Tag: Fons Mariën

De leestips van Nonkel Fons (retro 121)

De leestips van Nonkel Fons (retro 121)

In Judas keert de Israëlische schrijver Amos Oz terug naar het Jeruzalem van de winter 1959-1960. Student Sjmoeël Asj stopt om financiële redenen aan de universiteit en met zijn studie over Jezus in de ogen van de joden. Hij vindt een baantje in een oud huis in Jeruzalem waar hij met de oude man Wald dagelijks urenlang moet converseren en verder enkele kleinere taken moet vervullen in ruil voor kost en inwoon. In het huis woont ook de ongeveer 45-jarige vrouw Atalja, tot wie hij zich al snel aangetrokken voelt. Maar er hangt een mysterieuze sfeer in het huis, geleidelijk aan ontdekt hij dat zij de schoondochter van Wald is en dat Walds zoon in de oorlog van 1948 op gruwelijke wijze aan zijn einde kwam.

Lees verder “De leestips van Nonkel Fons (retro 121)” →

De leestips van Nonkel Fons (retro 119)

De leestips van Nonkel Fons (retro 119)

Het boek Jij bent van mij van Peter Middendorp handelt over een waar gebeurd verhaal. Een jonge boer, Tille Storkema, vergrijpt zich op een nacht aan een zestienjarig meisje van het dorp. Zij wordt ’s anderendaags dood teruggevonden in een weiland. Tille is boer, echtgenoot van Ada en vader van twee kinderen. Dertien jaar lang raakt het raadsel van de dood van het meisje niet opgelost. Dorpsmensen blijven erover praten en leggen de schuld bij mensen van het asielzoekerscentrum. Tille is toegewijd, zowel voor zijn melkkoeien als zijn kinderen. Wanneer uiteindelijk een DNA-onderzoek van alle mannen uit het dorp wordt uitgevoerd, valt Tille alsnog door de mand…

Lees verder “De leestips van Nonkel Fons (retro 119)” →

De leestips van Nonkel Fons (retro 118)

De leestips van Nonkel Fons (retro 118)

De auteur van Israël, van lieveling tot paria is Hans Knoop, een Nederlands journalist en Jood (foto Rob Bogaerts via Wikipedia). Als correspondent verbleef hij een tijd in Israël, coverde hij de oorlogen in 1967 en 1973. Hij kiest in dit boek resoluut voor de verdediging van Israël en zoekt naar de redenen waarom Israël in de ogen van de internationale gemeenschap (en in het bijzonder Nederland) evolueerde van lieveling (in 1967) tot paria (de afgelopen decennia). Hij vangt aan met een hoofdstuk dat zijn persoonlijk verhaal vertelt (als correspondent) en dat bij wijlen erg anekdotisch is. In een ruimer tweede deel gaat hij dieper in op de veranderde beeldvorming en o.m. de rol van de journalistiek hierin. Ten slotte eindigt hij met een hoofdstuk over actuele kwesties (zoals de oorlog in Gaza van 2008-9, de muur…).

Lees verder “De leestips van Nonkel Fons (retro 118)” →

De leestips van Nonkel Fons (retro 116)

De leestips van Nonkel Fons (retro 116)

Luidens de flaptekst is het boek Islam voor ongelovigen van Lucas Catherine een frisse kijk op de geschiedenis van de islam. Waarin dat frisse bestaat is me niet duidelijk. Inderdaad brengt de auteur hier de geschiedenis van de islam maar soms gaat het meer over de geschiedenis van de Arabische wereld. Uiteraard zijn de twee erg verweven, echt helemaal overlappen ze niet. Zo heeft Catherine het ook over de rol van Uncle Islam (waarmee hij Uncle Sam bedoelt) en de oliebelangen. De auteur is heel goed thuis in de Arabische wereld en het boek bevat talrijke interessante weetjes en leuke anekdotes. Maar interessant is ook om te zien wat de auteur vergeet te vermelden of slechts eufemistisch benadert. Zoals het statuut van dhimmi wat hij als beschermeling duidt en aldus de hele vernederende en onderdanige positie van dhimmi’s (joden en christenen onder moslimbestuur) onvermeld laat.

