Vijf jaar geleden: Mong Rosseel krijgt de Walter De Buck-prijs

Vijf jaar geleden: Mong Rosseel krijgt de Walter De Buck-prijs

Bij het begin van de Gentse Feesten mocht Mong Rosseel uit handen van zijn geliefde burgervader Daniël Termont de Walter De Buck-prijs in ontvangst nemen. Nu, als er iemand die prijs verdient, dan is hij het wel, dus tot zo ver is er geen vuiltje aan de lucht. Ik viel echter wel steil achterover toen Mong tijdens een interview op de lokale zender AVS zowaar meende deze prijs te moeten aangrijpen om geradicaliseerde moslims te moeten goedpraten! “Men heeft het nu voortdurend over geradicaliseerde moslimjongeren,” aldus een wel erg Vuile Mong, “maar destijds in Leuven was ik eigenlijk ook een geradicaliseerde jongere.” En in eenzelfde elan ging hij verder: “Radicaliseren is altijd goed!” (hierin overigens bijgetreden door interviewer Wim Claeys, maar dit terzijde) en hij verwees daarbij naar uitspraken van Martin Luther King en Nelson Mandela. Zou de man die 35 jaar geleden eigenhandig het Vlaams Progressief Zangfeest in de kiem smoorde, dat dan ook vinden van “geradicaliseerde Vlamingen” (zoals mij)? Ik heb zo’n lichtbruin vermoeden van niet… Maar geradicaliseerde moslims zijn dus wel o.k. voor hem die in vorige eeuw (terecht) nog een gesel was voor alle nonkel paters en tante nonnekes…

Lees verder “Vijf jaar geleden: Mong Rosseel krijgt de Walter De Buck-prijs”

Veertig jaar geleden: “De stomme van…” op de markt van Temse

Veertig jaar geleden: “De stomme van…” op de markt van Temse

Hoera ! Ze zijn er ! Reeds vlak voor de pauze van het nieuwe stuk « De stomme van … » van de Vieze Gasten (Vuile Mong is in de anonimiteit van de groep ondergedoken) weerklonk deze kreet. En dat was dan niet enkel om de incidentrijke aankomst van de Ronde van België aan te kondigen, maar toen reeds was het duidelijk dat de Vieze Gasten eindelijk op het punt waren gekomen, waar ze reeds jaren naartoe aan het groeien waren zonder er ooit echt in te slagen hun goede bedoelingen waar te maken. In dit programma ter gelegenheid van « 150 jaar België » echter is alles tot in de… puntjes verzorgd (tekst en spel, humor en ernst, muziek, zowel compositie als uitvoering enz.), zo heeft dat onzalig herdenkingsjaar toch nog iets goeds opgeleverd.

Lees verder “Veertig jaar geleden: “De stomme van…” op de markt van Temse”

Veertig jaar geleden: een Kritisfestival met grote allure

Veertig jaar geleden: een Kritisfestival met grote allure

Op 15 maart 1980 vond in de stadsfeestzalen van Sint-Niklaas (vlakbij het station) het tweede Kritisfestival plaats. Met een voortreffelijke affiche! Deze week stellen we ze u voor. In volgorde: Vuile Mong, De Veulpoepers en Toy. Alvast een programma dat zijn geld waard is, temeer daar een kaart in voorverkoop slechts 80 fr. kost. De dag zelf worden er dat wel 100. Kaarten kan je bestellen bij de KJB, Jozef Liedtsstraat 19, 2000 Antwerpen.

Lees verder “Veertig jaar geleden: een Kritisfestival met grote allure”

Dertig jaar geleden: “Zalig zij die van de leugen kunnen leven: politici, schrijvers, acteurs, journalisten…”

Dertig jaar geleden: “Zalig zij die van de leugen kunnen leven: politici, schrijvers, acteurs, journalisten…”

Van 5 tot 10 december 1989 had in Antwerpen, Brussel en Gent het eerste Vertelfestival plaats van Kultuurwerkplaats LOD, FNAC en het Noordstarfonds. « Artistiek verantwoordelijke » voor het festival is Herwig De Weerdt. De geestelijke vader van Theater Stekelbees ontpopt zich nu reeds een vijftal jaren als een verteller par excellence. Nog niet zo heel lang geleden ging zijn jongste productie, « De Eerste Held » in première. Steeds weet hij de juiste toon te treffen om zijn toehoorders te boeien. En of dat nu kinderen of volwassenen zijn, maakt in essentie geen verschil uit…
Lees verder “Dertig jaar geleden: “Zalig zij die van de leugen kunnen leven: politici, schrijvers, acteurs, journalisten…””

Herwig De Weerdt wordt 65…

Herwig De Weerdt wordt 65…

Herwig De Weerdt ken ik reeds sedert zijn studententijd en dan vooral in de tijd dat ik mijn burgerdienst deed bij prof.Bolckmans. Toen had Herwig zich zowat opgeworpen als de studentenleider van de Germaanse. Herwig zelf deed zijn burgerdienst bij Vuile Mong (foto), maar had daarvóór reeds een eigen theater gesticht, Stekelbees, waarbij ik ook Daan Hugaert en Laurette Muylaert (later vervangen door Katrien Devos) terugvond, net als een aantal muzikanten, waaronder ook Jef Lefève, die als “Zwozze” nog met mij op kot had gezeten in de Brugsepoortstraat.
Ik heb Herwig dan ook herhaalde keren “geïnterviewd”, maar dat was meestal informeel. De meest “officiële” keer (en daardoor de ruggengraat van onderstaande tekst) was in een periode toen zijn toenmalige eega Helga Demeyere in een stuk in Arca iets met slangen deed en opdat die beesten aan haar zouden kunnen wennen, had ze die bij haar in huis genomen. Aangezien ik een vreselijke slangenfobie heb, deed ik hem dan ook zweren op het hoofd van al zijn echte en onechte kinderen dat de slangen in geen geval in mijn buurt zouden komen. Hij heeft woord gehouden. Brave jongen. (*)
Lees verder “Herwig De Weerdt wordt 65…”

35 jaar geleden: tijdens de lunch bloeien de anjers in het theater

35 jaar geleden: tijdens de lunch bloeien de anjers in het theater

Middagpauze. Tijd om pinten te pakken met « de collega’s », schuine moppen te vertellen, opmerkingen te maken over meisjes in het café en natuurlijk ook tijd om over politiek te discussiëren, dat spreekt voor zich. Maar naar theater gaan ? Ik denk er niet aan. Een paar keer heb ik me laten vangen aan « middagen van de poëzie », want, nou ja, een middagdutje is óók nooit weg, maar theater ?

Lees verder “35 jaar geleden: tijdens de lunch bloeien de anjers in het theater”