35 jaar geleden woonde ik een recital bij van Erika Pauwels in het conservatorium van Gent. Ze zong daar werk van Mozart, Beethoven, Schubert, Rossini, Donizetti, Bellini, Verdi en Puccini. Drie jaar eerder had ik een telefonisch interview met haar over de opera-opleiding in ons land, zoals o.m. zijzelf die toen gaf in genoemd conservatorium.
Lees verder “35 jaar geleden: recital door Erika Pauwels”
Het is vandaag al 35 jaar geleden dat de Franse zanger, schrijver, componist en acteur Serge Gainsbourg is overleden. Een echte fan ben ik nooit geweest (ik vind dat de meeste van zijn fans trouwens te ver gaan in hun verafgoding), maar er zijn zeker een tiental nummers van hem die ik goed of zelfs fantastisch vind. En natuurlijk had de man een uitmuntende smaak wat vrouwen betreft.
Lees verder “Serge Gainsbourg (1928-1991)”
Op 2 maart 1786 voltooit de pas dertig jaar geworden Mozart zijn 23ste klavierconcerto (in A, KV.488), waarin we de aria van Barbarina uit “Le nozze di Figaro” herkennen, terwijl de gravin “verborgen” zit in het 24ste (in c, KV.491), dat hij op 24 maart voltooide. Tussenin wordt in besloten kring ten huize van vorst Karl Auersperg “Idomeneo” hernomen en hiervoor schrijft Mozart de aria “Non temer, amato bene” (KV.490). Het pianoconcert was een van de drie abonnementsconcerten die dat voorjaar werden gegeven en werd waarschijnlijk door Mozart zelf tijdens een van deze concerten uitgevoerd. Als “uithangbord” heb ik deze keer de Franse pianiste Hélène Grimaud gekozen, ik ben er zeker van dat Woolfie daarmee akkoord zou gaan…
Het is ook al tien jaar geleden dat ik het bericht ontving dat Simon Grinberg, één van de werknemers op de N.V.Volksuitgaven, de oorspronkelijke drukkerij van De Rode Vaan, is overleden. Ik herinner me Simon vooral als een goedlachs figuur, zoals hij ook op de foto staat, al moet die genomen zijn zowat dertig jaar nadat ik hem de laatste keer heb gezien. Daarnaast herinner ik me Simon ook als een groot jazzliefhebber.
Ronny De Schepper
Jaja, allemaal beestjes (foto Willy Dée). Ik weet het wel. Of denk je soms dat ik (of all people!) Ronny en de Ronnies niet zou kennen? Het moest er dus van komen natuurlijk. Een stukje over dieren.
Lees verder “35 jaar geleden: weet je wat ik zie als ik gedronken heb?”
Ik denk dat het 1975 was toen ik voor de eerste keer echt contact had met Albert. Hij had niet lang daarvoor in Gentbrugge een afdeling opgestart van het Frans Masereelfonds. Ik was voorzitter van het jeugdhuis Jongerengemeenschap Esmoreit. Hij wou op een grasveld in de wijk de tent laten plaatsen van Vuile Mong en de Vieze Gasten. Hij zocht partners om dit samen te organiseren, de kosten te delen en voor publiek te zorgen. Daarom sprak hij mij aan.
Lees verder “Herinneringen aan Albert De Bruyne (1934-2021)”
“Een vrouw als orkestleider blijft voor de grote massa iets vreemds. Daar staan we dan na zoveel jaar emancipatie. Iona Brown (1941-2004) en Simone Young zullen zowat de meest bekende zijn en dan wellicht nog enkel voor insiders.” Zo schreef ik nog vijf jaar geleden, maar nu is het onder invloed van woke al vaker een vrouw die dirigeert dan een man. Alleen de mastodonten (zoals natuurlijk de Wiener Symphoniker) houden nog het been stijf.
Lees verder “Simone Young wordt zestig…”
Van de hieronder besproken productie is niks meer terug te vinden op het internet, daarom heb ik de affiche van de Bacchanten en het Pan Theater gebruikt. Ik hoop dat ze het niet erg vinden dat ze op deze manier nog wat extra reclame krijgen…
Lees verder “25 jaar geleden: cultuur in Gent (943)”
“The excavation” (originele titel: “Danefae”) is een intense Deense dramaserie over het archeologenkoppel Ester en Michael. Wanneer Ester (Lene Maria Christensen) een baanbrekende vondst doet, komen hun huwelijk, de carrière van Michael (Anders W. Berthelsen) en de Deense geschiedenis onder druk te staan. De serie werd voor het eerst uitgezonden op 15 juni 2025 op TV 2 en TV 2 Play in Denemarken.
Lees verder ““The excavation””
Op 1 maart 1951 draagt Lucebert in het Stedelijk Museum van Amsterdam het gedicht “Herfst” voor: hij giet het glas water dat voor de spreker is bestemd over z’n hoofd uit. Als hij ook nog de schunnigste lemma’s uit Van Dale begint voor te lezen, verlaat het publiek morrend de zaal. De “performance” is geboren. Helaas zijn er hiervan geen foto’s meer weer te vinden op het internet, daarom moet u het doen met één van zijn bekendste dichtregels (“Alles van waarde is weerloos”) dat als een neonreclame boven café Trefpunt in Gent hangt.
Ronny De Schepper
dagelijks iets degelijks 