Dertig jaar geleden: “… En het woord is vlees geworden”

Dertig jaar geleden: “… En het woord is vlees geworden”

Het 41ste seizoen van het Gentse Arcatheater is gestart in… Antwerpen. In de Zwarte Zaal van het Fakkeltheater bracht Doris Van Caneghem immers de monoloog “Shirley Valentijn”. En in Gent zelf is Arca voor “De Coburger”, een monoloog met Jo De Meyere in de rol van Leopold I, uitgeweken naar het Sabbattinitheater in de Hoogstraat. Het zalenprobleem in Gent is dus nog steeds niet opgelost…

Lees verder “Dertig jaar geleden: “… En het woord is vlees geworden””

Margrietje Bruggeman wordt 75…

Margrietje Bruggeman wordt 75…

Margriet Bruggeman (foto YouTube) wordt door sommigen aanzien als de beste Gentse comédienne. “Ach Margrietje… als je een L voor de Ach zet krijg je Lach…” aldus Jo Decaluwe. Jarenlang staat ze al op de komische scène, vroeger met het Gents Amusementstheater, met De Drie Charels maar vooral ook met Moereloere en sinds 1999 met de Tinnenpot-cabaretten met Jo De Meyere, Oswald Versyp en Fred Praet. De teksten zijn meestal van Oswald Versyp en de liedjes van Luc Soens samen met accordeonist Fred Praet. Temse heeft zijn Kaailopers, Tinnenpot heeft zijn “stroatlupers”. In de vijfde editie van het populaire “Cabaret”-programma in een regie van Jo Decaluwe stonden deze volkse figuren centraal. Het is een variatie op het bekende Gentse thema van “in mijn stroatje zijn’t allemoal komere”…

Uit de boekenkast van mijn vader herinner ik mij de omnibussen van “de gulle Vlaamse lach”. In die tijd dekte deze titel volledig de lading, aangezien erin verhalen werden gebundeld zoals “De wonderdoktoor” of “De fanfare der Sint-Jansvrienden”. Op het eerste gezicht zou men kunnen zeggen dat zo’n titel ondertussen achterhaald is. Men kan zich nauwelijks voorstellen dat werk van Tom Lanoye of Herman Brusselmans onder dergelijke titel zou worden uitgegeven bijvoorbeeld. Toch bewijst met name het Gentse Tinnenpottheater van Jo Decaluwe dat “de gulle Vlaamse lach” nog altijd bestaat. Tot in 2014 liep daar immers de voorstelling “Cabaret” van het trio Jo De Meyere, Oswald Versyp en Margriet Bruggeman, in een regie van Jo Decaluwe. Recentere optreden van Margrietje Bruggeman kan ik echter niet terugvinden op het internet.

45 jaar geleden: “Het recht van de sterkste” in het NTG

45 jaar geleden: “Het recht van de sterkste” in het NTG

In april 1974 regisseerde Hugo in het NTG “Het recht van de sterkste”, de toneelbewerking door Jan Christiaens van de gelijknamige roman van Cyriel Buysse. Ikzelf heb het stuk op televisie gezien (dergelijke captaties moeten we nu ontberen), maar ik herinner me er niet veel meer van. Niets eigenlijk. Als ik echter op de recensie van Mark Vlaeminck in De Standaard van 16 april 1974 moet afgaan, was het geen groot succes. De titel “vervelende Buysse-smartlap” zegt reeds meer dan voldoende, maar ik geef u toch ook nog zijn slot mee: “Waarom na de dood van Maria de wiedsters opnieuw ten tonele moeten verschijnen en nogmaals alles uitleggen, heb ik niet gesnapt. Tijdens de tweede voorstelling, zondagnamiddag, heeft het publiek geapplaudisseerd na de sterfscène! De mensen dachten (terecht) dat het afgelopen was. Alles was immers gezegd en toen kwam er nog eens een flauwe epiloog met veel verklaringen en goedkope pseudo-filosofie.”
Lees verder “45 jaar geleden: “Het recht van de sterkste” in het NTG”

