Het is komkommertijd en het journaille zit te smachten naar sappige verhalen. En jawel plots verschijnt daar ene Joris Verster op het tapijt. In alle kranten krijgt hij de ruimte. Joris is universitair hoofddocent op de Universiteit van Utrecht. Onderzoeker in de vakgroep vakgroep farmacologie. Hij is ook oprichter en centrale figuur van The Alcohol Hangover Research Group. Neuro Clinics is de naam van zijn eigen bedrijf dat hij runt in een wat vage setting (althans voor mij) met zijn positie op de Uni. Daarnaast is hij verbonden als consultant aan SEN-Jam Pharmaceutical. Een onderneming die een “medicijn” op de markt wil brengen ter voorkoming van een kater na overmatig alcoholgebruik, een soort steen der wijzen eigenlijk. De oprichtster en CCO Jackie Iversen definieerde het in alle nobelheid als volgt ”Ik wilde het probleem van mijn ouder wordende vrienden oplossen”.
Natuurlijk is Verster maar een kleine kruimelaar in vergelijking met bijvoorbeeld de liberale sociaaldemocraat Ronald Plasterk, die (zijn) wetenschappelijk onderzoek op een slinkse manier ging “vermarkten”. Erdoor miljonair werd en er nog mee weg kwam ook. En nu dan Joris Verster. Belangenverstrengeling, tenminste de schijn daarvan, werd er geroepen en het Bestuur van de UU beloofde per direct een onderzoekscommissie op te tuigen. De Alcohol Hangover Research Group en aanverwante instituties zullen denkelijk royaal op de rooster gelegd worden. Maar in verband met de vakantietijd kan dat nog wel even aanlopen natuurlijk.
Tijd om even het geweer van schouder te veranderen. Met een duik in een stukje wielerhistorie, zo’n beetje mijn biotoop.
Het is al ruim zes jaar geleden dat, op krek dezelfde dag als Little Richard (maar dat geheel terzijde) Jan Aling, 70 jaar jong, aan Gene Zijde zijn rugnummer voor het Criterium Éternel moest gaan afhalen.
Jan wie? Jan Aling, de Beer van Bunnerveen. Loeisterke mannetjesputter. Uit Drenthe. “Uit turf, jenever en achterdocht heeft Onze Lieve Heer de Drent gewrocht”. In dit speciale geval dus Jan Aling. Als nieuweling al kampioen van Nederland en bij de amateurs top of the bill. Bij de beroeps kon hij niet echt potten breken, ondanks de weldoende massages van de Casterense soigneur Piet Gijsbers. Kwam soms ook in de verkeerde ploegen terecht. Zoals bijvoorbeeld de fake equipe Alsaver onder leiding van de heilige Lomme Driessens (onderstaande foto) en goochemerd Ton Vissers. Vissers voerde de titel van Directeur Nederland van Alsaver Voedingsproducten. Dan gaan de alarmbellen toch wel meteen rinkelen. Alsaver werd gepresenteerd als een anti-kater middel, geproduceerd in geheime Zwitserse laboratoria, met een gouden toekomst. Maar bleek uiteindelijk nog minder dan de magische kruidenmixtures van charlatan “kruidendokter Willem van de Moosdijk”. Fake dus, complete nep. Ook de financiën van de ploeg waren van hetzelfde gehalte. De renners moesten naar verluidt de wonderpillen zelf verkopen als deel van hun maandloon. Nou hadden een goeddeel van die mannen wel ervaring met de aankoop van pillen maar het leuren ermee was toch een ander paar mouwen.
Na welgeteld drie maanden stonden de renners met een geweldige kater en met lege handen op straat. Daar hielp nog geen volle container Alsaver aan.
Ik ben heel benieuwd naar de resultaten van SEN-Jam Pharmaceutical en het welzijn van haar aandeelhouders. Volgens de berichten is al 16 (zegge: zestien) miljoen dollar geïnvesteerd in de company. Just for the record: Verster is voor zijn inbreng betaald in aandelen.
Het resultaat van onderzoek op de Uni wordt in de media natuurlijk ook met argusogen gevolgd, tenminste zeker zo lang de lazy hot summer duurt.
Theo Buiting, 2/8/2026
dagelijks iets degelijks 