Mirek Czerny (1943-2019)

Mirek Czerny (1943-2019)

Ziekte doet wat met een mens. Zo herken ik helemaal niet de man op de foto die bij het in memoriam van Mirek Cerny staat dat door Frans Van den Brande van de Vlaamse Journalisten Vereniging werd geschreven op 11 maart 2019. Ik hoop dan ook dat het niet omwille van de spelling is dat ik een verkeerde voor heb (of misschien hoop ik dat – gezien het feit dat “deze” Mirek is overleden – juist wél?). Tenslotte ken ik ook twee Tsjechische wielrenners, vader en zoon, waarbij de vader zijn naam met “Cz” laat spellen en de zoon enkel met “C”.

Lees verder “Mirek Czerny (1943-2019)” →

Joe McCarthy (1908-1957)

Joe McCarthy (1908-1957)

Het is vandaag al zeventig jaar geleden dat de republikeinse senator Joseph McCarthy, die vooral bekend is van de commissie die zijn naam draagt, werd teruggefloten door het leger. Die commissie had jarenlang een heksenjacht geopend op al wie linkse sympathieën had in het Hollywood-wereldje van de vroege jaren vijftig, maar toen ze 65 jaar geleden ook het leger op de korrel wou nemen, keerde zich dit als een boemerang tegen hen en werd McCarthy beschuldigd van “undue pressure tactics”.

Lees verder “Joe McCarthy (1908-1957)” →

Dertig jaar geleden: Spectra Ensemble in Vooruit

Dertig jaar geleden: Spectra Ensemble in Vooruit

In het kader van Ars Musica, het festival van de hedendaagse muziek met Brussel als bakermat, vonden ook in Gent twee concerten plaats. Het eerste was op maandag 14 maart 1994 om 20 u. in Vooruit. Het Spectra Ensemble bracht er werk van Geert Logghe, Jan Rispens, Lucien Posman en Frank Nuyts, vier componisten die in Gent werkzaam zijn, samen met composities van de Engelsen Harrison Birthwistle en Peter Maxwell- Davies.

Lees verder “Dertig jaar geleden: Spectra Ensemble in Vooruit” →

“Het verloren kind” van Sarah Smith

“Het verloren kind” van Sarah Smith

Mijn volgende boek is “The vanished child” van de Amerikaanse schrijfster Sarah Smith. Even twijfelde ik nog of dit niet gewoon een thriller was, die eigenlijk voor mijn vrouw bestemd was. Een goedkeurende appreciatie op de kaft van Charles Palliser, de auteur van “The Quincunx”, wat ik nog altijd als één van de beste boeken ever beschouw, haalde me uiteindelijk over de streep…

Lees verder ““Het verloren kind” van Sarah Smith” →