Louis Neefs (1937-1980)

Kerstmis is altijd een droeve herinnering in de familie Neefs. Vandaag is het immers reeds 35 jaar geleden zijn dat Louis Neefs en zijn echtgenote zijn omgekomen in een verkeersongeluk. In De Rode Vaan werd hun dood als volgt aangekondigd: “Het verschijnen van dit feestelijk nieuwjaarsnummer valt samen met het droevige feit van de ter aarde bestelling van de zanger Louis Neefs. Op kerstdag is deze 43-jarige Kempenaar immers, samen met zijn echtgenote, om het leven gekomen bij een auto-ongeluk in Lier. In tegenstelling tot de gangbare opvatting dat wij het talent van Louis Neefs zouden meten aan de hand van zijn politieke opvattingen (hij was CVP-gemeenteraadslid van Mechelen), moeten wij vaststellen dat de r.v. steeds positief heeft gestaan tegenover wat deze zanger binnen zijn genre heeft gepresteerd. En eveneens wat zijn televisiewerk betreft. Het omgekeerde is trouwens evenzeer waar : het politieke engagement van Neefs heeft hem niet belet ooit een (zeer gewaardeerd) optreden te verzorgen op ons jaarlijks feest. Zijn laatste elpee (« Nooit zonder jou », WEA WEAN 58030) mag op de koop toe zeker als zijn beste gelden, die niet alleen uit vals sentiment verdient af en toe op de draaitafel te belanden.”
Lees verder “Louis Neefs (1937-1980)”

Tyler Farrar wordt dertig…

Tyler Farrar wordt dertig…

Vandaag viert de Amerikaanse wielrenner Tyler Farrar (bovenstaande foto Jean-Pierre Verstraete; onderstaande foto Erik Westerlinck) zijn dertigste verjaardag. Gisteren werd hij nog derde in de eindsprint van de laatste rit in de Ronde van Italië. En zo is het al een heel seizoen: Farrar doet weer mee in de sprints, maar winnen is er (voorlopig?) nog niet bij. Ik weet ook niet of Tyler nog altijd in Gent woont, maar hij heeft zich alleszins al enkele jaren laten opmerken als een uitstekende ambassadeur voor onze stad…
Lees verder “Tyler Farrar wordt dertig…”

Kurt en C°

We zijn speciaal thuisgebleven voor de tweede aflevering van Kurt en C° (2-2-83) en we hebben het ons niet beklaagd. Kwam men weliswaar niet bepaald briljant uit de startblokken met Jef Geeraerts en zijn « Coltmoorden », dan vergastte Johan Verminnen ons onmiddellijk daarna op een sprankelende imitatie van een grote platenbons. Verminnen stal hier werkelijk de show en dat is precies waarop we zaten te wachten.
Lees verder “Kurt en C°”

The J.J.Band

Jess & James waren eigenlijk de Portugese broertjes Antonio en Fernando Lameirinhas, die in België opgegroeid waren, een tijdlang in Engeland verbleven en daar o.a. een tijdlang in de backing-groep van Screamin’ Lord Sutch zaten. Dat was dus echter niet meer het geval toen ik Lord Sutch in 1971 in Hastings aan het werk zag, want reeds in ’67 waren ze opnieuw naar hun tweede vaderland verhuisd en zetten daar de J.J.Band op. Met “Move” scoorden ze een bijzonder grote hit. Fernando Lameirinha zou jaren later nog met Raymond van het Groenewoud optreden.
Lees verder “The J.J.Band”

Herwig Corijn

Herwig Corijn is een Belgische cellist, die vooral bij I Fiamminghi heeft gespeeld. Als lid van Prima La Musica is hij ook op “Carnival of the heart” van Ralph Samantha te horen en veel later op “Blue wonder power milk” van Hooverphonic, waar het orkest geleid werd door Guido Van den Hauwe. In 1988 was hij ook te horen op “Gezongen landschap”, de elpee van Johan Verminnen en rond die tijd ook op de soundtrack van de film “Springen” (Jean-Pierre De Decker), gecomponeerd en gedirigeerd door Dirk Brossé.

Magenta

Weer zoiets raars. Bij de reacties op mijn artikel over de VRT-reeks “Belpop” vraagt Jef Boudry zich af waarom ik niet wat meer aandacht besteed aan de groep, waarbij hij destijds de bas hanteerde, Magenta. Nu moet ik toegeven dat ik nooit een grote Magenta-fan ben geweest, dus ik dacht dat ik Jef niet tegemoet kon komen, maar kijk, wat vind ik hier in mijn computer? Een bijdrage van drummer Marc Ségal. In briefvorm dan nog wel. Ik kan me niet herinneren ooit een brief te hebben ontvangen, maar kijk, hier is-ie dan toch.
Lees verder “Magenta”

Belpop: hoogtepunten uit de geschiedenis van de Belgische popmuziek

Belpop is een reeks van zes documentaires waarin telkens één Belgische groep of artiest centraal staat die zijn stempel heeft gedrukt op de populaire muziek in België en soms ook ver daarbuiten. Het gaat meer bepaald om De Kreuners, Front 242, The Kids, Lou Depryck, Arno en Raymond Van Het Groenewoud. Aan de hand van archiefmateriaal en interviews met de artiesten zelf, groepsleden, producers en andere getuigen wordt de muzikale carrière van de Belpop-iconen onder de loep genomen. Zo brengt Belpop vergeten of verborgen verhalen uit onze nationale muziekgeschiedenis voor het eerst of opnieuw aan het licht en op het scherm. Op dinsdag om 22.05 u. vanaf 18 november op Canvas.
Bovendien zendt Radio 1 op zaterdag 22 november van 12 tot 20 uur de zevende editie uit van 100 op 1: de beste Belgische songs. 100 op 1 is het sluitstuk van de Radio 1 Sessies. Acht uur lang de allerbeste liedjes van bij ons, gepresenteerd door Lieve De Maeyer en Floris Daelemans.
Tot en met zondag 16 november kan de Radio 1-luisteraar op http://www.radio1.be zijn vijf favorieten kiezen uit een longlist met vijfhonderd straffe Belgische songs. De nummers staan niet alleen alfabetisch, maar kunnen ook worden gesorteerd per decennium: jaren 60, 70, 80,… Er is een handige zoekfunctie en wie wil, kan zijn persoonlijke verhaal bij de nummers kwijt. De honderd beste nummers gaan naar de finale op zaterdag 22 november.
Ook dit jaar blijft het spannend tot aan het eind. De definitieve Top-10 wordt namelijk pas tijdens de uitzending zélf bepaald: de tien hoogst genoteerde nummers worden in alfabetische volgorde op de website geplaatst en de luisteraar beslist over de ultieme winnaar.
Tijdens de uitzending zijn er schandalig veel cd’s te winnen: cd’s van de muzikanten op de Radio 1 Sessies en van elke artiest in de 100 op 1-lijst.
Lees verder “Belpop: hoogtepunten uit de geschiedenis van de Belgische popmuziek”