“Trois couleurs: rouge” is een Frans – Zwitsers – Poolse artistieke psychologische drama -romantische mysteriefilm ,geregisseerd, mede geschreven en geproduceerd door Krzysztof Kieślowski. Hij ging in première op 16 mei 1994 op het festival van Cannes.
Dit is het laatste deel van de trilogie, die beweert de drie begrippen van het Franse motto te onderzoeken: “Vrijheid, Gelijkheid, Broederschap”. Net als de eerste twee delen van de trilogie roept de film de eenzaamheid van de personages op .
Valentine (Irène Jacob), een jong model, brengt een zwerfhond die ze net met haar auto heeft verwond terug naar het huis van de eigenaar (Jean-Louis Trintignant). Daar ontmoet ze de eigenaar, die alleen woont in een vreemde situatie. Hij lijkt nogal nors. Na een aantal bezoeken vertelt de man, die een gepensioneerde onderzoeksrechter blijkt te zijn, haar over zijn illegale afluisterpraktijken van de telefoongesprekken van zijn buren. Na een stroeve start worden ze uiteindelijk vrienden. Hun aanvankelijke wantrouwen verdwijnt geleidelijk, waardoor ze vertrouwelijke zaken met elkaar kunnen delen.
Kieślowski had aangekondigd dat dit zijn laatste film zou zijn, wat tragisch genoeg ook zo bleek te zijn met de plotselinge dood van de regisseur in 1996. Rouge gaat over broederschap, een thema dat ter discussie wordt gesteld door personages te laten zien wier levens geleidelijk aan nauw met elkaar verweven raken, en door banden te smeden tussen twee personages die ogenschijnlijk weinig gemeen hebben.
Rouge werd alom geprezen en genomineerd voor drie Academy Awards, waaronder die voor Beste Regisseur voor Kieślowski. De film werd ook geselecteerd als de Zwitserse inzending voor Beste Buitenlandse Film bij de 67e Academy Awards, maar werd gediskwalificeerd omdat het geen overwegend Zwitserse productie was. Sindsdien wordt Rouge algemeen beschouwd als de beste film in de trilogie, Kieślowski’s magnum opus.
De film heeft een 100% goedkeuringspercentage op Rotten Tomatoes, gebaseerd op 63 recensies, met een gemiddelde score van 8,8/10. De kritische consensus van Rotten Tomatoes luidt: “Een complex, ontroerend en prachtig vormgegeven portret van onderling verbonden levens. Red is de meeslepende afsluiting van een opmerkelijke trilogie.” Op
Metacritic kreeg de film een score van 100 uit 100, gebaseerd op 11 recensies, wat “universele lof” betekent.
Ik ben het daar helemaal niet mee eens. Voor mij is dit juist de minste van de drie films. Ook deze speelt zich immers niet af in Frankrijk, maar in Zwitserland. “Rood” is er daarentegen genoeg, daaraan zal het niet liggen! Maar het is een eindeloze praatfilm waarin zo goed als niks gebeurt. Amper de benaming speel-film waardig…
Ronny De Schepper (op basis van Wikipedia)
dagelijks iets degelijks 