Het is vandaag precies dertig jaar geleden dat de VRT-soap “Thuis” voor het eerst op het scherm verscheen, een feit waaraan ik natuurlijk moeilijk kan voorbijgaan, ook al kijk ik er al een tijdje niet meer naar en heb ik er dan ook niet veel meer over geschreven. Daarom heb ik het feit alleen maar aangegrepen om al mijn vroegere bijdragen nog eens op te lijsten…
Lees verder “De dertigste verjaardag van “Thuis””
Mijn vermoeden werd bevestigd dat vier nieuwe stukken door één en hetzelfde gezelschap dat dan op de koop toe ook nog voor de organisatie en de accommodatie van zo’n vijf andere theaters moet instaan, te hoog gemikt was. Wim De Wulf (foto LinkedIn) is daarvan het slachtoffer geworden. De première van zijn solostuk « Min dertig in de schaduw » diende naar een latere datum te worden verschoven. En misschien is men ook bij « Coco is dada » van Daan Hugaert iets te vlug van stapel gelopen.
Lees verder “Veertig jaar geleden: kindertheater dat niet kinderachtig is”
Wie de succesrijke film “Shakespeare in love” heeft gezien, heeft daaruit wellicht het best onthouden dat het spel van de geslachten in Shakespeares tijd vreselijk ingewikkeld was. Op het toneel, wel te verstaan. Er was de verordening dat alleen mannen toneel mochten spelen, zodat automatisch alle vrouwenrollen door mannen (knapen als het meisjes betrof) dienden te worden gespeeld. Welnu, vandaag precies 365 jaar geleden was de eerste vrouw op scène te zien, met name in de rol van Desdemona in “Othello” van Shakespeare (die op dat moment al bijna een halve eeuw dood was). De vrouw in kwestie was wellicht Margaret Hughes (portret van Peter Lely), al citeren andere bronnen Anne Marshall.
Lees verder “365 jaar geleden: de eerste vrouw op scène”
De conclusie die zich opdringt na het bekijken van het nieuwe stuk van Stekelbees, “De Zenuwshow”, is dat het té geslaagd is in zijn opzet. Inderdaad, dit is een stuk over stress en reken maar dat je tijdens de vertoning erg onder stress komt te staan. Zodanig zelfs dat we uitzonderlijk een optreden van Stekelbees moeten afraden voor kinderen jonger dan zes jaar. Voor andere kindertheaters was dit reeds de gewoonte, zodat je je op de duur gaat afvragen wie zich nog om onze peuters zal bekommeren…
Lees verder “45 jaar geleden: je zou er de zenuwen van krijgen!”
Op 22 november 1980 opende de Zwarte Komedie het nieuwe theaterzaaltje De Leguit in Antwerpen met “Omdat mensen belangrijk zijn”, een stuk van Bert Verhoye over “een ambitieus en later verbitterd Edegems politicus”, gespeeld door Max Schnur. Naast twee muzikanten (Chris Dries en Carl van Camp) was er nog slechts één andere acteur (één actrice eigenlijk want het was Mia Grijp).
Lees verder “45 jaar geleden werd De Leguit geopend door de Zwarte Komedie”
Parle-moi d’amour is het eerste toneelstuk van de veelzijdige auteur Philippe Claudel, lid van de Goncourt-academie, winnaar van de Renaudot literatuurprijs, bejubeld cineast en in zijn vrije uren kunstschilder en hartstochtelijk bespeler van de elektrische gitaar.
Lees verder “Een gezellig avondje theater”
De “keerzijde” van de affiche, zoals regisseur Frans Van der Aa ze graag zou hebben gezien: met een doodernstige Greta Van Langendonck en Daan Hugaert (foto Johan Martens)
Lees verder “25 jaar geleden: een komedie die pijn doet”
Het is al veertig jaar geleden dat Peter Benoy (foto LinkedIn) aan het hoofd kwam te staan van het Reizend Volkstheater, in opvolging van Frans Vercammen die precies twee jaar eerder de nieuwe directeur was geworden.
Lees verder “Veertig jaar geleden: Peter Benoy komt aan het hoofd van het Reizend Volkstheater”
Het is al tien jaar geleden dat de Vlaamse actrice Greta Van Langendonck op 71-jarige leeftijd is overleden in Zuid-Frankrijk. Ook tien jaar later kan ik nog altijd geen doodsoorzaak terugvinden.
Lees verder “Greta Van Langendonck (1944-2015)”
Daan Hugaert: “Er waait een frisse wind door het NTG.” (foto Johan Martens of Nicholas Maeterlinck)
Lees verder “25 jaar geleden: Daan Hugaert schittert in “Kat op een heet zinken dak””
dagelijks iets degelijks 