Het Arcatheater was de erfgenaam van de gulle Vlaamse lach…
Lees verder “25 jaar geleden: cultuur in Gent (687)”25 jaar geleden: cultuur in Gent (687)
Tag: Jo De Meyere
Oswald Versyp (1939-2014)
Het is al tien jaar geleden dat (beroeps)acteur/regisseur/auteur (vooral voor Cabaretgroep Moereloere) Oswald Versyp is overleden (foto Thuis/VRT).
Lees verder “Oswald Versyp (1939-2014)”40 jaar geleden: « Katastrofe »
Terecht wordt dit één-bedrijf toneelstukje van Samuel Beckett als een van zijn mooiste, van zijn menselijkste en van zijn meest pregnante toneelteksten beschouwd.
Lees verder “40 jaar geleden: « Katastrofe »”35 jaar geleden: “… En het woord is vlees geworden”
Het 41ste seizoen van het Gentse Arcatheater is gestart in… Antwerpen. In de Zwarte Zaal van het Fakkeltheater bracht Doris Van Caneghem immers de monoloog “Shirley Valentijn”. En in Gent zelf is Arca voor “De Coburger”, een monoloog met Jo De Meyere in de rol van Leopold I, uitgeweken naar het Sabbattinitheater in de Hoogstraat. Het zalenprobleem in Gent is dus nog steeds niet opgelost…
Lees verder “35 jaar geleden: “… En het woord is vlees geworden””Margrietje Bruggeman wordt tachtig…
Margriet Bruggeman (foto YouTube) wordt door sommigen aanzien als de beste Gentse comédienne. “Ach Margrietje… als je een L voor de Ach zet krijg je Lach…” aldus Jo Decaluwe. Jarenlang staat ze al op de komische scène, vroeger met het Gents Amusementstheater, met De Drie Charels maar vooral ook met Moereloere en sinds 1999 met de Tinnenpot-cabaretten met Jo De Meyere, Oswald Versyp en Fred Praet. De teksten zijn meestal van Oswald Versyp en de liedjes van Luc Soens samen met accordeonist Fred Praet. Temse heeft zijn Kaailopers, Tinnenpot heeft zijn “stroatlupers”. In de vijfde editie van het populaire “Cabaret”-programma in een regie van Jo Decaluwe stonden deze volkse figuren centraal. Het is een variatie op het bekende Gentse thema van “in mijn stroatje zijn’t allemoal komere”…
Lees verder “Margrietje Bruggeman wordt tachtig…”25 jaar geleden: cultuur in Gent (601)
“The Cocktail Party” in de Minard was een tegenvaller…
Lees verder “25 jaar geleden: cultuur in Gent (601)”Vijftig jaar geleden: “Het recht van de sterkste” in het NTG
In april 1974 regisseerde Hugo in het NTG “Het recht van de sterkste”, de toneelbewerking door Jan Christiaens van de gelijknamige roman van Cyriel Buysse. Ikzelf heb het stuk op televisie gezien (dergelijke captaties moeten we nu ontberen), maar ik herinner me er niet veel meer van. Niets eigenlijk. Als ik echter op de recensie van Mark Vlaeminck in De Standaard van 16 april 1974 moet afgaan, was het geen groot succes. De titel “vervelende Buysse-smartlap” zegt reeds meer dan voldoende, maar ik geef u toch ook nog zijn slot mee: “Waarom na de dood van Maria de wiedsters opnieuw ten tonele moeten verschijnen en nogmaals alles uitleggen, heb ik niet gesnapt. Tijdens de tweede voorstelling, zondagnamiddag, heeft het publiek geapplaudisseerd na de sterfscène! De mensen dachten (terecht) dat het afgelopen was. Alles was immers gezegd en toen kwam er nog eens een flauwe epiloog met veel verklaringen en goedkope pseudo-filosofie.”
Lees verder “Vijftig jaar geleden: “Het recht van de sterkste” in het NTG”Jo De Meyere wordt 85…
Vandaag viert de Oost-Vlaamse acteur Jo De Meyere zijn 85ste verjaardag…
Lees verder “Jo De Meyere wordt 85…”Dertig jaar geleden: “Drek” van Robert Schneider
Alweer een verloren avond in het theater, dat was mijn gevoel bij “Drek” van Robert Schneider, opgevoerd in Arca in een regie en decor van Chris Vanneste (die zijn burgerdienst doet bij Arca als… technieker). Jo De Meyere heeft zelf deze tekst gekozen om daarmee heel duidelijk stelling te nemen tegen het opkomende fascisme. Heel lovenswaardig dus maar dit stuk blijft niet enkel in de goede bedoelingen steken, het heeft misschien zelfs het omgekeerde effect! De Meyere speelt hierin een gastarbeider die zichzelf “Sad” noemt als afkorting van “Saddam”. Op het einde zal blijken dat hij helemaal niet zo heet, maar dat het enkel uitgevonden is om de woordspeling “Ik heet Sad, dat betekent droevig in het Engels, maar ik ben helemaal niet droevig” tot in den treure te gebruiken.
Lees verder “Dertig jaar geleden: “Drek” van Robert Schneider”Veertig jaar geleden: “Eindspel” van Samuel Beckett
Een van de grootste acteurs van Vlaanderen (zoniet dé) is Julien Schoenaerts. En die kan het zich dan ook permitteren zich niet gewoon in te schakelen in het « normale » theaterpatroon, dat in het ergste geval kan leiden tot acteren om den brode, maar die heel nauwgezet zijn stukken kiest in functie van zijn talent. Zo heeft hij zich nu op « Eindspel » van Samuel Beckett geworpen omdat de hoofdfiguur Hamm zich in een gedroomde situatie bevindt voor een rasacteur om daar alles uit te puren (hij is namelijk blind en lam). Het is het Gentse Arcatheater dat nu al een paar jaar aan Schoenaerts de kans biedt om zijn fantasieën uit te leven en vertaler Walter Tillemans werd als regisseur aangetrokken, maar dit is en blijft een stuk van Schoenaerts. Punt uit.
Lees verder “Veertig jaar geleden: “Eindspel” van Samuel Beckett”