Hij schrijft over de moefti El Hussein van Jeruzalem, maar vergeet diens contacten met Himmler en Hitler in de jaren veertig te vermelden. Over de Arabische slavenhandel lezen we niets. De auteur is eenzijdig bevooroordeeld voor de Arabieren/islam, zo betitelt hij de kruisvaarders als barbaren (wat ze wellicht ook waren) maar zwijgt hij in alle talen over de barbaarse wijze waarop de islam in de eerste decennia na Mohammed zich verspreidde over het Midden-Oosten, Perzië, Noord-Afrika en Spanje. Het boek dateert van 1997, dus recentere evoluties (de toename van islamterreur) blijft onbesproken, maar dat kan niemand hem ten kwade duiden.

Fons Mariën, 05/12/2018

De leestips van Nonkel Fons (retro 115)

De leestips van Nonkel Fons (retro 115)

Invisible van Paul Auster begint bijna als een thriller in een eerste hoofdstuk waarin in 1967 de letterenstudent Adam Walker kennis maakt met Fransman en professor politiek Rudolf Born en zijn intrigerende Franse vriendin Margot. Walker raakt betrokken in een soort driehoeksrelatie en vervolgens wordt een moord gepleegd. Verder in dit boek kadert Auster dit hoofdstuk in een ruimer verhaal waarin de Walker van 40 jaar later voorkomt en we verder vernemen hoe het met hem, met Born en Margot verder verlopen is. Een spannend en boeiend verhaal dat zich afspeelt in New York en Parijs, maar dat evenwel – naar mijn gevoel – verzwakt naar het einde toe. Toch in zijn geheel intrigerend en de moeite waard om te lezen.

Fons Mariën, 18/10/2012

De leestips van Nonkel Fons (retro 114)

De leestips van Nonkel Fons (retro 114)

In tijden van afnemend licht van Eugen Ruge is een familiekroniek: de hoofdstukken zijn niet chronologisch gerangschikt maar gaan van 1952 tot 2001. Centraal staat de familie Umnitzer die in de DDR leeft, voor het overgrote deel socialistisch/communistisch geïnspireerd is met grootvader Wilhelm (bekroond communist), vader Kurt (DDR-historicus) en (klein-)zoon Alexander en hun partners. Hun geschiedenis wordt geschetst tegen de achtergrond van de grote gebeurtenissen van de tijd zoals de val van de Muur en de ineenstorting van het communisme in 1989-1991. Zo vlucht Alexander nog voor de val van de Muur naar het westen. Eigenlijk had ik verwacht dat die politieke achtergrond meer uitgediept zou zijn, maar Ruge doet het eerder schetsmatig. Hij weet wel goed personages te typeren met hun onderlinge geschillen en ergernissen. Al met al een heel lezenswaardig boek!

Fons Mariën, 13/04/2013

De leestips van Nonkel Fons (retro 113)

De leestips van Nonkel Fons (retro 113)

De ondertitel van het boek “In naam van God” luidt: Elke dag een aanslag. Het boek bevat inderdaad een heel uitvoerige lijst van aanslagen gepleegd in het hele jaar 2017, aanslagen die gepleegd zijn in naam van God. Dit dagboek wordt voorafgegaan en gevolgd door meer theoretische hoofdstukken over geweldpleging in naam van een religie. De auteurs gebruiken hiervoor het begrip theoterrorisme (naar het Griekse theos). De auteurs, Paul Cliteur en Dirk Verhofstadt, zijn bekende vrijzinnigen en hebben een kritische houding tegenover godsdienst. In feite behandelen ze hoofdzakelijk de monotheïstische godsdiensten, die ze het meest voor geweld verantwoordelijk achten. Voor een deel behandelen ze dit vanuit de leerstellingen van de godsdienst, voor een deel ook historisch, met concrete gegevens over concrete gewelddaden (b.v. tegen Gandhi, Rabin, Sadat, Theo Van Gogh, de fatwa tegen Salman Rushdie…). Ze onderzoeken ten slotte ook nog de mogelijkheden om in casu de islam te hervormen, meer Europees of liberaal te maken, aan de hand van een aantal voorbeelden van dergelijke moslimhervormers uit Europa en de VS. Dit boek is boeiende lectuur en zet zich af tegen het postmoderne cultuurrelativisme die erop uit is godsdiensten (in casu vaak de islam) uit de wind te zetten als het om terrorisme gaat.

Fons Mariën, 15/11/2018