Dertig jaar geleden: “Pas de deux” van Hugo Claus

Dertig jaar geleden: “Pas de deux” van Hugo Claus

Dertig jaar geleden zag ik “Pas de deux” van Hugo Claus in een regie van Jean-Pierre De Decker. Ik bracht daarover verslag uit in De Rode Vaan onder de titel “Er mag weer ‘gespeeld’ worden”, want ik had mijn buik meer dan vol van de zogenaamde nieuwe esthetiek die in die tijd hoogtij vierde. Jean-Pierre De Decker zei hierover later: “Als ik aan zelfkritiek doe, zie ik dat ik in sommige voorstellingen de acteur een beetje verwaarloosd heb ten koste van het spektakel. Het was de jongste jaren ook niet makkelijk de acteurs echt te laten spelen. Ik vond het heel mooi dat er boven een bespreking van Pas de Deux als titel stond: ‘Er mag weer gespeeld worden’. Ik geloof dat het in de Rode Vaan was . Dat is het grootste compliment dat je mij kan geven.” (tegen Luc Rasquin in “De Rode Vaan” nr.3 van 1988)
Lees verder “Dertig jaar geleden: “Pas de deux” van Hugo Claus”

Vijftig jaar geleden: de kiemen voor Theater Arena

Vijftig jaar geleden: de kiemen voor Theater Arena

Om de oprichting van Theater Arena toe te lichten, moeten we eerst en vooral ons wenden naar… het NTG! En met name naar de première op 20 mei 1967 van ‘De Vertraagde Film’ van Herman Teirlinck. Bij het groeten stapt regisseur Frans Roggen waardig en theatraal naar voren, om een breed saluut te brengen naar de zijloge côté jardin waar normaal directeur Poppe had moeten zitten. Die loge was echter leeg. Eén seconde verbazing, waarna het publiek  de geste meteen door heeft. Onder het applaus breekt een tumult uit van Poppe-fans die op de houten vloer stampen en minutenlang scanderen: “Poppe-Poppe-Poppe!”
Wanneer regisseur Roggen zich achteraf tussen het publiek via de grote trap naar de foyer wil begeven, krijgt hij van onheilsbode, de goede NTG-secretaris Roger Thienpont (die als Paul Berkenman de filmfragmenten had gedraaid), stilletjes te horen dat de Raad van Beheer zijn aanwezigheid op de receptie niet op prijs stelt. De flamboyante Frans Roggen maakt prompt een publieke scène: “Wat! De regisseur van het stuk wordt dus niet geduld op de receptie!”, etc. Roggen verlaat met slaande deuren het gebouw. Voorgoed.
En dat is dan ook het begin geweest van wat gezien werd als een anti-NTG-operatie: de stichting van Theater Arena met een schare van Poppe-getrouwen.
De benaming “Theater Arena” vinden we dan ook voor het eerst terug in 1968, gekoppeld aan het Amateurstoneelcentrum L.Van de Putte. Na één seizoen ging Arena onder impuls van Jacques Veys (foto) echter op eigen benen staan. Onder de artistieke leiding van Frans Roggen werd er vooral hedendaags theater gebracht: “De Meiden” (Genet), “De Nonnen” (Manet), “Huis Clos” (Sartre).
Lees verder “Vijftig jaar geleden: de kiemen voor Theater Arena”

Nolle Versyp (1936-2006)

Nolle Versyp (1936-2006)

In de nacht van 5 op 6 oktober 2006 is de Gentse acteur Nolle Versyp overleden. Bij zijn overlijden werd vooral gerefereerd aan de soapserie “Thuis”, waarin hij de nogal rigide Dr.Dré speelde. Nolle zou zeker een grapje maken over het gebruik van het woord “rigide”, want omwille van zijn gezondheidsproblemen, meer bepaald wegens reuma had hij inderdaad al enkele jaren het acteren op scène moeten laten varen. Sedert een jaar was hij ook uit “Thuis” verdwenen (hij speelde nu zogezegd enkel nog pétanque in de Provence) omdat de ziekte steeds meer bezit nam van zijn lichaam, tot hij er uiteindelijk aan bezweken is.
Lees verder “Nolle Versyp (1936-2006)”