55 jaar geleden: de kiemen voor Theater Arena

55 jaar geleden: de kiemen voor Theater Arena

Om de oprichting van Theater Arena toe te lichten, moeten we eerst en vooral ons wenden naar… het NTG! En met name naar de première op 20 mei 1967 van ‘De Vertraagde Film’ van Herman Teirlinck. Bij het groeten stapt regisseur Frans Roggen waardig en theatraal naar voren, om een breed saluut te brengen naar de zijloge côté jardin waar normaal directeur Poppe had moeten zitten. Die loge was echter leeg. Eén seconde verbazing, waarna het publiek  de geste meteen door heeft. Onder het applaus breekt een tumult uit van Poppe-fans die op de houten vloer stampen en minutenlang scanderen: “Poppe-Poppe-Poppe!”

Lees verder “55 jaar geleden: de kiemen voor Theater Arena”

Veertig jaar geleden: “De Biezenstekker” definitief afgevoerd

Veertig jaar geleden: “De Biezenstekker” definitief afgevoerd

“De voor 15 mei 1982 aangekondigde première van de Arca-produktie van De biezenstekker, een (nieuwe) toneelbewerking van de bekende novelle door Arca/NET-acteur Dirk Celis (bovenstaande foto is van YouTube), werd tijdelijk uitgesteld; de produktie zal echter uiteindelijk geheel afgelast moeten worden wegens tijdgebrek en interne moeilijkheden.” (website van het Cyriel Buysse Genootschap)

Lees verder “Veertig jaar geleden: “De Biezenstekker” definitief afgevoerd”

25 jaar geleden: Cultuur in Gent (104)

25 jaar geleden: Cultuur in Gent (104)

Zelf begrijp ik helemaal niet hoe het mogelijk is, maar « Weg met de stad! Weg met het huwelijk! » van Jo De Meyere naar teksten van Juvenalis is blijkbaar zo populair dat alweer een tiental extra-voorstellingen werden ingelast, waarvan de eerste vanavond plaatsheeft in de Tinnen Pot. Hopelijk komt het succes niet voort uit de racistische, homofobe en sexistische grappen die Jo (of regisseur Jules Croiset) eraan heeft toegevoegd. Wie beide heren kent, weet dat deze niet « gemeend » zijn, maar uit het stuk zelf blijkt dat niet. * In 1968 zou dat zeker niet gekund hebben. Vraag dat maar aan Marc Reynaerts (foto) die in het Koetshuis (Hoogpoort) zijn stuk « Ik ben 19 in ’68 » brengt. * Theatergroep Hollandia tenslotte brengt in Vooruit « Twee stemmen » op teksten van Marguerite Duras en Pasolini en « Machine agricole ». * Dit laatste is een muziekproductie en vormt dan de overgang naar het enige concert van vanavond en dat is dan een koorconcert door de Kantorei uit zusterstad Wiesbaden in Sint-Baafs. (HLN, 9/5/1997)

25 jaar geleden: “Weg met de stad! Weg met het huwelijk!”

25 jaar geleden: “Weg met de stad! Weg met het huwelijk!”

De volgende monoloog van Jo De Meyere in Arca, “Weg met de stad! Weg met het huwelijk!”, was gebaseerd op de satiren van Juvenalis, hekeldichten uit de tijd van de Romeinen, maar die tijd blijkt ontzettend sterk op die van ons te gelijken. De perstekst spreekt van decadentisme, vuile was buiten hangen, verslapping van de zeden, schijnheiligheid, seksuele perversie, wreedheid… allemaal zaken die in 1996 wel aan de orde van de dag waren, maar om dat nu meteen ook tot de kenmerken van “onze tijd” te maken, dan plaatst men de verworvenheden van de jaren zestig wel in een verkeerd daglicht.

Lees verder “25 jaar geleden: “Weg met de stad! Weg met het huwelijk!””

