Patrick Cohen, de Franse naamgenoot van “de Bloemkool”, begon als wonderkind en dwaalde als tiener in zijn eentje heel Europa af met een soort van Soerjadi-programma. Tot hij doodongelukkig Sigiswald Kuijken en Jordi Savall tegen het lijf liep, die hem de liefde voor de historische piano bijbrachten. Van dan af speelt hij enkel nog concerten om in zijn levensonderhoud te voorzien en haalt hij zijn echt speelplezier uit pianofortes en tutti quanti.
Op de Franse Wikipedia wordt het verhaal helemaal anders verteld: “Het was de dirigent Paul Sacher in Basel die hem liet kennismaken met de fortepiano, en vanaf 1979 wisselde de pianist af tussen piano en fortepiano. Vanaf zijn twintigste (1984) gaf hij eerst les aan de Muziekacademie van Basel, en vervolgens vanaf 1995 aan het Conservatorium van Parijs (als opvolger van
Jos van Immerseel) als fortepiano-docent.”
Ronny De Schepper
dagelijks iets degelijks 