110 jaar geleden: “De Golem” van Gustav Meyrink

110 jaar geleden: “De Golem” van Gustav Meyrink

“Der Golem” van Gustav Meyrink was first published in serial form from December 1913 to August 1914 in the periodical Die Weißen Blätter. The Golem was published in book form in 1915 by Kurt Wolff, Leipzig, en is geïnspireerd door de joodse legende over de golem of de homunculus, zoals Paracelsus die omstreeks 1530 in een recept vastlegde en door de Praagse rabbi Jehuda Löw ben Bezalel in 1609 effectief tot leven zou zijn gewekt (*).

Lees verder “110 jaar geleden: “De Golem” van Gustav Meyrink” →

Zeventig jaar geleden: eerste film in cinemascoop

Zeventig jaar geleden: eerste film in cinemascoop

Vandaag is het precies zeventig jaar geleden dat de eerste film in cinemascoop in première ging. Het was de bijbelse spektakelfilm “The robe” (“de mantel”, namelijk die van Christus) van Henry Koster. Het was de firma “20th century Fox” die het procédé lanceerde om de filmindustrie uit het dal te halen, waarin ze door de opkomst van de televisie was gesukkeld. Probleem was wel dat de bioscopen met aangepaste projectoren dienden te worden uitgerust, maar eens dat euvel verholpen, konden de zalen weer vollopen en dan inderdaad vooral voor spektakelfilms “binnen historische krijtlijnen”.

Lees verder “Zeventig jaar geleden: eerste film in cinemascoop” →

45 jaar geleden: op weg naar een statuut voor de artiest

45 jaar geleden: op weg naar een statuut voor de artiest

“Op 30 januari 2018 was er de tweede hoorzitting over het kunstenaarsstatuut in de commissie sociale zaken van het federaal parlement, onder voorzitterschap van Vincent van Quickenborne,” zo schrijft men op de website van ArtistsUnited, waar ik ook bovenstaande foto heb geleend. Deze vereniging heeft enkele concrete ideeën om het statuut te verbeteren en een aantal minder geslaagde zaken uit het verleden op te lossen, zo lees ik verder nog. Ongeveer zo’n twintig jaar heb ik mij bezig gehouden met een sociaal statuut voor de artiest (dat er pas sinds een paar jaar is). Eerst als journalist op De Rode Vaan, daarna bij de Vlaamse Socialistische Zelfstandigen en tenslotte ook in de Centrale voor Socialistische Cultuurbeleid en de Adviesraad voor Muziek. Ik begin met het eerste debat hierover, dat 45 jaar geleden heeft plaats gehad en enkele dagen later is verschenen in De Rode Vaan…

Lees verder “45 jaar geleden: op weg naar een statuut voor de artiest” →

David Hemmings (1941-2003)

David Hemmings (1941-2003)

Het is vandaag twintig jaar geleden dat in Boekarest (of all places!) de Britse acteur David Hemmings is overleden (foto Rob Mieremet van Anefo via Wikipedia). Hij is vooral bekend van “Blow-up” en “Barbarella”, maar zelf herinner ik hem het meest als verteller bij de fameuze suite van Rick Wakeman, “Journey to the centre of the earth”, gebaseerd op het werk van Jules Verne.

Lees verder “David Hemmings (1941-2003)” →

Vijftien jaar geleden: Astana op Tenerife, een ooggetuigeverslag

Vijftien jaar geleden: Astana op Tenerife, een ooggetuigeverslag

Zoals iedereen wel weet, zat de Astana-ploeg vijftien jaar geleden op het Spaanse eiland Tenerife. En zoals trouwe lezers van mijn blog weten, woont en werkt mijn zoon John ook op dat eiland. Het is niet de eerste keer dat de ploeg Bruyneel naar Tenerife komt, maar meestal namen ze dan een hotel op de Teide, de hoogste berg van het eiland en meteen ook van Spanje. Deze keer zaten ze echter vlakbij het hotel waar mijn zoon werkt (Gala), namelijk in hotel Las Madrigueras (5 sterren, 440 euro per nacht, Armstrong was er vroeger reeds geweest samen met Sheryl Crow) vlakbij de Golfplaats van Las Americas, dus zo op 1km van Hotel Gala.

Lees verder “Vijftien jaar geleden: Astana op Tenerife, een ooggetuigeverslag” →

L.P.Boon moest niet naar het vagevuur

L.P.Boon moest niet naar het vagevuur

Vandaag vieren we de 460ste verjaardag van het vagevuur, proficiat! Het vagevuur werd inderdaad “uitgevonden” op het Concilie van Trente. En sindsdien mogen we er dus zeker van zijn dat we daar allemaal eens zullen passeren, als we al niet rechtstreeks in het eeuwige hellevuur worden geflikkerd. Behalve Louis Paul Boon dus. Die mocht volgens Gaston Durnez het vagevuur overslaan. En dat was dan nog wel mijn schuld op de koop toe. Nu ja, ik heet ook niet De Schepper voor niks, hé!

Lees verder “L.P.Boon moest niet naar het vagevuur” →