Vijf jaar geleden: Mong Rosseel krijgt de Walter De Buck-prijs

Vijf jaar geleden: Mong Rosseel krijgt de Walter De Buck-prijs

Bij het begin van de Gentse Feesten mocht Mong Rosseel uit handen van zijn geliefde burgervader Daniël Termont de Walter De Buck-prijs in ontvangst nemen. Nu, als er iemand die prijs verdient, dan is hij het wel, dus tot zo ver is er geen vuiltje aan de lucht. Ik viel echter wel steil achterover toen Mong tijdens een interview op de lokale zender AVS zowaar meende deze prijs te moeten aangrijpen om geradicaliseerde moslims te moeten goedpraten! “Men heeft het nu voortdurend over geradicaliseerde moslimjongeren,” aldus een wel erg Vuile Mong, “maar destijds in Leuven was ik eigenlijk ook een geradicaliseerde jongere.” En in eenzelfde elan ging hij verder: “Radicaliseren is altijd goed!” (hierin overigens bijgetreden door interviewer Wim Claeys, maar dit terzijde) en hij verwees daarbij naar uitspraken van Martin Luther King en Nelson Mandela. Zou de man die 35 jaar geleden eigenhandig het Vlaams Progressief Zangfeest in de kiem smoorde, dat dan ook vinden van “geradicaliseerde Vlamingen” (zoals mij)? Ik heb zo’n lichtbruin vermoeden van niet… Maar geradicaliseerde moslims zijn dus wel o.k. voor hem die in vorige eeuw (terecht) nog een gesel was voor alle nonkel paters en tante nonnekes…

Lees verder “Vijf jaar geleden: Mong Rosseel krijgt de Walter De Buck-prijs”

Het Speeltheater: opgepast staat netjes!

Het Speeltheater: opgepast staat netjes!

Er zijn twee jeugdtheaters in Gent waar wij een boontje voor hebben : het Speeltheater en Stekelbees (er zijn er meer maar laten we het hier nu bij houden) en beiden hebben redenen tot juichen. Laten we dus ook onze stem verheffen in het huldekoor, zij het gedempt want de alomgekende subsidiepolitiek van deze regering zou hier en daar misschien nog wel een stokje kunnen voor steken.

Lees verder “Het Speeltheater: opgepast staat netjes!”

Griet Pauwels wordt zestig…

Griet Pauwels wordt zestig…

In 1989 ben ik een cursus dictie gaan volgen bij Griet Pauwels. Dat was na mijn ontslag als perswoordvoerder van Norbert De Batselier. Ik wilde met andere woorden alle opties open houden en probeerde mijn lelijke Waaslandse tongval (vergelijk met Tom Lanoye en Herman Brusselmans) kwijt te spelen om eventueel ook voor radio of televisie te kunnen werken (alhoewel ik dat liever niét zou doen, ik was daar veel te zenuwachtig voor).

Lees verder “Griet Pauwels wordt zestig…”

Even terugspringen in de tijd

Even terugspringen in de tijd

Het is reeds reeds een paar maand geleden dat we de kindermusical “Spring” van Eva Bal hebben voorgesteld. We beloofden toen dat we hierop nog eens zouden terugkomen in de vorm van een interview met Eva, maar ook met kinderen van op het podium en uit de zaal. En wij zouden de Rode Vaan niet zijn als wij onze beloftes niet gestand zouden doen!

Lees verder “Even terugspringen in de tijd”

Sue Townsend (1946-2014)

Sue Townsend (1946-2014)

Vijf jaar geleden hoorde ik op de radio dat Sue Townsend, de geestelijke moeder van Adrian Mole, was overleden (foto YouTube). In de jaren tachtig, toen de Adrian Mole-hype hoge toppen scheerde, ontmoette ik haar in de Gentse FNAC, waar ze naartoe gelokt was door Eva Bal van het Speeltheater, dat in die tijd een toneelversie van het populaire boek bracht.
Lees verder “Sue Townsend (1946-2014)”

35 jaar geleden: de fetisjist

35 jaar geleden: de fetisjist

Het toneelseizoen is alweer reeds enkele weken uit de startblokken geschoten. Na het wereldkampioenschap wielrennen weten we hoe gevaarlijk het is pronostieken te maken, maar alvast valt op dat het teksttheater enorm aan belang heeft gewonnen. Daar zal mijnheer Poma wel niet geheel vreemd aan zijn. De meest courante vorm van teksttheater is immers de monoloog, vanzelfsprekend ook de « zuinigste » theatervorm. Maar ook indien er meerdere personages op de scène staan, zijn door de nadruk op de tekst luxueuze decors vaak « overbodig » geworden. Wat meegenomen is. Zelfs in het muziektheater is men aan bezuinigen toe. Zij het om andere redenen. In Arena doet men het wat kalmer aan in afwachting van de blockbusters « Jesus Christ Superstar » en « Grease », in de Opera voor Vlaanderen situeert regisseur Vaclav Kaslik de opvoering van Verdi’s « Nabucco » in een concentratiekamp. Heel pregnant, dat wel, maar ook hier is men niet ongelukkig omwille van deze eenvoudige aankleding, zoals directeur Van Impe langs zijn neus weg opmerkte…

Lees verder “35 jaar geleden: de fetisjist”

“Hoogtevrees”: laagten nog wegwerken

“Hoogtevrees”: laagten nog wegwerken

De derde tienerproductie (12-16 j.) van het Gentse Speeltheater wijkt enigszins af van de twee vorige (« Pas maar op » en « Soort zoekt soort »). Niet zozeer omdat er voor het eerst een andere cast is (want het blijft de verhouding tussen twee jongens-één meisje, maar omdat de realiteit hier wordt ingeruild door de fantasie.

Lees verder ““Hoogtevrees”: laagten nog wegwerken”