Vandaag, veertig jaar geleden, veroverde de Canadees Alex Stieda op de tweede dag van de Tour de France van 1986 vijf klassementstruien: de gele trui, de bolletjestrui, de meerkleurige trui van de combiné, de rode van de tussensprinten en de witte van beste jongere. Hij werd daarmee de eerste Noord-Amerikaan die de Tour de France aanvoerde.
Lees verder “Veertig jaar geleden: Alex Stieda pakt het geel”
De productie van Georg Friedrich Haendels “Alcina” in de Vlaamse Opera was destijds nog door Gerard Mortier opgestart. Dat was dan wel met een “authentiek” orkest, namelijk het Concerto Köln geleid door René Jacobs. Uiteindelijk bleek die productie echter te duur te zijn (alleen de gage van het orkest zou al acht miljoen hebben bedragen voor zeven voorstellingen!) zodat Jos Van Immerseel dan toch maar aanvaardde om ze te dirigeren in een “moderne” uitvoering.
Lees verder “35 jaar geleden: “Alcina” in De Vlaamse Opera”
Dat jaar was ik er zelf nog eens bij (traditiegetrouw in Torhout), al sprak de affiche me niet zo erg aan. Er is geopteerd voor “vaste waarden” heet het, maar die kwalificatie is toch nog te lovend voor groepen als The Undertones, Toots and the Maytals en The Cure vind ik. Over Dire Straits heb ik het in 1979 al even gehad, terwijl ik het genie van Elvis Costello wel erken, maar toch altijd mijn bedenkingen hebben gehad bij deze kerel. Blijft dus nog over: Robert Palmer. De moeite van een verplaatsing waard, alleszins. Vooral omdat je minder betaalt dan b.v. voor een goede plaats in Vorst-Nationaal (480 fr., 400 fr. in voorverkoop) en je er de anderen als toetje bijkrijgt. En je weet nooit wat er kan gebeuren natuurlijk. Even de mogelijkheden overlopen.
Lees verder “45 jaar geleden: Torhout & Werchter, vijfde aflevering”
Dertig jaar geleden heb ik een tijdlang zonder computer gezeten. En wat doet een mens dan? Boeken lezen natuurlijk. Zo heb ik letterlijk in één ruk “De dove muzikant” van Anneke Lucas uitgelezen (foto YouTube). Alhoewel haar naam reeds aangeeft dat ze in Vlaanderen is geboren, verscheen dit boek oorspronkelijk (in 1996) in het Engels onder de titel “The deaf musician”. Lucas woont ondertussen immers in L.A. en haar Nederlands is blijkbaar onvoldoende, zelfs om zelf in te staan voor de vertaling (daarvoor heeft ene Jantje Smit dan maar gezorgd, al zou het mij sterk verbazen als dit hét Jantje Smit zou zijn).
Lees verder “Dertig jaar geleden: “De dove muzikant” door Anneke Lucas”
Het Emerson String Quartet werd opgericht in New York naar aanleiding van de 200ste verjaardag van de onafhankelijkheid van de Verenigde Staten. De naam verwijst naar de Amerikaanse dichter en filosoof Ralph Waldo Emerson. De violisten Eugene Drucker en Philip Setzer, die afwisselend de eerste viool spelen, zijn ook de stichtende leden. Altviolist Lawrence Dutton voegde zich bij het ensemble in 1977 en David Finckel werd als cellist lid in 1979.
Lees verder “Vijftig jaar Emerson String Quartet”
Het is vandaag 120 jaar geleden dat de vierde Ronde van Frankrijk van start ging. En één van de nieuwigheden uit die tijd kennen we nu nog steeds, namelijk “la flamme rouge” of in het Nederlands “de rode vod” die de laatste kilometer aanduidt.
Lees verder “De “rode vod” viert haar 120ste verjaardag”
<div class="article__intro">Het is vandaag al 25 jaar geleden dat voormalig BRT-omroepster Niki Bovendaerde is overleden. Ze was 62 en leed aan kanker.<!--more-->Niki Bovendaerde was een van de eerste omroepsters van de VRT-televisie. Ze bleef dat tot 1971. In 1967 debuteerde ze ook als actrice in de film 'Huis voor afbraak' van de ietwat vergeten Roger De Pooter. Goedlachse Niki ruilt haar korte blonde kapsel (zie onderstaande foto) in voor een donkere pruik en een ernstige blik (zie bovenstaande foto; de vlek op haar wang hoort bij het plot van de film). Op het filmpjesarchief van Canvas op het internet kan men zien dat Première-Magazine erbij was <em>"als de beroemde trappenscène wordt ingeblikt"</em>. Dat men deze formulering met een korreltje zout moet nemen, blijkt uit de zin waarmee het fragment wordt afgesloten:<em> "Wie weet wat er met de film is gebeurd, mag dat melden."</em> Na haar vertrek in 1971 bleef Niki opzettelijk buiten het licht van de schijnwerpers, daarom was het een verrassing dat ze in 1989 dan toch meewerkte aan het talentenjacht-programma 'Sterrenwacht', samen met onder meer Jan Decorte.<br>Opmerkelijk: in "De Klepperende Klipper" van Suske & Wiske (1955) was de omroepster oorspronkelijk een karikatuur van Paula Semer. In de geheel hertekende kleurenversie van 1969 is ze echter vervangen door Niki Bovendaerde.<br>Bovendaerde was ook actief in het cabaret en de kleinkunst. Voor Miek en Roel schreef ze o.a. 'Jij en ik' en 'Signatuur' (een vertaling van "High Sheriff of Hazard" van Tom Paxton). Ze was eveneens politiek actief bij het kartel SP-Agalev in Brussel.</div>
Als de Ronde van Frankrijk in 1986 van start ging, was Lucien Van Impe er niet meer bij. Dat klinkt bijna als een « in memoriam » en dat is het ook een beetje, want de Ronde zonder Lucien dat is toch geen échte Ronde meer? Partir c’est mourir un peu, zoals de dichter zou zeggen. Hangt ten huize Van Impe, in het dorp dat naar hem werd genoemd, de vlag nu halfstok ?
Lees verder “Veertig jaar geleden: Lucien Van Impe aan het lijntje”
De Nederlandse neerlandica, literair recensente en columniste Elsbeth Jane Etty (Hulshorst, 4 juli 1951) wordt vandaag 75.
Lees verder “Elsbeth Etty wordt 75…”
Robert Musil (Klagenfurt, 6 november 1880 — Genève, 15 april 1942) was een experimenteel Oostenrijks schrijver en grondlegger van het essayisme (*).
Lees verder “Robert Musil (1880-1942)”
dagelijks iets degelijks 