Twintig jaar geleden: “The worst week of my life”

Twintig jaar geleden: “The worst week of my life”

The Worst Week of My Life is een Britse sitcom, voor het eerst uitgezonden op BBC One tussen maart en april 2004. Een tweede serie werd uitgezonden tussen november en december 2005 en een driedelige kerstspecial, The Worst Christmas of My Life, werd uitgezonden in december 2006. Het werd geschreven door Mark Bussell en Justin Sbresni en is mijns inziens de beste slapstick-comedy ooit.

Lees verder “Twintig jaar geleden: “The worst week of my life”” →

Dertig jaar geleden: wie kent er nog Dem Face?

Dertig jaar geleden: wie kent er nog Dem Face?

Vandaag is het dertig jaar geleden dat een vriendin waarmee ik vooral ging sporten (zwemmen, fietsen en lopen en merkwaardig genoeg deden we toch niét aan triatlon) in het huwelijk is getreden. Op het huwelijksfeest ontmoette ik toen Frank De Mey, die op dat moment in een groepje bleek te spelen, Dem Face. Uiteraard koppelde ik het nuttige aan het aangename en heb ik hun eerste mini-CD besproken voor Het Laatste Nieuws, waar ik toen voor werkte.

Lees verder “Dertig jaar geleden: wie kent er nog Dem Face?” →

25 jaar geleden: cultuur in Gent (533)

25 jaar geleden: cultuur in Gent (533)

25 jaar geleden wezen steeds meer liefhebbers van klassieke muziek mij erop dat er toen een overaanbod was van concerten in Gent. Het is waar, het moet heel frustrerend zijn als men bepaalde concerten moet laten schieten, omdat ze mekaar overlappen, omdat het anders te duur wordt of gewoon, omdat men te moe is. Inderdaad, van muziekliefhebbers wordt verwacht dat zij na de dagtaak naar huis spurten, vlug iets achter hun kiezen slaan en zich naar alweer een concert haasten. En dan spreek ik nog niet eens over mensen met kinderen! Maar telkens als ik beloof dan wat meer aandacht te besteden aan theater bijvoorbeeld, dan is er toch altijd weer een concert dat eruit springt. Zoals deze middag het lunchconcert met Jan Vermeulen aan de pianoforte (foto Luc de Smet via wikiportret.nl). * Maar goed, ik zwijg al: de theaterliefhebbers moeten maar eens aan bod komen. Er kan vanavond vooral wat afgelachen worden. Met W.A.C.K.O. in Vooruit, Luk Wyns in Arca of Pat Van Hemelrijck met zijn “Drie koningen in Patagonië” in de Kopergietery. Als uitzondering is er het aangrijpende “La strada” in het NTG. (RDS in HLN van 12/3/1999)

De peperbus van nonkel Miele (65): neemt de honger naar winsten de ouderenzorg over?

De peperbus van nonkel Miele (65): neemt de honger naar winsten de ouderenzorg over?

Veertig jaar lang vreet het neoliberalisme als een sluipend gif aan de welvaartsstaat. Na vier decennia zijn de etterbuilen niet meer weg te moffelen, onder meer: een falende overheid en niets ontziende jacht van Vlaamse en multinationale entiteiten op maximale winsten, onder meer in de zorgsector. Vlaanderen wordt gekoloniseerd, ook in de ouderenzorg.

Lees verder “De peperbus van nonkel Miele (65): neemt de honger naar winsten de ouderenzorg over?” →

35 jaar geleden: brevet kaartlezen met SNA

35 jaar geleden: brevet kaartlezen met SNA

Op 4 maart 1989 begon het “echte” wielertoeristenseizoen dan met het wandelbrevet over 15km, maar ik was met mijn kinderen naar de start van de Omloop Het Volk gegaan (de editie die werd gewonnen door Etienne De Wilde, zie enkele dagen geleden). Merkwaardig genoeg waren ze ook de week nadien bij mij, want op 11 maart deden we mee aan een trainingsritje van de Sterre naar Kruishoutem en terug (52km). Volgens het verslag van André Dhondt had Roddy een “losgekomen voorwielas”, zodat er met tien minuten vertraging werd vertrokken.

Lees verder “35 jaar geleden: brevet kaartlezen met SNA” →