Tag: Maria Callas

25 jaar geleden: cultuur in Gent (322)

25 jaar geleden: cultuur in Gent (322)

Vraag iemand nooit: “Mag ik je glottis eens zien?” De glottis is immers de spleet tussen de stembanden. Zelfs een tandarts kan eventueel wel zien wat je gisteren hebt gegeten, maar niet je glottis! Kortom, de glottis zou een sluimerend bestaan in ons lichaam leiden, ware er niet de glottisslag die een slagschaduw werpt over het leven van alle studenten Germaanse Filologie. De glottisslag is de klank vóór het plotselinge begin van een initiële klinker en om de een of andere reden vinden proffen taalkunde dat héél belangrijk. Stel je voor wat er van mij zou geworden zijn als ik niet had geweten wat de glottisslag was? Zou ik dan wel dit rubriekje mogen volschrijven? * Al dergelijke belangrijke levensvragen stelt zich ook de Cie. de Koe in “De Slag van Glottis”, een absurd-komisch stuk dat 25 jaar geleden te zien was in Vooruit. * Zou Maria Callas geweten hebben wat een glottisslag is? Hààr kunnen we het niet meer vragen, maar wel aan Chris Lomme in het NTG. * En Tom van Landuyt deelt nog altijd glottisslagen uit in “Clockwork orange” in de Minnemeers. (RDS in HLN van 6/4/1998)

25 jaar geleden: cultuur in Gent (317)

25 jaar geleden: cultuur in Gent (317)

Ik vreesde 25 jaar geleden dat nogal wat mensen naar « Een laatste tango » van het Zuidelijk Toneel zouden gaan kijken met een instelling van « doet-ie het of doet-ie het niet ? ». Dit stuk is immers gebaseerd op de film « Last tango in Paris » van Bernardo Bertolucci en geef toe, de scène die we ons allemaal herinneren, is die met de boter (foto) ★ Een haar in de boter (*) ook bij de vzw Lyrica, die in het begin van het jaar Hilda De Groote hadden aangekondigd als « De Lustige Weduwe ». Nu, zo lustig is Hilda blijkbaar niet meer en ze wordt dan ook vervangen door Andrea Huber. Maar Jean Van Ree blijft graaf Danilo, zodat alvast de dames van 50+ zondagnamiddag in het conservatorium van de partij waren ★ Hun al even levenslustige jongere tegenhangertjes konden in de Kopergietery terecht voor het improvisatietheater « Een dag van koper ». Bij de spelers herkenden we een paar namen uit « Onvoorziene omstandigheden » ★ En natuurlijk was er de première van « Masterclass » in het NTG, waarin Chris Lomme Maria Callas incarneert… (DSRG in HLN, 28/3/1998)

Lees verder “25 jaar geleden: cultuur in Gent (317)” →

25 jaar geleden: Cultuur in Gent (66)

25 jaar geleden: Cultuur in Gent (66)

Vanavond sluit het documentair filmfestival in Studio Skoop. En met wat voor een film ! In « Poussières d’amour » brengt Werner Schroeter een ode aan de operadiva’s en aan één diva in het bijzonder: de nooit meer te evenaren Maria Callas (foto) ! Nadien is er nog een herneming van de samba-documentaire, wat normaal gezien aanleiding zou kunnen geven tot enig fuifwerk maar de laatste keer dat ik dat in een bioscoop heb gezien, was bij de vertoning van « Woodstock » in 1970 ! * Waar het ook goed toeven is, is bij Kommil Foo. Wie het programma « Neandertaal » nog niet heeft gezien tijdens de voorbije Gentse Feesten, krijgt daar vanavond de kans toe in Vooruit. * Wie het meer op experiment heeft begrepen, die zal z’n gading vinden in het Nieuwpoorttheater want daar treedt de Nederlandse groep De Kift op met het programma Gaaphonger. En wat moeten we ons daarbij voorstellen ? « Een welluidende botsing tussen punk en de troubadour van Lenny Kuhr » * En nu gij !

Dertig jaar geleden: Karen Huffstodt in “Tosca”

Dertig jaar geleden: Karen Huffstodt in “Tosca”

Het was gisteren precies dertig jaar geleden dat “Tosca”, de beroemde opera van Giacomo Puccini, in première ging in De Vlaamse Opera. De regie was in handen van de Canadees Robert Carsen, die op dat moment bezig was met een Puccini-cyclus in De Vlaamse Opera. Zoals gewoonlijk pakte hij uit met beklijvende beelden, zoals de “tenhemelopneming” van Floria Tosca (Karen Huffstodt) als een Madonna in de oude én de moderne betekenis van het woord op het einde van het eerste bedrijf, dat muzikaal op zich ook al zeer sterk is.

Lees verder “Dertig jaar geleden: Karen Huffstodt in “Tosca”” →