Wim De Wulf (1956-2016)

Wim De Wulf (1956-2016)

Gisteren was ik op zoek naar een foto van Wim De Wulf en zo kwam ik tot mijn verbijstering te weten dat hij al twee jaar geleden is overleden! Op 25 augustus 2016 schreef Roger Arteel een in memoriam waaruit ik hieronder enkele passages bloemlees, maar ik weet niet hoeveel tijd er tussen dit in memoriam en het eigenlijke overlijden ligt. Het blijkt uiteindelijk op 29 juli te zijn. Hij “was al een tijdje ziek” zeggen sommige overlijdensberichten, dan weet je al hoe laat het is…
Lees verder “Wim De Wulf (1956-2016)”

25 jaar geleden: “Le voyage de monsieur Perrichon” door het Multatulitheater

25 jaar geleden: “Le voyage de monsieur Perrichon” door het Multatulitheater

Op 17 mei 1993 zag ik in de Tinnen Pot “Le voyage de Monsieur Perrichon” door het Multatulitheater in een regie van Wim De Wulf. Ik heb daar jammer genoeg geen foto van, daarom heb ik er maar één gezet van een opvoering door een Engels college (Dulwich College) in 1913!
Lees verder “25 jaar geleden: “Le voyage de monsieur Perrichon” door het Multatulitheater”

Dertig jaar geleden: Marc Van Malderen in “De liefde voor de drie manen”

Dertig jaar geleden: Marc Van Malderen in “De liefde voor de drie manen”

Tenor Marc Van Malderen was Nero in “Het Rattenkasteel” van Arne Sierens & Johan Desmet en ook in “De liefde voor de drie manen” (foto) van hetzelfde duo uit 1988 stal hij de show. Enkele jaren later was hij in “De Orkestrepetitie” van Wim De Wulf in 1996 ook alweer goed op dreef. In 2005 dook hij zowaar op in de wedstrijd “X-factor” op VTM en sinds 2007 vervangt hij Roger Filip als “de dunne” in de “de dikke & de dunne”-act samen met Guy De Groote. (Die Roger Filip doet van zijn kant verder met Eric Reyntens, zodat er nu twéé “dikken & dunnen” zijn.)

Twintig jaar geleden: cultuur in Gent

Twintig jaar geleden: cultuur in Gent

Als men over de religieuze muziek van Claudio Monteverdi spreekt, denkt men meestal aan zijn Maria-Vespers toen hij « amper » 43 jaar was. Twee jaar voor zijn dood (Monteverdi werd 76, wat in de vroege 17de eeuw erg oud was) voegde echter dertig jaar kerkmuziek in Venetië samen in de « Selva Morale e Spirituale », die veel minder worden uitgevoerd. Monteverdi-fans zullen zich dus wel in de handen wrijven als ze vanavond de kans krijgen een aantal van deze psalmen te beluisteren in de kapel van de Bijloke, uitgevoerd door Florian Heyerick en zijn Ex Tempore-koor en -orkest ★ Net als Monteverdi heeft ook de Spaanse schrijver Federico Garcia-Lorca zijn specifieke aanhang. Zo zullen de trouwe luisteraars van de reeks van Gentenaar Fons Mariën (foto Goodreads) in « Het einde van de wereld » op Radio 1 vanavond wel hun schreden richten naar Vooruit, waar Wim De Wulf het gezelschap Opera Mobile doorheen « De Toren van Kaneel » (symbool voor de fantasie) gidst. Zoals de naam reeds laat vermoeden, komt er ook hier muziek aan te pas en wel van «huiscomponist» Hans Rotman. (HLN, 26/2/1998)