Nolle Versyp (1936-2006)

Nolle Versyp (1936-2006)

In de nacht van 5 op 6 oktober 2006 is de Gentse acteur Nolle Versyp overleden. Bij zijn overlijden werd vooral gerefereerd aan de soapserie “Thuis”, waarin hij de nogal rigide Dr.Dré speelde. Nolle zou zeker een grapje maken over het gebruik van het woord “rigide”, want omwille van zijn gezondheidsproblemen, meer bepaald wegens reuma had hij inderdaad al enkele jaren het acteren op scène moeten laten varen. Sedert een jaar was hij ook uit “Thuis” verdwenen (hij speelde nu zogezegd enkel nog pétanque in de Provence) omdat de ziekte steeds meer bezit nam van zijn lichaam, tot hij er uiteindelijk aan bezweken is.

Lees verder “Nolle Versyp (1936-2006)”

Julien Schoenaerts (1925-2006)

Julien Schoenaerts (1925-2006)

Het is vandaag al vijftien jaar geleden dat de Antwerpse acteur Julien Schoenaerts is overleden. “Hij wordt unaniem door publiek, pers en theater beschouwd als een van de grootste naoorlogse acteurs in Vlaanderen, een reputatie die soms bijna mythische proporties aannam,” schrijft Wikipedia en inderdaad, die verafgoding stootte mij hevig tegen de borst. Was het daarom, of gewoon uit baldadigheid, of om anders te zijn, of omwille van een paar zaken die ik ben tegengekomen (zie verder), maar ik was géén fan. Zijn beste vertolking vond ik dan ook die van monseigneur Stillemans in Daens, als hij tegen die kruiperige pastoor (gespeeld door Jappe Claes, meen ik me te herinneren) zegt: “Hier neem mijn bisschopsring maar mee, dan kunt ge hem thuis zoveel kussen als ge maar wilt.”

Lees verder “Julien Schoenaerts (1925-2006)”

35 jaar geleden: eerste aflevering van “Het pleintje”

35 jaar geleden: eerste aflevering van “Het pleintje”

In het kader van de coronacrisis zond de VRT vorig jaar ook de serie “Het pleintje” heruit. Persoonlijk zou ik gedacht hebben dat men dat potje beter gedekt zou houden, maar aangezien een romance tussen de onlangs overleden Johnny Voners en Nora Tilley (zie foto) een centraal gegeven is in de serie ben ik er toch opnieuw naar gaan kijken. Mijn strenge mening erover is echter uiteindelijk niet gewijzigd.

Lees verder “35 jaar geleden: eerste aflevering van “Het pleintje””

25 jaar geleden: “Het Gigli Concert” in Tinnenpot

25 jaar geleden: “Het Gigli Concert” in Tinnenpot

25 jaar geleden zag ik “Het Gigli Concert” van de Ierse hedendaagse schrijver Tom Murphy. Jo Decaluwe speelt hierin een geflipte bouwondernemer die zou willen kunnen zingen als Beniamino Gigli. Omdat dit uiteraard niet lukt, leidt dit tot woedeaanvallen die hij koelt op zijn vrouw en kind. Daarom wordt hij gedwongen psychiatrische hulp te zoeken. Aangezien hij de pest heeft aan “normale” psychiaters, wendt hij zich tot de “dynamatoloog” Kings (gespeeld door Jo De Meyere), die echter al evenmin raad weet met zichzelf, evenals met zijn relatie tot de getrouwde Mona (Christine Decock). Het resultaat is dat “Gigli” genezen is en Kings zelfmoord pleegt als hij verneemt dat Mona kanker heeft. Dit stuk werd in een vertaling en een regie van Jo Gevers opgevoerd in de Tinnen Pot en was verschrikkelijk vervelend en voorspelbaar. Alweer een verloren avond in het theater.

Referentie
Ronny De Schepper, De Wet van Murphy, Het Laatste Nieuws 15 september 1995