Je kan er voor een langer verblijf op twee manieren belanden: voorbereid indien het een geplande opname betreft, of via de spoed. Dat laatste zal je maar overkomen. De kliniek dus, het ziekenhuis.
Lees verder “Vijf jaar geleden: het hoekje van Opa Adhemar (35)”
Het is ook al dertig jaar geleden dat Christine De Schepper is overleden. Ik noemde haar “mijn zus”, alhoewel we enkel de familienaam gemeen hadden, er was geen familieband. Christines heengaan is een tragedie waarover ze zelf voorafgaandelijk (uiteraard) een boek heeft geschreven, maar van dit boek is op het internet niks terug te vinden, noch biografische gegevens over haar, noch een foto, kortom niks, niks, NIKS! Ik vind het vreselijk en alhoewel ik me niet geroepen voel om iets over dat aangrijpende boek te schrijven, wil ik wel proberen met een paar “annekedotes”, zoals L.P.Boon dat noemde, haar terug tot leven wekken, want ik vind het wraakroepend dat iemand zo maar in het niets verdwijnt!
Lees verder “Christine De Schepper (1951-1995)”
Er was eens… nu zo heel lang geleden kan het niet geweest zijn gezien een aantal details die in het verhaal opduiken. Het speelt zich af in een niet genoemd koninkrijk, of is het een republiek? Nee, laten we het bij het een koninkrijk houden, met een koning op de troon. Waar deze in den beginne het paleis bewoonde met zijn puberdochter.
Lees verder “Vijf jaar geleden: het hoekje van Opa Adhemar (34)”
Het zal vermoedelijk enigszins vreemd lijken dat ik over een televisieprogramma wil schrijven dat ik nooit zag, waarvan ik geen enkele aflevering meepikte. Hoewel de kansen voor het grijpen lagen, inmiddels – laat eens nagaan – reeds zo’n slordige 6.237. Al is het woord slordig allicht misplaatst want voor zover ik weet wordt de serie heel keurig gemaakt, en de reputatie van de BBC kennend… Want die heeft de soap waar ik het over heb onder zijn hoede. EastEnders.
Lees verder “Veertig jaar geleden: eerste aflevering van “EastEnders””
Mijn vroegere confrater (*) Stef Vancaeneghem viert vandaag zijn 75ste verjaardag. Hij heeft ondertussen reeds een handvol boeken beschreven, waarvan ik er ook reeds meerdere heb gelezen, maar ik zal hem altijd vereenzelvigen met zijn debuutroman, “Zonde van Nini” uit 1987. De reden waarom wordt hieronder meer dan duidelijk uitgelegd…
Lees verder “Stef Vancaeneghem wordt 75…”
Charles Louis de Seconbet, baron de la Brède et de Montesquieu, werd geboren op 18 januari 1689 op het domein van La Brède (nabij Bordeaux) en overleed te Parijs op 10 februari 1755. Hij was een filosoof, de grondlegger van de sociologie (samen met John Locke) en is een symbool van de Verlichting. Hij ligt aan de basis van het westers idee van de democratie en van de scheiding der machten. Hij fulmineerde sterk tegen het koninklijk despotisme. En tegen de slavernij. Schreef ook over het strafrecht. Dit alles is o.m. terug te vinden in zijn werk ‘L’esprit des lois’ uit 1748. Maar ook in wat ongetwijfeld zijn meest leesbare werk is: ‘Lettres persanes’, een brievenroman gepubliceerd in 1721.
Lees verder “Montesquieu (1689-1755)”
Jaren geleden gingen we nog op stap, wij zijnde mijn eega en ik. Op stap: reisjes naar het buitenland. Het niet zo heel verre buitenland, we beperkten ons voor deze trips onder ons beidjes tot Italië, Spanje, Frankrijk, en jawel ooit Djerba. Maar hoe we ons verplaatsten, hoe we telkens onze bestemming bereikten, daarover wou ik het hebben. Het ligt misschien voor de hand dat men aan het vliegtuig denkt, niets is minder waar. Voor ons stond één vervoermiddel boven alle andere verheven: de autobus.
Lees verder “Vijf jaar geleden: het hoekje van Opa Adhemar (33)”
Het is al tien jaar geleden dat de Zuid-Afrikaanse schrijver André Brink is overleden. Hij stierf aan een hartstilstand in een vliegtuig dat op weg was van Amsterdam naar Kaapstad. Brink werd 79 jaar. Brink was eerder die week in Leuven om een eredoctoraat te ontvangen. Hij sprak ook met lezers in BOZAR.
Lees verder “André Brink (1935-2015)”
Het is vandaag al twintig jaar geleden dat kunstcriticus Jan D’Haese is overleden. Jan D’Haese schreef vooral voor ’t Pallieterke en toch werd ik met hem goed bevriend toen ik nog in onverdachte tijden goed en wel voor De Rode Vaan werkte. De aanleiding was een incident met het Gentse Theater Controverse waarover ik hieronder schrijf, maar dat zou ten hoogste goed zijn voor een “bedankje” en het zou niet kunnen uitgroeien tussen een vriendschap tussen vertegenwoordigers van twee extremen, ware het niet dat in de vorming van Jan D’Haese hiervoor reeds een voedingsbodem terug te vinden was.
Lees verder “Jan D’Haese (1922-2005)”
Vandaag is het negentig jaar geleden dat in Canada de eerste verfilming van “Maria Chapdelaine” (dus let op: Maria en niet Marie, zoals men zou verwachten) naar het boek van de Franse schrijver Louis Hémon in première is gegaan. Het was weliswaar een Franse film (van Jean Duvivier) met Madeleine Renaud en Jean Gabin in de hoofdrollen, maar “Maria Chapdelaine” behoort nu eenmaal tot het Canadese erfgoed, omdat het verhaal zich daar afspeelt. Hémon is trouwens in Canada overleden en wordt dan ook vaak als een Canadese auteur vermeld, maar – zoals mijn vriend Alcide opmerkt – “un peu abusivement puisqu’il a vécu moins de deux ans au Canada, d’octobre 1911 à juillet 1913.”
Lees verder “Negentig jaar geleden: eerste verfilming van “Maria Chapdelaine””
dagelijks iets degelijks 