Twintig jaar geleden: cultuur in Gent

Twintig jaar geleden: cultuur in Gent

Op een vrijdag de dertiende kan je best wel de hulp van De Drie Musketiers gebruiken, zeker als ze gestalte gegeven worden door Gordijnen voor Konijnen. Deze prettige voorstelling voor jong en oud gaat vanavond in première in De Kopergietery ★ Ook Ceremonia zoekt een schuilhoek voor een onheilsdag als deze en vindt deze meer bepaald in zaal Kim, Oudburg 24, de thuishaven van regisseur Eric De Volder (foto Michiel Hendryckx via Wikipedia). Met « Dolmen » komen we in een soort van komische soap terecht. ★ Dat is ook het geval met Productiehuis Brabant dat met « Prefab » te gast is in het Nieuwpoorttheater. Zoals de titel reeds suggereert, krijgen we hier te maken met bouwproblemen. Al staat de problematiek van iets op te richten ook symbool voor de erectieproblemen van een van de personages ★ Ernstiger is de muziektheaterproductie « Kasper Hauser » in de Tinnen Pot. Wim De Wulf (tekst en regie), Johan De Smet (muziek), Geert Dauwe en Bert Van Tichelen (acteurs) en Leen Persijn en Philip Defrancq (zang) staan borg voor kwaliteit ★ Opgelet: al deze voorstellingen zijn ook morgen nog geprogrammeerd. (HLN, 13/2/1998)

Kindertheater met de a van avontuur of van abstract?

1985 werd door de UNESCO uitgeroepen tot internationaal jaar van de jeugd. Een reden voor heel wat organisaties om hun jeugdzonden over te doen. Is er in de stripwereld (om maar die te noemen) nog geen enkele terugval van het avonturenverhaal te merken — integendeel, zelfs de « volwassen » strip lijkt er steeds meer door aangestoken — dan ziet het er op de planken naar uit dat de « incrowd » van het kindertheater (dus de toonaangevende gezelschappen en dito recensenten) resoluut de weg naar het abstracte theater heeft ingeslagen. Hier volgt het kindertheater dus de volwassen broer. De vraag is alleen maar of ook de kinderen volgen. Wij hebben daar zo onze twijfels over.
Lees verder “Kindertheater met de a van avontuur of van abstract?”

Niet veel soeps

« Met de nieuwe productie “Moeder, er zit een vriend in mijn soep ! ” blijft Theater Stekelbees opteren voor vormend en experimenteel muziektheater voor kinderen. Vormend, omdat Theater Stekelbees kiest voor inhoudelijke zinvolle producties. Zonder daarom in langdradig gemoraliseer of pedagogisch betweterij te vervallen. Experimenteel, omdat zoveel mogelijk theatrale middelen onderzocht en aangewend worden voor een boeiend en kleurrijk spektakel. Zonder een waarde-oordeel te vellen over collega-theatermakers moet vastgesteld dat Theater Stekelbees een (voor Vlaanderen) unieke theatervorm en -inhoud nastreeft ».
Lees verder “Niet veel soeps”

Kindertheater dat niet kinderachtig is

Mijn vermoeden werd bevestigd dat vier nieuwe stukken door één en hetzelfde gezelschap dat dan op de koop toe ook nog voor de organisatie en de accommodatie van zo’n vijf andere theaters moet instaan, te hoog gemikt was. Wim De Wulf is daarvan het slachtoffer geworden. De première van zijn solostuk « Min dertig in de schaduw » diende naar een latere datum te worden verschoven. En misschien is men ook bij « Coco is dada » van Daan Hugaert iets te vlug van stapel gelopen.
Lees verder “Kindertheater dat niet kinderachtig is”

“Waarom zijt ge hier?” (*)

01Het publiek is in de zaal, de spotlichten zwellen. Op de speelruimte zien we alleen de bordkartonnen romp van een neergestort vliegtuig. De zaalwanden zijn bedekt met beschilderd doek : een wilde uitstorting van schreeuwende kleuren die een vernielde stad lijken weer te geven. Drie spots richten zich naar de toeschouwers. Door een luidspreker wordt het klassieke Oidipoes-verhaal aangezet. Stilte. Tot acteur Luk Perceval met mysterieuze monkel tussen het publiek komt en links en rechts vraagt « Waarom zijt ge hier ? »
Lees verder ““Waarom zijt ge hier?” (*)”