komen. Het is geen aanval op een mening. Wel op onjuist weergegeven feiten. Of mag men als het om de culturele sektor gaat slordiger met de feiten omspringen?” zegt Hildegard De Vuyst van Oud Huis Stekelbees. Naar een reactie gevraagd, zei hoofdredacteur Paul Goossens van de krant De Morgen/Vooruit: „Geen.” Wel zei hij dat „het nog niet was uitgemaakt of daar, redactioneel op gereageerd zou worden. Wij zijn voorstanders van grote vrijheid. Maar die advertentie is wel grensverleggend, ja”, meende hij.
Lees verder “Oud Huis Stekelbees zoekt recensent (m/v)”

Naar volwaardige kinderradio

Naar volwaardige kinderradio

Onlangs had in Ontmoetingscenttum Westrand te Dilbeek het jaarlijkse Radioolfeest plaats. “Radiool” zijnde het kinderprogramma van BRT 2-Omroep Brabant. De tegenhanger op BRT 1, “Van kattekwaad tot erger” (bovenstaande foto), had zich spontaan bij de festiviteiten aangesloten en bracht zelfs de creatie van “Marjorein de majorette” rechtstreeks in de ether. Het kinderbal door Stekelbees werd anderzijds door “Radiool” ingeblikt. Een geknipt ogenblik dus voor een gesprek met Els Loos, producer van “Kattekwaad”, en Madeleine Sergooris en Gaby De Moor, programmamakers van “Radiool”, onder het krítische oog van hun producer Wim Van Gansbeke…
Lees verder “Naar volwaardige kinderradio”

Op zoek naar…

Men kan veel zeggen over Ivan Heylen – op de limiet kan men zelfs aanvoeren “dat hij vroeger een populaire zanger was” – maar men kan niet ontkennen dat de man een eigen stijl heeft. Een stijl die ons tegelijk aantrekt en afstoot. Dat was ook zo in de tweede aflevering van “Op zoek naar…” (19 november 1986), waarin hij deze keer het pad van “kunst en wetenschap” (maar what’s in a name) kruiste. In bijna elk onderdeel kon je die paradoks onderscheiden. Bij kunstenares Liliane Vertessen was hij niet te beroerd om onbeschaamd door te boren op haar “seksuele obsessie” (zij was overigens ook niet te beroerd om die toe te geven), maar een opmerking over haar in zijn ogen te kleine borsten (“dat was zeker in uw beginperiode”) was dan weer volledig onder de gordel – al past die beeldspraak hier niet helemaal. Het beste waren nog de interviews met theatercriticus Wim Van Gansbeke en met hartchirurg Frits Derom. Misschien omdat Heylen hier niet zo “moedig” durfde te zijn als tegenover “gewone mensen” die zich als gewillig schaap naar de slachtbank laten leiden, zoals de zaadschilder, de ei-rechtzetter, de harmonikaspeler, enz. Dit kwam vooral tot uiting in het interview met Erich von Däniken dat ontluisterend was bedoeld voor deze beenhouwer-fantast, maar dat in feite meer op de kap van de “tolk” werd gevoerd. Eén ding staat echter als een paal boven water: er wordt hier televisie gemaakt. Er wordt m.a.w. spits met beeldmateriaal omgesprongen.