Edgar Allan Poe (1809-1849)

Edgar Allan Poe (1809-1849)

Vandaag is het precies 170 jaar geleden dat de Amerikaanse auteur Edgar Allan Poe in Baltimore in de goot werd aangetroffen in ijlende toestand, terwijl hij steeds maar de naam Reynolds prevelde (*). Het was de laatste keer dat de schrijver in het openbaar werd gezien. Enkele dagen later (op 7 oktober 1849) overleed hij. Poe was nooit meer lang genoeg bij bewustzijn om uit te leggen hoe hij in die erbarmelijke toestand terecht was gekomen en hoe het kwam dat hij niet z’n eigen kleren droeg…
Lees verder “Edgar Allan Poe (1809-1849)”

25 jaar geleden: naar Haarlem voor conferentie over films gebaseerd op literaire werken

9c10123354d3b1b5931d33f105a37c4b-7b33b0dad0b793da8f272d93f296fbc2-Jean-Pierre_De_Decker_jaren_80_crop25 jaar geleden trok ik met mijn toenmalige vriendin naar het Concertgebouw van Haarlem om de jaarlijkse Algemene Conferentie van de Nederlandse Taal en Letteren bij te wonen. Die was dat jaar immers gewijd aan “dramaproducties voor radio, televisie en film die gebaseerd zijn op literaire werken”. Na een welkomstwoord van Oscar de Wandel, Algemeen Secretaris van de Nederlandse Taalunie, werd de inleiding gegeven door de Nederlandse cineast Fons Rademakers. In de namiddag splitste de vergadering zich in drie, zoals het thema eigenlijk al aangaf, en zelf volgde ik dan de bijeenkomst geleid door Gentenaar Jean-Pierre De Decker (foto), die het had over de relatie tussen literatuur en film.
Lees verder “25 jaar geleden: naar Haarlem voor conferentie over films gebaseerd op literaire werken”

Renate Rubinstein (1929-1990)

In 1985 was er “Nee heb je” van Renate Rubinstein, die op 23 november 1990 op 61-jarige leeftijd overleed aan MS. Ze werd geboren in Berlijn in 1929 en is pas in 1939 naar Nederland gekomen. Het mocht overigens niet baten: haar vader overleed in Auschwitz, met haar moeder verzoende ze zich slechts op deze haar sterfbed. Na de oorlog gaat Rubinstein naar het Vossius-Gymnasium, dat ze voortijdig verlaat. Ze werkt een tijdje bij uitgeverij van Oorschot en aan het begin van de jaren vijftig woont ze enkele jaren in een kibboets in Israël. In 1955 keert ze terug en begint ze aan een studie politieke en sociale wetenschappen aan de UvA. Ze ontmoet er Aad Nuis, met wie ze in 1956 trouwt. Het huwelijk met Aad Nuis liep op de klippen, waarna Rubinstein trouwt met psycholoog Jaap van Heerden. Ook dit huwelijk loopt na 12 jaar spaak. Renate Rubinstein schrijft er een zeer openhartig verslag over in Niets te verliezen en toch bang (1978). Pas na haar dood verschijnt Mijn beter ik (1991), waarin haar jarenlange geheime verhouding met Simon Carmiggelt wordt onthuld.
Lees verder “Renate Rubinstein (1929-1990)”